tag:blogger.com,1999:blog-210947612011-12-11T22:11:10.865-08:00அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-33959280703695122522011-10-23T09:33:00.000-07:002011-10-23T11:05:01.253-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-e4FazfZVpLo/TqRT-CK5ZGI/AAAAAAAAAiM/PpMLIoJJ0gU/s1600/100-00-0000-173-8_b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 195px; height: 293px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-e4FazfZVpLo/TqRT-CK5ZGI/AAAAAAAAAiM/PpMLIoJJ0gU/s320/100-00-0000-173-8_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666746556338496610" border="0" /></a><br />இந்த முறை உடுமலை.காம் வழியாக வாங்கிய புத்தகங்களில் வெ.நீலகண்டன் எழுதிய உறங்கா நகரம், ஊர்க்கதைகள் ஆகிய புத்தகங்களும் அடங்கும். இரண்டுமே குங்குமம் இதழில் தொடராக வந்தவை என்பது புத்தகங்கள் கையில் கிடைத்தவுடன் தான் தெரிந்தது.<br /><br />இணையத்தில் வாங்கும் போது, பல தடவை புத்தங்களின் தலைப்பை வைத்தே வாங்கிவிடுவேன். இந்த முறையும் அப்படித்தான். இது ஒரு வகையில் எனக்கு நல்லது தான். சில புத்தங்களை நேரில் பார்க்கும் போது வாங்கத் தோணுவதில்லை. அதனாலே பல நல்ல புத்தங்களை நான் தவற விட்டிருக்கலாம்.<br /><br />உண்மையைச் சொல்லப் போனால், இவ்விருப் புத்தங்களையும் கூட நான் தவற விட்டிருப்பேன். நல்ல வேளையாக இணையத்திலேயே வாங்கிவிட்டேன்.<br /><br />சந்தியா புத்தகத்தின் வாயிலாக வெளியிடப்பட்டிருக்கின்ற இவ்விருப் புத்தகங்களையும் எழுதிய வெ. நீலகண்டன் அவர்கள் குங்குமம் வார இதழில் உதவி ஆசிரியராக பணியாற்றுகிறார்.<br /><br />உறங்கா நகரத்தை வந்த ஓரிரு நாளில் படித்து முடித்துவிட்டேன். இப்பொழுது ஊர்க்கதைகளை ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.<br /><br /><br />சென்னை நகரை எனக்கு எப்போதும் பிடிக்கும். அதற்கு காரணம் பெங்களூரிலிருந்து சென்னை சென்ட்ரல் இரயில் நிலையத்தில் இறங்கியதுமே தொற்றிக் கொள்ளும் பரபரப்பு. இதற்கு அதிகாலையும் விதி விலக்கல்ல. பூங்கா நிலையத்தில் உள்ளூர் இரயில் வண்டி ஏற வருவதற்குள் அந்த அதிகாலையிலே பிச்சைக்காரர் முதல் பேப்பர் போடுபவர், டீக்கடைகாரர், பிளாட்பாரம் கடைக்காரர் என அனைவருமே வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பதுதான். உண்மையிலே அது உறங்கா நகரம் தான்.<br /><br />இதை நான் சேலத்து பேருந்து நிலையத்திலும் கண்டிருக்கிறேன். அர்த்த இராத்திரி 12 மணிக்கு பெங்களூர் பேருந்து வந்து நின்றதும், அந்த பொழுதிலும், கர்ம சிரத்தையாக, ஒரு மனிதர் வந்து பொது அறிவுப் புத்தகம், இந்திய வரைபடம், ஆங்கில அரிச்சுவடி என எதையாவது விற்றுக் கொண்டிருப்பார். வியப்பாக இருக்கும். அந்த இரவிலும் ஒரு மனிதர் தனது பிள்ளைகளின் அறிவை வளர்க்க அதனை வாங்கிக்கொண்டிருப்பார். எனது மற்ற மாநில நண்பர்களிடம் இதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருத்த போது அவர்களுக்கு இது புதிதாக இருந்தது.<br /><br /><br />சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களில் பகல் நேர மனிதர்கள் தங்களது கடமையைச் செவ்வனே செய்ய எவ்வளவோ இரவுப் பறவைகள் தங்களது தூக்கத்தைத் துறந்து உழைத்துக் கொட்டுகின்றன. ஆனால் இந்த இரவுப் பறவைகள் பகல் நேரத்தில் கூட்டத்தில் கரைந்து காணாமல் போய்விடுகின்றன. பகல் நேர பறவைகளுக்கும் இந்த இரவு மனிதர்களை சிந்திக்க நேரமில்லை.<br /><br />வெ.நீலகண்டன் அவர்கள் இந்த நூலில், நமது நகர வாழ்க்கையில் சட்டென கடந்து செல்லும் அது போன்ற போல பல விளிம்பு நிலை மனிதர்களை நமக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்துவிட்டு சற்றே அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு உள்ளேயும் செல்கிறார்.<br /><br />சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களில் வாழும் எப்பேர்பட்ட மனிதர்களின் வாழ்விலும் ஏதோ வகையில் வந்து சென்று அவர்கள் மனதிலோ, நினைவிலோ எந்தத் தடமும் பதிக்கமால், பதிக்கமுடியாமல் கடந்து செல்லும் பல்வேறு விளிம்பு நிலை மனிதர்களின் தொகுப்பு தான் இப்புத்தகம்.<br /><br />இப்புத்தகத்தில் விளிம்பு நிலை மனிதர்களுடன், கால் சென்டரில் வேலை செய்பவர்கள், காவற்துறை, விமான நிலையம், அஞ்சல் துறை, தீயணைப்பு துறை, மின்சாரத்துறை ஆகியவற்றில் இரவுப் பணியாற்றும் மனிதர்களின் வாழக்கையைப் பற்றியும் பதிவிட்டிருக்கிறார்.<br /><br />இரவுப் பணியாற்றும் விளிம்பு நிலை மனிதர்கள் ஆனாலும் சரி, அரசுத் துறையில் இருப்பவர்களும் சரி, அவர்களை இணைக்கும் ஒரே கோடு பொருளாதாரத் தேடலே! தூக்கத்தைத் தொலைத்து, உறவைத் தொலைத்து, உடலை வருத்தும் இந்த பல்வேறு இரவு மனிதர்களின் ஒரு நாள் இரவை நமது கண் முன்னே நிறுத்துகிறார் ஆசிரியர்.<br /><br />பகலில் இழந்த தனது அதிருஷ்டத்தை இரவில் குறி சொல்லித் தேடும் குடு குடுபைக்காரர்களாகட்டும்,<br />சுகமோ துக்கமோ சென்னையின் கீதமான கானாவைப் பாடிப் பிழைப்போராகட்டும்,<br />சத்தமேயில்லாமல் சென்னையின் அந்நிய செலவாணியை ஈட்டிக்கொடுக்கும் துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் ஆகட்டும்,<br />கடலுக்குள் கால் பாதிக்கும் மீனவ சமுதாயகமட்டும்,<br />விடிய விடிய தனது கண்களை அகலத் திறந்து வைத்திருக்கும் காவலாளியாகட்டும்,<br />செய்தித்தாளுக்கும், பாலுக்காகவுமே எப்போது விடியும் எனக் காத்திருக்கும் பலருக்கு காலையிலே "பால்" வார்க்கும் பேப்பர், பால் பையன்களாகட்டும்,<br />சென்னை மட்டுமல்ல, சுற்று வட்டார ஊர்களுக்கும் விடிந்தவுடன் பசியாரவைக்கும் கோயம்பேடு சந்தையின் இரவு வாழ்வாகட்டும்,<br />அம்பத்தூரின் பழைய தொழில்களாகட்டும் அல்லது பள பளக்கும் புதிய கணினி நிறுவனங்களாகட்டும்,<br />சாலை போடுவோராகட்டும்,<br />பகலின் குப்பைகளைப் விடிவதற்குள் பெருக்கி அடுத்த நாளின் குப்பைகளுக்கு தயார் படுத்தும் துப்புரவுத் தொழிலாளர்களாகட்டும்...<br /><br />இப்படி அன்றாட நகர வாழ்க்கை நரக வாழ்க்கையாக (நா)(மா)றிவிடாமல் இருக்கவும், உயிர்ப்புடன் வைக்கவும் உதவுபவர்கள் இந்த விளிம்பு நிலை மனிதர்களே. நூலாசிரியர் இவ்விளிம்பு நிலை மனிதர்களுடன் தான் சந்தித்ததை சுவைப்பட எழுதியுள்ளதோடல்லாமல், அவர்களை விளிம்பு நிலைக்குத் தள்ளிய காரணங்களையும் தொட்டுச் சென்றிருக்கிறார்.<br /><br />விளிம்பு நிலை மனிதர்களைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல், மற்ற துறை சார்ந்த இரவுப்பணி அலுவலர்களின் இரவு அலுவலைப் பற்றியும் தொட்டு அவர்களது அன்றாடப் பணிச்சூழலையும் நம் கண் முன்னே நிறுத்துகிறார்.<br /><br />வெ. நீலகண்டன் அவர்கள் எழுது நடை ஒவ்வொரு பத்தியிலும் எளிமையாகத் தொடங்கினாலும் அழுத்தமான கருத்தை எதிர்பாராத சொற்றொடர்களில் வைத்து மிக அழகாக முடிக்கிறார்.<br /><br />வெ. நீலகண்டன் அவர்களின் இந்தத் தொகுப்பு எனக்கு தெரியாத சில விடயங்களைத் தெரியப்படுத்தியும், என்னை நான் சுய பரிசோதனை செய்து கொள்ளவும் ஒரு வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ளது என்றால் மிகையாகது.<br /><br /><br />இனிமேல் வெ.நீலகண்டன் அவர்களின் எந்த ஒரு புத்தகத்தையும் நான் வாங்கிவிடுவேன் என்பதுவும் உண்மை.<br /><br />தலைப்பு: உறங்கா நகரம்<br />ஆசிரியர்: வெ. நீலகண்டன்<br />பதிப்பகம்: சந்தியா பதிப்பகம்<br />விலை: ரூ. 80 /-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-3395928070369512252?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-47961813975626668782011-05-28T03:27:00.000-07:002011-05-28T10:52:29.849-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-EzK7jc2gDno/TeDSPn_KcgI/AAAAAAAAAZU/rHkmbVx9Jhc/s1600/images2.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center; cursor: pointer; width: 212px; height: 152px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EzK7jc2gDno/TeDSPn_KcgI/AAAAAAAAAZU/rHkmbVx9Jhc/s320/images2.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716301577417218" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த குடி தமிழ்க் குடி</span> என்றார்கள் நம் முன்னோர்கள். நமது இலக்கிய பாரம்பரியம் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பிலிருந்தே வருகிறது என்பது அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்</span> என்றார் <span style="font-weight: bold;">கணியன் பூங்குன்றனார்</span>. போரும், சக மனிதனைக் கூட மனிதனாக பார்க்காத, சகிப்புத் தன்மையற்ற இன்றைய 21 -ம் நூற்றாண்டின் படித்த உலகம் கொலை வெறியுடன் நர வேட்டை ஆடிக் கொண்டிருக்க, <span style="font-weight:bold;">மக்கள் எல்லாம் மாக்களாக</span> வாழ்ந்த காலத்திலேயே இப்படி ஒரு உயர்ந்த சிந்தனையை உதிர்த்தவன் தமிழன்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-qkYCLqN4Ms4/TeDSX8lb8aI/AAAAAAAAAZk/ExmFmvuH_i4/s1600/images.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 208px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qkYCLqN4Ms4/TeDSX8lb8aI/AAAAAAAAAZk/ExmFmvuH_i4/s320/images.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716444545610146" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">இ</span>து இப்படியிருக்க, சங்க காலப் பாடல்களும் நமது பெருமையை உணர்த்திய வண்ணமே உள்ளது. <span style="font-weight: bold;">முறத்தால் புலியை விரட்டினால் தமிழச்சி</span> என்றும், <span style="font-weight: bold;">போரில் புற முதுகு காட்டமாட்டான் தமிழன்</span> என்றும், அப்படியே காட்டினாலும் <span style="font-weight: bold;">"வடக்கிருந்து உயிர் துறப்பான்"</span> என்றும் எத்தனையோ இலக்கியங்கள் நமது பழம் பெருமையை பேசிய வண்ணம் இருக்கின்றன.<br /><br />முற்காலமும், சங்க காலமும் இப்படியிருக்க, சற்றுமுன் நடந்த வெள்ளையர்களை எதிர்த்த போராட்டத்தில் கூட தன்னலமற்ற தமிழ்த் தலைவர்களின் பங்களிப்பிருந்தது. கொடிக்காத்த குமரன், கப்பலோட்டிய தமிழன், தில்லையாடி வள்ளியம்மை, வீரன் வாஞ்சிநாதன் என எத்தனையோ பெயர் தெரிந்தவர்கள் இருக்க, ஒவ்வொரு ஊரிலும் நமக்கு தெரிந்த தெரியாத பல தாத்தாக்கள் வெள்ளை எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் பங்கெடுத்திருந்தனர்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-8WvyYJmOIwY/TeDSmm_S94I/AAAAAAAAAaE/Q0gqqZNCLVc/s1600/kamaraj.jpeg"><img style="float: right; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 176px; height: 220px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8WvyYJmOIwY/TeDSmm_S94I/AAAAAAAAAaE/Q0gqqZNCLVc/s320/kamaraj.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716696446531458" border="0" /></a><br /><br />வெள்ளையர்கள் வெளியேறியவுடன் அமைந்த ஆட்சியிலும் நமக்கு தன்னலமற்ற தலைவர்கள் இருந்தார்கள். மின் விசிறி கேட்க நினைத்திருந்த அம்மாவிற்கு, அதற்கு முன்பே சொந்த ஊருக்கு அனுப்ப பயணச் சீட்டு எடுத்திருந்த முதல்வர் காமராசரைக் கண்டிருந்தது தமிழகம். தான் சமைத்துப் போடுகிறேன் என்று சொன்ன அம்மாவுக்கு "பதவியிலிருக்கும் போது சொந்தங்கள் பக்கத்தில் இருக்கக்கூடாது என்றான்" அந்த முதல்வன். அதனாலேயே காலம் முழுவதும் தனக்கென்று ஒரு சொந்தத்தையும் உருவாக்கிக் கொள்ளாமல் வாழ்ந்து மறைந்தான் அந்த தலைவன்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-GgS2hS8ntwQ/TeDSjdUmqPI/AAAAAAAAAZ8/He3_we0fGxw/s1600/kakkan.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 259px; height: 195px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-GgS2hS8ntwQ/TeDSjdUmqPI/AAAAAAAAAZ8/He3_we0fGxw/s320/kakkan.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716642311940338" border="0" /></a><br /><br />கக்கன் என்ற அன்றைய தமிழக உள்துறை மந்திரி, தனது அந்திம காலத்தில் மதுரை மருத்துவமனையில் யாரும் கேட்பாரன்றி இருந்து பின்பு இறந்து போனார்.<br /><br />இப்படியாக நமது பண்டைய, சங்க கால, ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, என நமது பெருமைகளும் தனித்தன்மைகளும் எத்தனையோ இருக்கிறது. இவையெல்லாம் நமது மூதாதையர்கள் நமக்கு விட்டுச் சென்ற வெகுமதிகள். தங்களை வருத்தி தமிழுக்கும், இனத்துக்கும் தெரிந்தோ தெரியாமலோ பெருமை சேர்த்தார்கள். இவையெல்லாம் <span style="font-weight:bold;">தமிழன் என்று சொல்லடா தலை நிமிர்ந்து நில்லடா</span> என்ற கூற்றுக்கு வலு சேர்த்தவை.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ஆனால், இன்று நமது நிலை என்ன?</span> இப்போது நடப்பவை தான் நமது சந்ததியினருக்கு வரலாறு. அந்த வரலாற்றை பெருமைப்படுத்தும் வகையிலா உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் ஒரு ஐம்பதாண்டுகள் கழித்து படிக்கப் போகும் நமது எள்ளுப் பேரனோ கொள்ளுப் பேரனோ நமது வரலாற்றைப் பற்றி படித்து பெருமைப் படும் வகையிலா உருவாக்கி வருகிறோம்.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">நமது அடையாளம்தான் இப்போது என்ன?</span> ஏற்கனவே தமிழன் என்ற அடையாளமிழந்து இந்தியனாகி விட்டோம். வடக்கிந்திய ஊடகங்களும், தேச ஊடகங்கள் என்று சொல்லிக் கொள்கிற ஆங்கில செய்தி அலைவரிசைகளும் சாதனை செய்த தமிழர்களை "இந்தியர்கள்" என்று பெருமைப்பட்டுக் கொள்வதும், ஆ. இராசா போன்றவர்கள் அகப்பட்டால் தமிழன் என்ற முத்திரைக் குத்தி ஒட்டு மொத்த தமிழர்களைகளையும் தலைக் குனிவை ஏற்படுத்துவதும் மறுக்கவியலாது.<br /><br />சிறிது காலத்தில் இந்தியன் என்ற அடையாளத்தையும் இழந்து "உலகன்" என்ற புது பதத்தை ஏற்படுத்தினால் கூட ஆச்சர்யபடுவதற்கில்லை. சிறு நகரங்களில் கூட வளர்ந்து வரும் பீட்சா கார்னர்களும், பர்கர் கடைகளுமே இதற்கு சாட்சி.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">எப்படிப்பட்ட நிலமாக இன்று தமிழ் நிலம் காட்சியளிக்கிறது?</span><br /><br />தன்னலம் மற்றும் குடும்ப நலன் சார்ந்த தலைவர்கள் வளர்ந்துள்ள இடமாக,<br /><br />உலகத்தின் ஊழல் வரிசையில் இரண்டாம் இடம் பிடித்த தலைவரின் இடமாக,<br /><br />ஆதிக்க வெறியும் ஆணவமும் மிகுந்த தலைவர்கள் மிகுந்துள்ள இடமாக,<br /><br />பதவி சுகத்திற்காக சட்டையைக் கழட்டி வைப்பது போல் தனது சுய மரியாதையை கழட்டிவைக்கும் அடிமைகளின் இடமாக,<br /><br />நாடெங்கும் மதுக் கடைகள் திறந்து விட்டு தனது கல்லா பெட்டிகளை நிரப்பிக் கொள்ளும் சுய நல அரசியல்வாதிகள் பிறந்த இடமாக,<br /><br />பிணத்தை எரிக்கும் சுடு காட்டில் கூட கொள்ளை அடித்த ஆட்சியாளர்கள் நிரம்பிய இடமாக,<br /><br />மக்கள் வரிப் பணத்தைப் பற்றி கவலைப்படாத ஆணவம் மிகுந்தவர்கள் தலைவர்களாக இருக்கும் இடமாக,<br /><br />மக்களைப் பற்றி கவலைப் படாமல் அரசியல்வாதிகளுக்கு கூஜா தூக்கும் அதிகாரிகளின் இருப்பிடமாக,<br /><br />தான் செய்ய வேண்டிய வேலைக்கே கையூட்டு பெரும் கயமை நிரந்த அரசு ஊழியர்கள் இருக்குமிடமாக,<br /><br />வெள்ளை எதிர்ப்பு போராட்ட தாத்தாக்கள், நிறைந்திருந்த தமிழகம் இன்று ஊரெங்கும் தாதாக்கள் நிறைந்த இடமாக மாறிக் கிடக்கிறது.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">இப்படி அரசியல்வாதிகளும், அதிகாரவர்க்கமும் இருக்க, பொது மக்களாகிய நாமும் சளைத்தவர்களா?</span><br /><br /><br />சக மனிதனை மனிதனாகத் தான் பார்கிறோமா, அவனது பொருளாதார நிலையை மறந்து?<br /><br />நமது இனம் ஈழத்தில் அழிக்கப்பட்டபோது ஒரு சிறிய அளவு எதிர்ப்பையாவது நாம் காட்டினோமா? திரும்பவும் இங்கே குறிப்பிடவேண்டியது ஈழத்தில் வாழும் தமிழர்கள், மொழியால் நம்மினமே தவிர அவர்களில் பெரும்பான்மையோர் இந்தியாவிலிருந்து சென்று நாடு கெட்டவர்கள் அல்ல. அவர்கள் ஈழத்தின் பூர்வ குடிகள். இதைப் பற்றி தெரிய வேண்டுமானால் க.ப. அறவாணன் எழுதிய "ஈழம் தமிழரின் தாயகம்" படிக்கலாம். மற்ற பல நூல்களும் கிடைக்கிறது. இந்த உண்மை எத்தனை தமிழர்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது?<br /><br />தனது இனத்தில் ஒருவனுக்கு ஒரு துயரம் என்றால் யூத சமூகமே எழுந்து நிற்கிறது. பத்துவருடங்கள் நடந்த ஆப்கானிய இரஷ்ய போருக்காக இஸ்லாமிய வீரர்களை நாடு கடந்து பாடு பட வைத்தது. ஆனால் நாம் சிறு கரிசனையாவது காண்பிக்கிறோமா?<br /><br />சக மனிதனின் உயிருக்கு நமது சமுதாயத்தில் மதிப்பிருக்கிறதா? சாலை விதிகளை மதிக்கிறோமா? நோயினால் ஏற்படும் உயிரிழப்பை விட இன்று யாரோ ஒருவர் மதிக்காத சாலை விதியினால் மற்ற குடும்பங்களுக்கு ஏற்படும் இழப்பு எவ்வளவு பெரியது?<br /><br />நாம் அன்றாடம் செய்யும் ஒவ்வொரு காரியத்திலும் சுய ஒழுக்கம் முன்னுக்கு வருகிறதா அல்லது தன்னலம் முன்னுக்கு வருகிறதா? <br /><br />எங்கும் அவசரம், சாப்பாட்டு கடையில் ஆரம்பித்து சாலை வரை. முன்னால் ஒரு மனிதன் இருந்தால் கூட அவனை இடித்து தள்ளியோ, அவன் காணாத போதோ அவனை எப்படி முந்திச் செல்வது என்பதே யோசனையை இருக்கிறது. சக மனிதனுக்கும் அவனது நேரத்துக்கும் மதிப்பளிக்காத ஒரு இடமாக இருக்கிறதே.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-wA5regFwi88/TeDSb_RcqLI/AAAAAAAAAZs/uAz5KNIIdXQ/s1600/bribe.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center; cursor: pointer; width: 253px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-wA5regFwi88/TeDSb_RcqLI/AAAAAAAAAZs/uAz5KNIIdXQ/s320/bribe.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716513986554034" border="0" /></a><br /><br />கையூட்டைப் பற்றி வாய் கிழிய பேசும் நாம், போக்குவரத்து காவலரிடம் ரூபாய் நூறு கொடுத்து ரசீது வாங்காமல், ஐம்பது கொடுத்து முடித்ததை பெரும் சாதனையாக்கும் சமுதாயமாக அல்லவா உருவாகியிருக்கிறோம்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-qEeP_yC_Rsg/TeDSf9e2C0I/AAAAAAAAAZ0/JbBRW11BKCc/s1600/endhiran-theatre-coverage-75.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qEeP_yC_Rsg/TeDSf9e2C0I/AAAAAAAAAZ0/JbBRW11BKCc/s320/endhiran-theatre-coverage-75.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611716582225349442" border="0" /></a><br /><br />திரைப்பட நடிகர்களை அத்துறையில் முன்னேற்றி, பின்பு அரசியலுக்கு வரவைத்து ஆட்சிக் கட்டிலிலும் அமரவைத்து அழகு பார்க்கும் தமிழ்ச் சமூகமாக அல்லவா உருவாகியிருக்கிறோம். <br /><br />தனது விருப்பத்திற்குரிய நடிகனின் திரைபடத்திற்காக தனது குடும்பத்தைக் கூட பட்டினி போடும் தமிழ் விசிலடிச்சான்குஞ்சுகள் வாழும் இடமாக அல்லவா மாற்றியிருக்கிறோம்.<br /><br />தனது சௌகரியத்திற்காக விளைநிலங்களை மனைகளாக்கும் கொடூரம் நம்மை எங்கே கொண்டு நிறுத்தப் போகிறதோ? ஆண்டுக்காண்டு 45 % தமிழகம், நகரமாகிக் கொண்டுவருவதாக ஒரு புள்ளி விவரம் தெரிவிக்கிறது. இது பெருமைப் படும் விதமாக தெரியவில்லை. கிராமங்கள் வளர வேண்டும் என்பதற்கு கிராமங்கள் நகரங்கள் ஆக வேண்டும் என்பதல்ல பொருள்.<br /><br />மற்ற இனக்குழுக்களும் அப்படி தானே இருக்கிறது என்ற கருத்து வைக்கப்படலாம். இந்த கேள்வி எழுவதை நமது பெருமையை நாம் உணராமல் இருப்பதையே வெளிப்படுத்துகிறது.<br />அடையாளங்களை நாம் ஏன் சுமக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழலாம். <br /><br />அடையாளங்கள் நமது பாரம்பரியங்கள். நமது தாத்தாவின் சொத்து நமக்கு கிடைத்தால் நமக்கு சந்தோசம் தானே. அது போல் தான் அவர்கள் சேர்த்து வைத்த பெருமைகளும். அப்பெருமைக்கு பெருமை சேர்க்க முடியாவிட்டால் கூட, சேதாரம் ஆகி விடாமல் காக்க வேண்டியது நமது கடமையே.<br /><br />இந்த கட்டுரையின் நோக்கம் அடையாளம் அறிந்து நம்மை இந்தியா என்ற பல்லினக்கூடம் வாழும் நாட்டில் நம்மைத் தனிமைப் படுத்திக் கொள்ள அல்ல, நமது தனித் தன்மையை நாம் எப்படி இழந்து நம்மை நாமே சிறுமைக்குள்ளாக்கிக் கொள்கிறோம் என்பதை விவாதிப்பதற்கே. அக்குழுக்களிலும் நமது பிரச்சனைகள் இல்லாமல் இல்லை. அனால் நாம் அவர்களிடமிருந்து எப்படி தனித்தன்மையுடன் வேறுபடுகிறோம் என்பதே பெருமைக்குரிய விடயம்.<br /><br />நமது இலக்கிய வளத்தையும், நாம் வந்த வழியையும் பார்த்து விட்டு நமது இன்றைய நிலையை நோக்கும் போது, நமது கண்முன்னே "<span style="font-weight: bold;">தமிழன் என்று சொல்லடா தலை குனிந்து கொள்ளடா</span>" என்ற பேற்றை நமது சந்ததியினருக்கு கொடுத்து விட்டு செல்லக் கூடாதே என்பதின் ஆதங்கமே இந்த எழுத்து.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4796181397562666878?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-24431892048543659032011-05-21T11:07:00.001-07:002011-05-22T06:39:15.796-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-I8eFEHXViRQ/TdgZeShzB-I/AAAAAAAAAZE/vheztrNmO7U/s1600/kiramathu_therukkalin_vazhiye__93350_zoom.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-I8eFEHXViRQ/TdgZeShzB-I/AAAAAAAAAZE/vheztrNmO7U/s320/kiramathu_therukkalin_vazhiye__93350_zoom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609261344050317282" border="0" /></a><br /><br />பத்து நாட்களுக்கு முன்பு இணையம் வழியாக சில புத்தகங்களை வாங்கினேன். அதில் ஒன்று <span style="font-weight: bold;">ந.முருகேசபாண்டியன்</span> எழுதிய <span style="font-weight: bold;">கிராமத்து தெருக்களின் வழியே</span>. புத்தகத்தின் பெயருக்கு ஏற்றார் போல மனிதர், நம்மைக் கிராமத்து தெருக்களுக்கு கைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்கிறார். கிராமம் என்றாலே வயல்வெளி, சூது வாது தெரியாத வெள்ளந்தி மனிதர்கள் என்ற பிம்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ள தமிழ் சினிமாவின் (சிற்சில படங்களைத் தவிர) இலக்கணத்திலே இவரது நூல் பயணிக்கவில்லை.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-kCl7mM7A-i8/TdgZqxPRJwI/AAAAAAAAAZM/nVpWEeNaQSM/s1600/index.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 240px; height: 199px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kCl7mM7A-i8/TdgZqxPRJwI/AAAAAAAAAZM/nVpWEeNaQSM/s320/index.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609261558452528898" border="0" /></a><br /><br />இவர் தனது கிராமமான மதுரைக்கு அருகிலுள்ள சமயநல்லூரில் (50 வருடங்களுக்கு முன்பு கிராமமாக இருந்த) தான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் பல்வேறு ஞாபங்களை இந்நூலின் மூலம் பதிவு செய்திருக்கிறார். இதில் நூலாசிரியர், கிராமத்தைப் பற்றி எந்த ஒரு மிகைப் படுத்தலும் இன்றி உள்ளது உள்ளபடியே பதிவு செய்திருக்கிறார்.<br /><br />பதினெட்டு அத்தியாயங்களாய் பிரிக்கப்பட்டுள்ள அனுபவங்கள் ஒவ்வொன்றும் இதே போன்று தமிழகத்தின் ஏதோ ஒரு கிராமத்தில் வாழ்ந்த ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களது ஞாபகப் பெட்டகத்தைத் திறக்க வைக்கும் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை. நூலாசிரியர் பதிவு செய்த காலம் அறுபதுகளில் என்றாலும், அந்த அனுபவங்கள், எண்பதுகளின் இறுதியிலும் 90களின் ஆரம்பத்திலும் அவரது அந்த பருவத்திலே இருந்த எனக்கும் பரிச்சயமாகவே உள்ளது.<br /><br />எனது தந்தையாரின் வேலை நிமித்தமாக எனது பள்ளிப்பருவம் புதுக்கோட்டைக்கும் திருச்சிக்கும் நடுவிலிருந்த கீரனூரில் தான் தொடங்கியது. கிட்டத்தட்ட 17 வருடம் அந்த ஊரிலேயே தான் வசித்து வந்தோம். எனது தந்தையாரின் சொந்த ஊர் காவிரி பாசனம் மிகுந்த திருச்சியின் முக்கொம்புவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு வளமையான கிராமம், ஜீயபுரம். ஆனால் நான் வளர்ந்த ஊரோ குடிப்பதற்கே தண்ணீரின்றி பல கிலோ மீட்டர் சென்று தண்ணீர் எடுத்து வர வேண்டிய கட்டாயம்.<br /><br />கீரனூரைப் பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால், கிராமத்திலிருந்து வருபவர்களுக்கு நகரமாகவும், நகரத்திலிருந்து வருபவர்களுக்கு கிராமமாகவும் தெரியும் ஒரு ஊர்.<br /><br />நூலாசிரியர் தனது அனுபவத்தை விவரிக்க விவரிக்க எனது கண் முன்னே நான் 15 வருடங்களுக்கு முன் தொலைத்த எனது கீரனூரும் ஜீயபுரமும் வந்து சென்று கொண்டேயிருந்தது என்றால் மிகையல்ல.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">பேய்களும் முனிகளும் உறைந்திடும் கிராமத்து வெளிகள்</span> என்பது நம்மை வரவேற்கும் முதல் அத்தியாயமாகும்.இதில் உயிரில்லாத மனிதர்களின் பேய்கள் எவ்வாறு உயிர்ப்புடன் கிராமங்களில் சுற்றி வருகின்றன என்பதை விவரிக்கும் போது, எங்கள் பகுதிகளில் நாங்கள் கேட்ட <span style="font-weight: bold;">வெள்ளையம்மா வெள்ளச்சியை</span> ஞாபகப்படுத்திப் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை.<br /><br />எங்கள் பகுதிகளில் மாலை ஆறு மணிக்கு மேல் நெடுஞ்சாலையில் போகும் வாகனங்களை வழி மறிக்கும் <span style="font-weight: bold;">வெள்ளையம்மா</span>, மல்லிகைப்பூ சூடியுள்ள பெண்ணாகப் பார்த்து "பிடித்து" விடும். இந்த கதையைக் கேட்டு ஏதோ ஒரு பயம் அடி வயிற்றில் பரவும். பொதுவாக இதுப் போன்ற கதைகள் பகலெல்லாம் விளையாடி விட்டு மின்சாரம் இல்லாத அந்த இருட்டு நேரத்தில் தான் அதிகமாகப் பரிமாறிக் கொள்ளப்படும். இந்த கதைகள் சிறுவர்களைத் தாண்டி பெரியவர்களாலும் நம்பப்பட்டு தான் வந்தது.<br /><span style="font-weight: bold;"><br />முடிவற்ற பயணங்கள்</span> என்ற இரண்டாம் அத்தியாயம் சொல்வதைப் படித்த போது எனக்கு அருகிலுள்ள நார்த்தமலைக் கோவிலில் கோடை வெயிலில் நடைப்பெறும் பூச்சொரிதல் விழாவையும், பின்பு வரும் தேர்த் திருவிழாவையுமே ஞாபகப்படுத்தியது. பாரப்பட்டியிலிருந்து வண்டி வண்டியாக வில்லு வண்டியில் சென்று திருவிழாக் கொண்டாடிய அந்த கிராமத்து மக்கள் கண்முன் வந்து சென்றார்கள்.<br /><br />மூன்றாம் அத்தியாயம் <span style="font-weight: bold;">தெருக்களில் உயிர்த்திடும் மனிதர்</span>களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. கிராமத்து அரசாங்கத்துப் பள்ளிகளில் செருப்பு அணிந்து செல்லும் மாணவனைப் பார்த்து "பந்தா" செய்கிறான் என்று சொல்வதும், செருப்பு, உள்ளாடைகள் ஆகியவை ஆடம்பரப் பொருட்களாகவே பார்க்கப்பட்டு வந்தது என்பது என் அனுபவமும் கூட.<br /><br />குழந்தைகளின் விளையாட்டு உலகங்களைப் பற்றியான விவரிப்புகள் அனைத்தும் குழந்தைப் பருவத்திற்கு அதுவும் இருபது வருடங்களுக்கு முந்தைய எனது கிராமத்து குழந்தைப் பருவத்திற்கு செல்ல முடியாதா என்ற ஏக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.<br /><br />அவையாவும் நாங்கள் விளையாடிய விளையாட்டுகள்! "கொக்கு பற பறவென" கத்திக் கொண்டும், கைகளை வானத்தை நோக்கி தூக்கிக் கொண்டும், நகங்களில் வெள்ளைப் பூ கேட்டு, வானத்திலே பறக்கும் வெள்ளைப் பறவைகளைத் துரத்திக் கொண்டு பூமியிலே நாங்கள் ஓடியது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. இதைத் தவிர பல்லாங்குழி, கல்லாங்காய், தாயம், நாடு பிடித்தல், கல்லா மண்ணா, பே-பே மற்றும் அதனுடன் சேர்ந்து வரும் பாடல், டன் டன் யாரது திருடன், கண்ணாமூச்சி, எப்பொழுதுமே எங்களது விருப்பத்திற்குரிய விளையாட்டாயிருந்த ஐஸ்பால் என்று எல்லாமுமே ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. கிரிக்கெட்டும் நாங்கள் விளையாடினோம் என்றாலும், எங்களுக்கு பல விதமான விளையாட்டுகள் இருந்து கொண்டேயிருந்தன. சலிக்காமல் நாங்கள் விளையாடினோம்.<br /><br />இதே போல நாடகங்கள் பற்றிய் ஆசிரியர் குறிப்பிடும் போதும், எனக்கு எங்கள் ஊர் பகுதிகளில் நடக்கும் "வள்ளித் திருமண நாடகங்களின்" சுவரொட்டிகள் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.<br /><br />திரைப்படத்தையும், கொட்டகைகளையும் பற்றிக் குறிப்புகளும் இடம் பெற்றுள்ளது. எங்கள் ஊரிலிருந்த ஒரே சினிமா கொட்டகையில், எங்களது வாத்தியாரே பெண்கள் வரிசைக்கு டிக்கெட் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். எங்கள் வாத்தியாரின் சொந்தக்காரரின் சினிமாக் கொட்டகை என்பதால், பள்ளி முடித்து நேராக கொட்டகைக்கு வந்து மாலை மற்றும் இரவுக் காட்சிக்கும் டிக்கெட் கொடுப்பார்.<br /><br />நூலாசிரியார் குறிப்பிட்டுள்ளது போல தங்கள் தாயாருடன் படம் பார்க்க வந்த மாணவர்களை அடுத்த நாள் பள்ளியில் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டு துளைத்தெடுப்பார். சரியாக பதில் சொல்லவில்லையெனில், பிரம்படியும், வயிற்றில் கிள்ளும் கிடைக்கும்.<br /><br />கிராமத்து மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் சுற்றி சுழன்று வரும் ஜாதி மற்றும் குடும்பம் பற்றியான சிந்தனைகள், ஆம்புலன்ஸ் எல்லாம் இல்லாத அந்த காலங்களில் குப்பை வண்டிகளில் ஏற்றிக் கொண்டு செல்லப்பட்ட கொலையுண்ட மற்றும் அனாதைப் பிணங்கள் பற்றிய என பல குறிப்புகள். தமிழ்க் கிராமத்து சமூகம் திட்டுவத்றகு உபயோகப்படுத்திய வார்த்தைகளைக் கூட அப்படியே பதிப்பித்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.<br /><br />கிராமத்தைச் சார்ந்து வாழும் நடோடி மனிதர்களான குடுகுடுப்பைக்காரர், பூம் பூம் மாட்டுக்காரர், மிதிவண்டியை இறங்காமல் ஓட்டும் சாகசக்காரர் என பலரைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.<br /><br />180 பக்கங்களுள்ள இந்த புத்தகம் கிராமத்தில் வாழ்ந்து அனுபவித்தவர்களுக்கு தங்கள் நினைவுகளைக் கிளர்வதாயும், அந்த அனுபவம் இல்லாதவர்களுக்கு புது வித அனுபவத்தை விருந்தாக்குவதாயும் அமையும் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை.<br /><br />சிறப்பம்சங்கள்:<br /><br />1. தேவையில்லாத அலங்கார வார்த்தைகளின்றி மிகவும் சாதாரண நடையில் கொண்டு செல்லப்பட்டிருக்கும் எழுத்து நடை<br />2. மிகைப்படுத்தலில்லாத, உள்ளது உள்ளப்படியே கிராமத்து வாழ்க்கையை விவரித்திருப்பது<br /><br /><br />எனது மகனுக்கு கண்டிப்பாக இந்த அனுபவங்கள் கிடைக்காது. அவனுக்கு இணையமும், ப்ளே ஸ்டேஷனும் போதுமாயிருக்கலாம். அவனது அனுபவம் வேறாய் கூட இருக்கலாம். என்னால் எல்லாவற்றையும் சொல்ல இயலாவிட்டாலும் கூட இப்படியும் தமிழ்ச் சமூகம் சில வருடங்களுக்கு முன் வாழ்ந்து வந்தது என்று சொல்வதற்கும், வாசித்துக் காட்டுவதற்குமான ஒரு பொக்கிஷம் இந்த புத்தகம் என்றால் அது மிகையல்ல.<br /><br /><br><br /><span style="font-weight:bold;">புத்தகத்தின் பெயர்:</span>கிராமத்து தெருக்களின் வழியே<br /><span style="font-weight:bold;">பதிப்பகம்:</span> உயிர்மை<br /><span style="font-weight:bold;">விலை:</span> ரூ.90 /-<br />இணையத்தில் வாங்க: https://www.nhm.in/shop/100-00-0000-031-5.html, http://www.uyirmmai.com/Publications/Default.aspx<br /></br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2443189204854365903?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-28786344591922760312011-05-17T10:54:00.000-07:002011-05-22T05:46:43.805-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-CHQv9a0ZoW8/TdK3fqc0gSI/AAAAAAAAAY0/T0b1_uTx3YU/s1600/MA05CITY-DMK-DHARNA_157169f.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 208px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CHQv9a0ZoW8/TdK3fqc0gSI/AAAAAAAAAY0/T0b1_uTx3YU/s320/MA05CITY-DMK-DHARNA_157169f.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607746240628687138" /></a><br /><br />தேர்தல் நேரத்தில், தேர்தலுக்கு பின்பு தி.மு.க. இருக்காது என அ.தி.மு.க.வும், அ.தி.மு.க. இருக்காது தி.மு.க. வும் சொல்லிகொண்டிருந்தார்கள். <br /><br />இப்போது பார்த்தால், தி.மு.க-வின் நிலை தான் அப்படி உள்ளது. பதவி சுகம் கண்ட தி.மு.க. அமைச்சர்களையும், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் அடுத்த தேர்தல் வரை தி.மு.க. தக்க வைத்துக் கொள்ளமுடியுமா என்றே தெரியவில்லை. ஆளுங்கட்சியின் நடவடிக்கைகளால், பல அமைச்சர்கள் அணி மாற வாய்ப்புள்ளது. இளவயது, சட்ட மன்ற முன்னால் உறுப்பினர்களும் தங்களது எதிர்காலத்தைக் கணக்கிட்டு தே.மு.தி.க-வில் சங்கமம் ஆகலாம். எந்தவித பதவியும் இல்லாத உடன்பிறப்புகள், தி.மு.க.வின் தலைமையை நம்பி கட்சியை விட்டுச் செல்லாமல் இருக்கலாம்.<br /><br />கிட்டத்தட்ட 12 வருடம் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இல்லாமல் இருந்தாலும் மீண்டும் 1989 -ல் ஆட்சி அமைக்க கலைஞர் கருணாநிதியால் முடிந்தது என்ற நிலைமை இப்போது இல்லை. அப்போது அ.தி.மு.க. பிரிந்து இரு அணியாக நின்றது ஒரு காரணம் என்றால், இன்னொரு காரணம் உடன்பிறப்புகளின், தலைமை மீதும், இரண்டாம் கட்ட தலைவர்கள் மேல் கொண்ட தளராத நம்பிக்கையுமே. அந்த காலங்களில் எல்லாம் கட்சியின் தேர்தல் செலவுக்காக கடைசி மட்ட தொண்டனிடம் கூட தலைமையே கையேந்தும் நிலை இருந்தது. இதனாலும் கூட தொண்டனுக்கும், தலைமைக்கும் ஒருவித நெருக்கம் இருக்கவே செய்தது. தொண்டனிடம் காசு எதிர்பார்க்கும் கம்யூனிசம் போன்ற தலைமை இன்று இல்லை. இது பணக்காரத் தலைமை. தொண்டனுக்கும் தலைமைக்கும் வெகு தூரம். தலைமைக்கு இன்று பல தொழில்கள் உள்ளது. அதில் ஒன்று அரசியல் என்றாகிவிட்டது.<br /><br />தலைமையே இப்படி இருந்தால், இரண்டாம் கட்ட தலைவர்கள் தங்களது சொந்த ஊரில் தனிக் காட்டு இராஜாக்களாக கொடி கட்டி பறக்க ஆரம்பித்தார்கள். சேலம் என்றால் வீரபாண்டி ஆறுமுகம், திருச்சி கே.என்.நேரு, தூத்துக்குடி பெரியசாமி, குமரி சுரேஷ் ராஜன் என்று ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒருவர், இவர்களைத் தாண்டி யாரும் உட்கட்சியிலேயே அரசியல் செய்ய முடியாது.<br /><br />தலைமையின் குடும்பமே மத்தி, மாநிலம் என்று எல்லாப் பதவியிலும் இருக்கும் போது இரண்டாம் கட்ட தலைவர்கள் தங்களது குடும்பத்திற்காக விடுக்கும் விண்ணப்பத்தை எவ்வாறு தலைமையால் மறுக்க இயலும். தி.மு.க.வில் தொண்டன் என்பவன் தொண்டனாக தொடங்கி தொண்டனாகவே முடிய வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத விதியாகிவிட்டது. அலைக்கற்றை ஊழல் விவாகரத்தில், மற்ற சாமனியனைப் போல் அவனும் வாய் பிளந்தே இருந்திருப்பான். தலைமையின் கொள்கையை தாங்கிப் பிடிக்க கொடி தூக்கிய அன்றைய தொண்டனுக்கு, இன்று கொள்ளைக்காக கொடி தூக்கும் சோதனை.<br /><br />1989 வாக்கில் இருந்த தொண்டர்கள் எல்லாம் இப்போது இல்லை. கொள்ளைக்காக கொடி தூக்கிய தொண்டனை பதவியில் இல்லாத தலைமையினால் கட்டுப்படுத்த முடியுமா? தி.மு.க.வின் பலம் தலைவர்கள் இல்லை, அதன் தொண்டர்கள் தான் என்பதை தி.மு.க.மறந்து விடக்கூடாது.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">தி.மு.க-என்ன செய்யலாம்?</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/--WrjnHxaYgE/TdK3C1TSGiI/AAAAAAAAAYs/dWAa1kPMQZc/s1600/KARUNANIDHI.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--WrjnHxaYgE/TdK3C1TSGiI/AAAAAAAAAYs/dWAa1kPMQZc/s320/KARUNANIDHI.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607745745325267490" /></a><br /><br />தி.மு.க. 2016 வரை கட்சியை தாங்கிப் பிடிக்க வேண்டுமென்றால், கலைஞர் கருணாநிதியின் குடும்பம் கட்சியிலிருந்து விலகியிருக்க வேண்டும், கருணாநிதி உட்பட, ஸ்டாலினைத் தவிர. <br /><br />தி.மு.க. என்றப் பெயரைக் கேட்டாலே முகம் சுளிப்பவர்கள் கூட, ஸ்டாலின் மேல் ஒரு நம்பிக்கை உள்ளது தெரிகிறது.<br /><br />கருணாநிதி மற்றும் குடும்பத்தினர் இல்லாத தி.மு.க-வினால், நடுநிலை மக்களின் மீதான தி.மு.க.வின் குறையலாம், ஊழல் கரையை கொஞ்சமாவது குறைத்து நம்பிக்கையை வரச் செய்யலாம்.<br /><br />எதிர் கட்சி என்ற அந்தஸ்துக் கூட இல்லாத இன்றைய நிலையில் அரசியல் செய்ய வேண்டும் என்பது மிகவும் சிரமமான விடயம் தான் என்றாலும், தனது பணியை செவ்வனே செய்ய வேண்டும்.<br /><br />மக்களால் கொடுக்கப்பட்ட இந்த கட்டாய ஓய்வைப் பயன்படுத்தி, இலவசங்களைத் தவிர்த்து ஆக்கப் பூர்வமான திட்டங்களை யோசிக்கலாம்<br /><br />இது மாதிரி எதையாவது செய்தாலொழிய, அ.தி.மு.க. அரசு பெரும்பான்மையான மக்களின் மனப்போக்குடன் ஒத்த ஆட்சி செய்தால், அ.தி.மு.வுக்கு. எதிர் கட்சி என்ற அந்தஸ்தையாவது அடுத்த தேர்தலில் பெற இயலும்.<br /><br />அ.தி.மு.க. சரியாக செயல்படாத பட்சத்தில் தே.மு.தி.க-வுடன் கூட்டணி போட்டு அடுத்த தேர்தலில் தே.மு.தி.க-வுக்கு எதிர் கட்சி ஆகிவிடலாம் :) .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2878634459192276031?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-91691272370656720172011-05-13T11:54:00.000-07:002011-05-22T05:48:19.535-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-8bBGShZqxAM/Tc1_emuVmHI/AAAAAAAAAXQ/AouLs9Kx1j0/s1600/images.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 120px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8bBGShZqxAM/Tc1_emuVmHI/AAAAAAAAAXQ/AouLs9Kx1j0/s320/images.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606277274913839218" /></a><br />வழக்கம் போல இந்த முறையும் தேர்தலுக்கு முந்திய, பிந்திய என அனைத்து கருத்துக் கணிப்புகளும் அடித்து நொறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தேர்தல் என்று அறிவித்தவுடன் அ.இ.அ.தி.மு.க. வெற்றி பெரும் என சொன்ன ஊடகங்கள் கூட பின்னர் சிறிது இழுபறி என்றும் கூட்டணி ஆட்சி அமைக்கும் என்றும் கூறி இறுதியாக தி.மு.க. ஆட்சி அமைக்கும் என்று வரை சொல்லின.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">முதலில் ஊடகங்கள்:</span><br /><br />ஊடகங்கள் தங்களது நம்பகத் தன்மையை இழந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. நடுநிலை என்று நம்ப வைத்த பல ஊடகங்கள் கூட தங்களது சொந்த விருப்பு வெறுப்பிற்காக எதிரிக்கு எதிரி நண்பன் என்ற வகையில் நடந்து கொண்டு பிடிக்காத கட்சி தலைவர்களை போட்டு தாக்கியதும், மற்றவர்களை தலையில் தூக்கி வைத்து ஆடியதும் பிடித்தோ பிடிக்காமலோ பத்திரிகை வாங்கிப் படித்த வாசகர்களுக்கே புரிந்திருக்கும்.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">இனி கட்சிகள்:</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">முதலில் தி.மு.க.:</span><br /><br />இந்த தேர்தலில் இப்படிப்பட்ட படு தோல்வியை தி.மு.க. தொண்டர்கள் கனவில் கூட நினைத்திருக்க மாட்டார்கள். தி.மு.க. பல தேர்தல் களங்களைக் கண்டுள்ளது. தோற்றும் போயுள்ளது. ஆனால் மிக மோசமான தோல்வி என்பது இது தான். இதற்கு முன்னர் தோல்விக்காண காரணங்கள் எம்.ஜி.ஆர். ஆகவோ ஆளுங்கட்சிக்கு எதிரான அலையோ , இராஜீவ் காந்தி கொலையில் உருவான அனுதாப அலையோ என பல காரணங்கள் இருந்தன. இவையெல்லாம் தி.மு.க.வின் தோல்விக்கு, தலைமை தான் காரணம் என்று நேரடியாக சொல்ல இயலாதவை. ஆனால் இந்த தேர்தலில் தி.மு.க.வின் படு தோல்விக்கு காரணம் யார் என நோக்கும் போது அனைத்து விரல்களும் தி.மு.க.வின் தலைமையை நோக்கியே குவிகிறது.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-PwuglrYE-Qg/Tc1_1hxV1rI/AAAAAAAAAXY/R_11dF_JrKk/s1600/images3.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 148px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-PwuglrYE-Qg/Tc1_1hxV1rI/AAAAAAAAAXY/R_11dF_JrKk/s320/images3.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606277668721252018" /></a><br /><br />தமிழினத் தலைவராக அடையாளம் காண ஆசைப்பட்ட கலைஞர் மு. கருணாநிதி, பெருங்குடும்பத்தின் பாச வலைக்குள் சிக்கி சராசரி குடும்ப தலைவராக மட்டுமே இருக்க முயற்சி செய்ததின் விளைவு, இந்த தேர்தலின் தோல்வி.<br /><br />மாறனின் மகன் தொடங்கி நேற்று பிறந்த கனிமொழியின் மகன் கூட சினிமா தயாரிப்பாளன் ஆகிவிடுவானோ என்று அஞ்சும் அளவுக்கு சினிமாவிலும் ஆக்டோபஸ் கால் பதித்த வாரிசுகளின் கெடுபிடிகள்.<br /><br />"திராவிட" எனும் சொல்லாடலில் மக்களைக் கட்டி போட்ட கழகத்திலிருந்து வருபவர், தமது மொழி பேசும் தமிழினம் அண்டை நாட்டில் அடிப்படைப்படை உரிமைக்காக கொன்றழிக்கப் பட்ட போது, காலை உணவிற்கு பின்பும், மதிய உணவிற்கு முன்பும் "உண்ணாவிரதமிருந்து" தனது எதிர்ப்பைக் காட்டி போராட்டக் களத்தில் இருந்தவர்களைக் கேலிக்குள்ளாக்கினார். ஜெயலலிதாவிற்கு ஒரு காவிரி பிரச்சனை உண்ணாவிரதம் என்றால் இவருக்கு இது.<br /><br />மீனவர்கள் சிங்களக் "காடையர்களால்" சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட போதும், தலைவர் "பாசத் தலைவனுக்கு" பாராட்டு விழாவிலும், "மானாட மயிலாட" விலும் மூழ்கிப் போயிருந்தார்.<br /><br />தனது குடும்பத்தாருக்கும் கட்சிக்கும் பதவி வாங்க டெல்லிக்குப் பயணித்தவருக்கு, தமிழனம் கொல்லப்பட்டபோது தான், தனது சுகவீனம் தெரிந்தது போலும். கடிதமாக எழுதி தள்ளி தபால்காரருக்கு வேலை வைத்தார்.<br /><br />பள்ளிக்குழந்தைகளுக்கு செருப்பு, சீருடை என எம்.ஜி.ஆர். தந்ததை பின்பற்றி இலவச பஸ் பாஸ் என வழங்க ஆரம்பித்தவர், கடந்த தேர்தலில் தொலைக்காட்சிக்கு வந்து நின்றார். இலவசங்கள் எல்லாவற்றையும் குறை சொல்ல முடியாவிட்டாலும், இந்த தேர்தலில் இவர் அள்ளிவிட ஆரம்பித்தது இது எங்கே கொண்டு போய் விடுமோ என்ற அச்சத்தை, பொது மக்களுக்கு கொடுக்காமல் இல்லை. இதைப் பார்த்த ஜெயலலிதா சும்மா இருப்பாரா? அவரும் தனது பங்குக்கு அள்ளி விட்டார். இது வேறு அரசியல்.<br /><br />தலைமையே இப்படியிருந்தால், கப்பம் கட்டும் குட்டி அரசர்கள் போலிருந்த மாவட்ட செயலாளர்களும், அமைச்சர்களும், அவர்களது வாரிசுகளும் தங்கள் மாவட்டங்களில் செய்த ஆட்டத்தை சொல்ல வேண்டுமா என்ன? இவர்கள் செய்த நில கபளீகரம் பொது மக்களையும் வெகுவாக பாதித்து வெறுப்பின் உச்சத்தை வாங்கிக் கொடுத்தது.<br /><br />தேவையில்லாத இலவசங்களைக் கொடுக்க தண்ணி இல்லாத தமிழகத்திற்கு டாஸ்மாக் மூலம் தெருவெங்கும் "தண்ணீரை" ஓட விட்டதை இவரது சாதனை என்பதா? ஒரு காலத்தில் புகைப்பிடிப்பதற்கு பயந்து எங்கெங்கோ சென்று புகைப்பிடிக்கும் "விடலை மாணவர்கள்" இன்று சர்வ சாதரணமாக டாஸ்மாக் செல்வது கண்கூடு. இதன் பாதிப்பு இன்னுமொரு பத்தாண்டுகளில் தான் தெரியப் போகிறது.<br /><br />பதவியும், அதிகாரமும் ஒட்டுமொத்தமாக ஒரே இடத்தில் பல வருடங்கள் குவிந்திருந்தால் என்ன நடக்கும் என்பதற்கு தி.மு.க.வின் போக்கு காரணம் என்றால், அதற்கு எப்படி தண்டனை தருவது என்பதான ஜனநாயகத்தின் பதிலடி தான் இந்த படு தோல்வி.<br /><br /> தொடரும் ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-9169127237065672017?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-59917993278046826042011-03-05T06:17:00.000-08:002011-03-05T06:41:58.940-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-SawdGlle-HI/TXJLrmahAEI/AAAAAAAAAVQ/bWzO5W_rlmc/s1600/modernrugs02.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SawdGlle-HI/TXJLrmahAEI/AAAAAAAAAVQ/bWzO5W_rlmc/s320/modernrugs02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580606100683685954" border="0" /></a><br /><span style="text-decoration: underline;"><br /><br /><br /><br /></span><br /><br />கலைஞரே இதைத் தான் உங்களிடம் <span style="font-weight: bold;">ஈழத் தமிழர்கள் படுகொலையின்</span> போது எதிர்பார்த்தோம்!<br />கலைஞரே இதைத் தான் உங்களிடம் <span style="font-weight: bold;">தமிழக மீனவப் படுகொலைகளின்</span> போது எதிர்பார்த்தோம்!<br />கலைஞரே இதைத் தான் உங்களிடம் <span style="font-weight: bold;">தமிழினத்துக்கு இழப்பு ஏற்பட்ட </span>போதெல்லாம் எதிர்பார்த்தோம்!<br />ஆனால் வழக்கம் போல, தி.மு.க. -விர்கு பாதிப்பு ஏற்படும் போது நீங்கள் இதனை எடுத்துள்ளீர்கள்!<br />இருந்தாலும், பரவாயில்லை காங்கிரஸ் என்ற <span style="font-weight: bold;">தமிழின விரோத கட்சியை</span> சரியான நேரத்தில் தனித்து விட்டுள்ளீர்கள்!<br /><br />நீங்கள் எடுத்த இந்த முடிவு தேர்தல் முடியும் வரை இருக்க விருப்பப்படுகிறோம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-5991799327804682604?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-22004690645559792202010-12-02T08:45:00.000-08:002010-12-02T08:49:09.444-08:00ஈழத்தமிழர்களின் இனப்படுகொலைக்கு மகிந்த ராஜபக்சேவும், சரத் பொன்சேகாவும் காரணம் என இலங்கைக்கான அமெரிக்கத் தூதர் பட்ரிசியா இந்த வருடம் ஜனவரி 15-ம் தேதி அமெரிக்க அரசாங்கத்துக்கு செய்தி அனுப்பியதாக விக்கி லீக் தெரிவிக்கிறது. இதைப் பற்றி 10COLOMBO32 என்ற குறிப்பில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2200469064555979220?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-78011872352296388342010-04-05T19:43:00.000-07:002010-04-05T21:19:58.947-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgDHxif9I/AAAAAAAAATc/R-1NEu13UZo/s1600/319x425.aspx.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgDHxif9I/AAAAAAAAATc/R-1NEu13UZo/s320/319x425.aspx.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456849873999658962" /></a><br /><br /><br />ப்ரஹுத் பெங்களூரூ மஹாநகர பாலிக்கே எனப்படும் பெங்களூரூ மாநகராட்சிக்கு கடந்த வாரம் தேர்தல் நடந்து முடிந்து முடிவுகள் வெளியாகிவிட்டன. 45% மக்களே தேர்தலின் மீதும், அரசியல்வாதிகளின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள் போலும்.<br /><br />கர்நாடகாவில், சமீப காலமாக எல்லா இடங்களிலும் பிரதிநிதித்துவம் மறுக்கப்பட்டு வந்த தமிழர்களுக்கு, இந்த முறை மாநகராட்சித் தேர்தலில் பல கட்சிகளிலுமிருந்து தமிழர்களுக்கு வார்டு கவுன்சிலர் (கார்ப்பரேட்டர் இங்கே) பதவிக்கு வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட்டிருந்தன. பி.ஜே.பி சார்பில் போட்டியிட்ட 15 பேரும், காங்கிரஸ் சார்பில் போட்டியிட்ட 5 பேரும் தேர்தலில் வெற்றி வாகை சூடியுள்ளனர். இதன் மூலம் 198 உறுப்பினர்கள் உள்ள மாநகராட்சியில் 10% தமிழர்களாக அமைகின்றனர்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgL_3wN6I/AAAAAAAAATk/C56i9wnAiPw/s1600/dsc01788.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 224px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgL_3wN6I/AAAAAAAAATk/C56i9wnAiPw/s320/dsc01788.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456850026497062818" /></a><br /><br /><br />திருவள்ளுவர், சர்வக்ஞர் சிலைகள் திறப்பு தமிழர் கன்னட ஒற்றுமையை அதிகரித்துள்ளது என்பதை ஒற்றுக்கொள்ளதான் வேன்டும். எடியூரப்பாவிற்கும் தமிழர்கள் மத்தியில் நல்ல பெயர் உள்ளது. அதனை அறுவடை செய்யும் விதமாக தமிழர்கள் வாக்கு வங்கி அதிகம் உள்ள இடங்களில் தமிழர்களை நிறுத்தி வெற்றிப் பெற்று விட்டார்கள், பி.ஜே.பி கட்சியினர்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgQRb6TZI/AAAAAAAAATs/8agLHhcAT_A/s1600/sarvajna-313.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 313px; height: 234px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S7qgQRb6TZI/AAAAAAAAATs/8agLHhcAT_A/s320/sarvajna-313.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456850099931598226" /></a><br /><br /><br />கர்நாடகாவில் தமிழர்கள் எண்ணிக்கை குறைவாகவே காட்டப்பட்டுள்ளது. இதற்கு காரணம் கடந்த மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் போது கூட தமிழர்கள், கடந்த காலங்களில் நடந்த கலவரங்களுக்கு பயந்து தாய்மொழி தமிழ் என்பதைக் கூட சொல்லவில்லை. இதனால் தமிழர்களின் மக்கட்தொகை உருது, தெலுங்கு பேசுபவர்களுக்கு அடுத்தே வருகிறது.<br /><br /><br />ஆனால் எஸ். எம். கிருஷ்ணா முதலமைச்சராக இருந்த காலத்தில், காவிரி பிரச்சினையின் போது மேல் முறையீட்டிற்காக சென்ற போது, முதலமைச்சாரலேயே பெங்களூரின் மக்கட்தொகையில் 30% தமிழர்கள் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.<br /><br />மாநகராட்சி தேர்தலின் மூலம் தமிழர்களின் பிரதிநிதித்துவம் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வேளையில் பெங்களூரூவில் வசிக்கும் தமிழர்கள் இந்த முறை தொடங்கியுள்ள மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் போது தாய் மொழி தமிழ் என்பதை மறக்காமல் குறிப்பிட வேண்டும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-7801187235229638834?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-55512311259628700292010-03-08T04:02:00.000-08:002010-03-08T04:10:42.132-08:00நமக்கும் முடிவெட்டுதல் மற்றும் ஷேவ் செய்தல் போன்ற விஷயங்களுக்கும் ஏழாம் பொருத்தம் போல. நானே சும்மாயிருந்தாலும் என்னைத் தேடி வந்து புது அனுபவத்தைக் கொடுப்பதாக இவை அமைந்து விடுகிறது. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S5ToHtJqGpI/AAAAAAAAAS4/rudEaXVLArc/s1600-h/AutoShaver.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S5ToHtJqGpI/AAAAAAAAAS4/rudEaXVLArc/s320/AutoShaver.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446233068474604178" /></a><br /><br />இப்படித் தான் சில வருடங்களுக்கு முன்பு நண்பர்களுடன் தங்கியிருந்த வேளையில் ஒரு சனிக்கிழமை நடந்தது. அன்று மதியம் அறை நண்பருடன் கோரமங்களாவிலுள்ள் கிருஷ்ணா கஃபேயில் மதிய உணவை ஒரு கட்டு கட்டிவிட்டு, ஏதோ பாருக்குப் போய் விட்டு வந்த ரேஞ்சுக்கு பைக்கை மயக்கத்திலேயே ஓட்டி வந்தேன். வழியில் நல்ல வேளை நமது கர்நாடகா போலிஸ் மக்கள் இல்லை. இல்லையெனில் ஊத சொல்லிக்கூட பார்த்திருப்பார்கள். சரி ஒரு வழியாய் வீடு வந்து சேர்ந்ததும் சாப்பிட்டே சோர்ந்திருந்த நான் தூங்கலாமென்று முயற்சித்து , முடியாமல் போகவே நமது மடிக்கணினியை திறந்து வைத்து விட்டு, கூகுள் சர்வருக்கு வேலைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். <br /><br />இந்த வேளையில் தான் கூகுள் சர்வருக்கு ஓய்வு கொடுக்கும் விதமாக "சார், சார்" என்று வெளியில் குரல் கேட்டது. கதவு சரியாக மூடியிருக்காதபடியால் அந்த குரல் கதவுக்கு நேரே தூங்கிக் கொண்டிருந்த நண்பருக்கே அட்ரஸ் ஆகிக் கொண்டிருந்தது. <br /><br />நானோ அந்த "சார், சார்" எனக்குத் தான் என்று நினைத்து, பதிலுக்கு "ஏஸ்" என்றேன். பதில் குரலைக் கேட்ட அந்த "சார், சார்" மிகவும் உற்சாகமாகி "எக்ஸ்க்யூஸ் மீ சார்" என்றது. சரி, யார் தான் என்று மடிக்கணினியை இறக்கி விட்டு வெளியே சென்று பார்த்தால், அந்த வெயிலிலும் கழுத்தில் டையையூம், காலில் ஷீவையும், ஒரு எக்சிக்யூட்டிவ் பையையும் வைத்துக் கொண்டு ஒரு பையன் நின்றுக் கொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்தவுடனே புரிந்தது, இன்று நமது பர்ஸ்க்கு வேலையிருக்கிறது என்று. <br /><br />இதுப் போன்ற தருணங்களில், நான் என்றுமே ஜெயித்ததில்லை. வந்தவர் கொண்டு வரும் பொருளை விட, அந்த அட்டு சாமனையும் அவர் விற்க வேன்டிய சூழ்நிலை தான் என் முன்னே வந்து போகும். அதனால் அதை வாங்கி என்னிடம் வந்தவரை ஜெயிக்க வைத்துவிடுவேன்.<br /><br />கன்னடம் தெரியுமா என்றதற்கு புரியும் என்று சொல்லி அவரைக் கன்னடத்திலேயே பேச வைத்தேன். இப்போது புரிந்தது, இன்று நான் வாங்க இருப்பது "ஆட்டோமேடிக் ஷேவிங் ரேஷர்". நடுவில் நானும் என்னுடைய பேச்சுத் திறனை வளர்க்கும் விதமாக அவரிடம் அந்த ஷேவரைப் பற்றிக் கேள்விகள் கேட்டுக் கொண்டேன். <br /><br />வெறும் வாய் வார்த்தையாக மட்டுமில்லாமல் அதனை டெமோவாக காண்பிக்க எனது கன்னத்தில் வளர்ந்திருந்த ஒரு வார தாடியை உபயோகப்படுத்திக் கொண்டார். <br /><br />இந்த நேரத்தில் தான் எங்களது ஒரே மாடியின் அடுத்த வீட்டில் குடியிருக்கும் அண்டை மாநில கேரள சேச்சிகள் வெளியில் சென்று விட்டு வீடு திரும்ப, எனது கன்னம் இன்னொருவர் கையில் மாட்டி சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருந்தது, அவர்களுக்கு சிரிப்பையும் எனக்கு ஒட்டுமொத்த வெட்கத்தையும் வரவழைத்தது.<br /><br />இவ்வளவு அவமானத்துக்குப் பிறகும் வாங்க வேண்டுமா என்று தோன்றினாலும் அவர் அரை குறையாக ஷேவ் வேறு செய்து விட்டபடியால் வழக்கமான நமது இளகிய மனது வாங்கத் தூண்டியது.<br /><br />இதற்கிடையில் அந்தப் பையனின் சீனியர் ஒருவர் வந்து விட்டார் என்னை மடக்க. நான் ஏதோ மிகவும் "கஷ்டமர்" என்று நினைத்து, அவரும் தனது தொழில் திறமையைக் காட்ட ஆரம்பித்தார். ஏற்கனவே இதனைக் கேட்டு சோர்வடைந்திருந்த எனது காதுகள் அழ ஆரம்பித்தது அவைகளுக்கே ஒரு முறைக் கேட்டிருக்கும். <br /><br />ஒரு வழியா ஃப்ளாஷ் பேக் போல் இவரும் சாமனின் அருமை பெருமைகளைச் சொல்லி முடிக்க நான் வாங்கிவிடுகிறேன் என்று கெஞ்சாத குறைதான். இதையெல்லாம் நமது அறை நண்பர் அரைத் தூக்கத்திலேயே அரை குறையாக காதில் வாங்கிக்கொண்டு தூக்கத்திலேயே சிரித்துக் கொண்டிருந்திருப்பார் போலும்! இன்னைக்கு மாட்னான்டா என்று. <br /><br />விலை தான் ஒரு ஐநூறு என்றார்கள் இருவரும். இதனால் துணுக்குற்ற நான் சற்றே ஜகா வாங்க, சீனிய்ர் உடனே கிடைத்த ஒரு "ஸ்மைலிங் மவுத்" காரன (இளிச்ச வாயன தான் கொஞசம் நாகரிகமா சொல்றேன்) விட்டு விடக்கூடாது என்று கம்பெனி டிஸ்கவுண்ட் என்ற பாணஸ்திரத்தை எடுத்து விட்டார். ஒரு நூற்றைம்பது உடனடி தள்ளுபடியாகக் கிடைக்க உடனே பணத்தைக் கொடுத்து அந்த ஷேவிங் ரேஷரை எனதாக்கிக் கொண்டேன்.<br /><br />ஒன்றை வாங்கி அவர்களுக்கு உதவி விட்டோம் என்று எனது தயாளத் தன்மையை நினைத்து கஷ்டப்பட்டு நானே எனது முதுகில் தட்டிக் கொண்டேன். <br /><br />சரி கிளம்பி விடுவார்கள் என்று பார்த்தால், சீனியர் திரும்பி ஆரம்பித்தார். இன்று சனிக் கிழமை, தமிழ்நாட்டுக்காரர்கள் தெய்வ நம்பிக்கை உடையவர்கள். இன்னொன்று வாங்கி யாருக்காவது கிஃப்ட் கொடுக்கலாம்ல என்றார். போர்வைக்குள்ளிருக்கிற நண்பரைக் காண்பித்து அவருக்குக் கூட கொடுக்கலாம் என்றார். ஆஹா நம்பள பாத்தா இவனுக்கு ரொம்ப நல்லவனா தெரியுது போல என்று எனது பொருளாதார நிலைமையை சுருக்கமாக விளக்கி வெளியேற வைத்தேன்.<br /><br />போனவுடன் கதவைத் தாளிட்டு மெதுவாக அந்த மெஷினை ஆன் செய்து என் கன்னத்தில் படற விட்டேன். ஒரு வாரமாக வளர்ந்திருந்த தாடி ஆகையால் எந்திரம் மிகவும் கஷ்டப்பட்டது. இந்த வேடிக்கை எல்லாம் நமது நண்பர் போர்வைக்குள்ளிருந்தே கவனித்திருக்கிறார். திடீரென்று மெஷின் தனது மூச்சை நிறுத்தியது. <br />ஆனால் அது கவ்விப் பிடித்திருந்ததோ எனது தாடியை! <br /><br />மெஷின் ஆனும் ஆகமாட்டேன் என்றது. முடியை இழுக்கும் வலியைப் பொறுக்க முடியாமல் ஒசாமா பின் லேடனை நேருக்கு நேர் ஜார்ஜ் புஷ் பார்த்ததற்கு இணையாக நான் பெருங்குரலெடுக்க, போர்வையிலிருந்து வெளியே எட்டிப் பார்த்தார் எனது நண்பர். என்னைப் பார்த்தவுடன் அவருக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. நான் நின்ற கோலம் அப்படி. தலையை சற்றே சாய்த்து வைத்து கண்ணாடியையும் பார்க்க முடியாமல் நான் நிற்க, ஏதோ வழி தெரியாமால் பறந்து வந்த சிறிய ரக விமானம் என் கன்னதில் தரையிரங்கியதைப் போல் சற்று முன் வாங்கிய மெஷின் ஜம்மென்று நின்று குத்திட்டு நின்றுக் கொண்டிருக்க அவரது முதல் ரியாக்ஷ்னாக சிரிப்பைத் தவிர வேறு எதுவும் எதிர்ப்பார்ப்பதில் நியாயமில்லை. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S5TnuzSwQZI/AAAAAAAAASw/8XeqcjkCiqQ/s1600-h/Cut+and+paste.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S5TnuzSwQZI/AAAAAAAAASw/8XeqcjkCiqQ/s320/Cut+and+paste.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446232640626639250" /></a><br /><br />அவரும் சற்று முயற்சித்துத் தோற்றவுடன், விமானத்தை வழங்கிய அந்த இருவரும் இருக்கிறார்களா என்று பார்த்து வருகிறேன் என்று சென்றார். இதற்கிடையில் எனது கற்பனைக் குதிரை சிறகுகளே இல்லாமல் பறக்க ஆரம்பித்தது, இப்படியாக...<br /><br />ஒரு பத்து வருடம் கழித்து நாளிதழ்களுடன் ஞாயிறு தோறும் வரும் இலவச இணைப்புகளின் ஒரு பக்க செய்தி ஆகிவிடுவேனோ? "சேவிங் ரேஷருடன் வாழும் அபூர்வ மனிதன் - கவர் ஸ்டோரி" என்று?<br /><br />தாடி வளர வளர ஷேவிங் ரேஷரும் இன்னும் தொங்க ஆரம்பித்து விடும், அதை எப்படி தாங்கிப் பிடிப்பது?<br /><br />சாப்பிடும் போதும் தூங்கும் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியவை என பட்டியல் போட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.<br /><br />எனது அபரிதமான கற்பனைக்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்கும் விதமாக நண்பர் வந்தார் ஆனால், அந்த ஆட்களைத் தான் காண முடியவில்லை. மீண்டும் முயன்ற எனது நண்பர் எப்படியோ நாசூக்காக ஒரு கத்திரியின் உதவியுடன் சில மணித்தியால ஷேவிங் ரேஷர் சிறையிலிருந்து விடுதலைக் கொடுத்தார்.<br /><br />அதற்குப் பிறகு அந்த மெஷினை அந்த அட்டைப் பெட்டியிலேயே சிறைப் பிடித்திருக்கிறேன் இன்று வரையிலும். தனது தவறை உண்ர்ந்து அந்த மெஷின் பெட்டிக்குள்ளாகவே கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருக்கக்கூடும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-5551231125962870029?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-65721756630413415732010-03-03T05:25:00.000-08:002010-03-03T09:38:17.983-08:00மார்ச் 4ந்தேதி கும்பமேளாவுக்கு ரெடியான நித்யானந்தாவை அநியாயமாக முன்னாடியே அம்பலப்படுத்தி அவர தலைமறைவாக வைச்சிட்டாங்க. தலைமறைவான இராஜசேகர் அது தாங்க "பரமஹம்ஸ நித்யானந்தா" (:)!)... <br /><br />தன்னுடைய வெப் சைட்டில் (http://www.dhyanapeetam.org/web/Kumbamela2010_USAschedule.asp) போட்டுள்ளது போல கும்ப மேளாவுக்கு தனது பக்த கோடிகளுடன் அவர் வருவாரா? ரஞ்சிதாவும் கூட வருவாங்களா? நாளைக்கு மத்தியானம் ப்ரஸாந்தி எக்ஸ்பிரஸில் போகப் போறதா போட்ருக்காங்க! ஆசி வாங்கனும்னா நாளைக்கு பெங்களூர் சிட்டி ஸ்டேஷனுக்குப் போகும்படி பக்த கோடிகள் கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S46eIxY7SnI/AAAAAAAAASk/1jR_5uL4zgU/s1600-h/Nitya.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 330px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S46eIxY7SnI/AAAAAAAAASk/1jR_5uL4zgU/s320/Nitya.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444462873071536754" /></a><br /><br /><br />பெரிதாக பார்க்க இமெஜின் மேல் சொடுக்கவும்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-6572175663041341573?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-84121792712060090062010-02-23T09:44:00.000-08:002010-02-23T09:53:04.163-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S4QVdrSnh1I/AAAAAAAAASU/CDHAe5T5na8/s1600-h/2010_2%24img23_Feb_2010_PTI2_23_2010_000048A-ll.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 302px; height: 205px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S4QVdrSnh1I/AAAAAAAAASU/CDHAe5T5na8/s320/2010_2%24img23_Feb_2010_PTI2_23_2010_000048A-ll.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441497849351604050" /></a><br /><br /><br />தலிபானால் கொல்லப்பட்ட பாகிஸ்தான் சீக்கியர்களுக்கு எனது இரங்கல்கள்.<br /><br />இரண்டு பாகிஸ்தான் சீக்கியர்கள் பாகிஸ்தானில் தலிபானால் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். கண்டிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. இதற்காக ஒட்டு மொத்த இந்தியாவும் கண்டிக்கிறது. வெளியுறவுத் துறை மந்திரி, செயலாளரிருந்து எதிர்க் கட்சி பி.ஜே.பி வரை. நல்ல விஷயம் தான். <br /><br />ஆனால் கவனிக்கப்பட வேண்டிய அரசியல்...?<br /><br />மனிதாபிமான அடிப்படையிலா? அப்படியெனில் பல மாதங்களாக ஈழத் தமிழர்கள் கொன்று குவிக்கப்பட்டார்களே, அப்போது எங்கே போயிருந்தது?<br /><br />இது பாகிஸ்தானின் உள்நாட்டு அரசியல் அல்லவா? இதைக் கண்டிக்க முடிகிறதென்றால், தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டபோது மட்டும் அது இலங்கையின் உள்நாட்டு பிரச்சினை ஆனதோ?<br /><br />சரி, இங்கும் சீக்கிய இனம் இருக்கிறது அதற்காக குரல் கொடுத்தோம் என்றால், இந்தியக் குடியரசில் தமிழர்கள் என்ற இனம் இருப்பதே மத்திய அரசுக்கு மறந்து விட்டதா? இப்பொழுது சீக்கிய சங்கங்கள் போர்க்கொடி தூக்கியதனால் தான் என்றால் தமிழர்கள் நடத்திய போராட்டங்கள் எல்லாம் மத்திய அரசுக்கு துச்சமா?<br /><br />அதுவும் இல்லை ஈழத்தமிழர்கள் இராஜீவ் காந்தியின் கொலைப் பழிக்கு ஆளாகியிருக்கிறார்களே அதனாலா? அப்படியென்றால, இராஜீவ் காந்தியின் அம்மையார் இந்திராவைக் கொன்றவர்கள் சீக்கியர்கள் அல்லவா? அது மட்டும் மன்னிக்கப்பட்டு விட்டதா காங்கிரசால்?<br /><br />அட போங்கையா, கொன்னது தலிபான், அரசாங்கம் இல்லைல?! அரசாங்கமென்றால் நாங்க வாய மூடிக் கொண்டிருந்திருப்போம், இறையாண்மையைக் காக்கும் விதமாக... மற்றபடி எவன் செத்தாலும் கவலையில்லை, யாரால் சாகடிக்கப்பட்டாங்கறது தான் முக்கியம்!<br />நல்ல அரசியல்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-8412179271206009006?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-61533153238375472522010-01-25T22:33:00.000-08:002010-01-25T22:38:13.980-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S16NJuD0lpI/AAAAAAAAASM/4yQ06SrZ7Nk/s1600-h/question-mark.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/S16NJuD0lpI/AAAAAAAAASM/4yQ06SrZ7Nk/s320/question-mark.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430933398777796242" /></a><br /><br /><br /><br />வாழ்க்கையின் சில நொடி தருணஙள் பல வித விடைக் கிடைக்காத கேள்விகளை எழுப்பிவிட்டு சென்று விடுகின்றன. கேள்விகள் யாவும் விடைப் பெறப்படாத கேள்விகளாகவே சுற்றிக் கொண்டிருகின்றன. <br /><br />சுற்றுலா சென்ற போது என்னை விட சற்றே வயது முதிர்ந்த மனிதன் அதே டிசைனில் மட்டும்மல்லாது அதே நிறத்திலும் சட்டை அணிந்திருந்தான். சில நொடிகளே அச்சட்டையும் அம்மனிதனும் கண்ணில் பட்டாலும், விட்டுச் சென்ற கேள்விகள் ஏராளம். <br /><br />அந்தச் சட்டை எப்போது எடுத்திருப்பான், சட்டையின் அளவும் என்னளவை ஒத்ததா? எங்கு வாங்கியிருப்பான்? நான் வாங்கிய கடையிலேயேவா? விலையும் ஒன்றாக இருந்திருக்குமா? விற்கும் போது கடைப் பையன் என்ன சொல்லி விற்றிருப்பான்? தானே வாங்கியதா? வேறு யாவரும் இந்தச் சட்டையை கொடுத்தார்களா? தானே வங்கியது என்றால் நண்பர்களுடன் சென்றா இல்லை குடும்பதினருடனா? குழந்தைகள் சொல்லியா? மனைவி சொன்னதாலா? <br /><br />வேறு யாரும் கொடுத்தது என்றால் சுப நிகழ்வுக்கா அல்லது ஏதாவது ஒரு துக்க நிகழ்வில் முறை செய்வதற்கா? துக்க நிகழ்வின் நீட்சியாக இருக்கும் இந்த சட்டையை அம்மனிதனால் மகிழ்சியாக அணிந்திருக்க முடிகிறதா?<br /><br />முதிர்ந்த அந்த மனிதனுக்கும் எனக்கும் ஒரே ரசனையா, அம்மனிதன் இன்னும் மனதளவில் இள வயதுக்காரனா? இல்லை நான் முதிர்ந்து விட்டேனா? என் ரசனையா? சட்டையைப் பார்த்து தான் வாங்கினானா? முழுக்கை சட்டையின், முழுக்கை நடுவிலே இருந்த பொத்தானைப் பார்த்து நானே யோசித்து தானே வாங்கினேன், இவனுக்கு அது தெரியவில்லையா?<br /><br />நீலத்தில் மஞ்சள் கோடுப் போட்ட அந்தச் சட்டைக்கு பொருத்தமான காற்ச்சட்டை எடுக்க இந்த மனிதனும் அலைந்திருப்பானா? எவ்வளவு நேரம் செலவிட்டிருப்பான் காற்ச்சட்டை எடுக்க? பொருத்தம் பார்த்து எடுத்த அந்த காற்ச்சட்டை தான் இன்று அணிந்திருக்கிறானா?<br /><br />எப்படி இருவருக்கும் இந்த சட்டையை இன்று போட வேண்டும் என்று தோன்றியது. ஒத்த சட்டையைக் கூட வைத்திருப்பது பெரிய விஷயம் இல்லை என்றாலும், இன்று காலை இந்த சுற்றுலா தளத்துக்கு இதை அணிய வேண்டும் எப்படி தோணிற்று? சட்டைகள் பல இருந்தாலும் இன்று நான் இந்த சட்டையை எப்படி அணிய நினைத்தேன்?<br /><br />ஒரே சாயலில் ஏழு மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்கிறார்களே அதே போல், இதே மாதிரி சட்டை வைத்திருக்கும் மனிதர்கள் எவ்வள்வு பேர் இருப்பார்கள்? அவர்கள் எல்லோரையும் ஓரிடத்தில் சேர்க்க முடியுமா?<br /><br />அந்த மனிதனை திரும்பவும் காண முடியுமா? அவன் எழுப்பி விட்டக் கேள்விகளை திரும்பவும் பார்த்து அவனிடம் கேட்க முடியுமா? திரும்பவும் இதே சட்டையில் தான் வருவானா? நானும் இதே சட்டையில் மறுபடியும் வரும் போது இவனைக் காண முடியுமா?<br /><br />சில தருணங்கள் எழுப்பும் விடையளிக்க முடியாத கேள்விகளாலேயே வாழ்க்கையே சுவாரசியாமாகிறாதோ?!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-6153315323837547252?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-81730771363835717292009-05-16T02:50:00.000-07:002009-05-16T02:59:59.254-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg6NQFbi4iI/AAAAAAAAARI/ZxAxZCcdr34/s1600-h/monkey.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336357915955749410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 212px; CURSOR: hand; HEIGHT: 190px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg6NQFbi4iI/AAAAAAAAARI/ZxAxZCcdr34/s320/monkey.jpg" border="0" /></a> <p><span class=""></span></p><p><span class=""></span></p><p><span class="">பா. ம. க. எங்கே?<br /></span></p><p><span class="">கடந்த சில ஆண்டுகளாக துண்டை உதறி தோளில் போட்டுக் கொண்டு தேர்தல் காலங்களில் இங்கிருந்து அங்கும் அங்கிருந்து இங்கும் தாவிக் கொண்டிருந்த ஒன்று, இன்று எங்கிருக்கிறதென்றே தெரியவில்லை.<br /></span></p><p><span class="">( இந்த படங்களுக்கும் செய்திக்கும் துளியும் சம்பந்தமில்லீங்கோ! குரங்கார் இந்தப் படங்களை இத்தகவலுக்கு இடையில் இணைத்திருப்பதற்காக் வருத்தப்பட்டால் நானும் அவருடன் சேர்ந்து வருந்துகிறேன். )<br /></span></p><p>தமிழக மக்கள் லேட்டாக கொடுத்திருந்தாலும் லேட்டஸ்ட்டாகக் கொடுத்திருக்கிறார்கள்! <a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg6NeASrAyI/AAAAAAAAARQ/QT029mo56No/s1600-h/monkey2.jpg"></p></a><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336358155094524706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 247px; CURSOR: hand; HEIGHT: 202px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg6NeASrAyI/AAAAAAAAARQ/QT029mo56No/s320/monkey2.jpg" border="0" /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-8173077136383571729?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-8277002409676361232009-05-16T01:30:00.000-07:002009-05-16T18:20:14.713-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg573P57vAI/AAAAAAAAARA/c3givVb8rzI/s1600-h/Congress.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 440px; height: 158px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg573P57vAI/AAAAAAAAARA/c3givVb8rzI/s320/Congress.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336338797573159938" border="0" /></a><strike>சிதம்பரம்</strike>, தங்கபாலு, ஈ.வி.கே.எஸ். இளங்கோவன் எனப் பெரும் தலைகள் தோற்க, வைகோவை எதிர்த்து நின்ற காங்கிரஸ் வேட்பாளர் கூட வெற்றி எனும் போது வாயால் கெட்ட நீங்கள் இனிமேலாவது மக்கள் மனதறிந்து நடந்து கொள்ளுங்கள்!<br /><br />பாமரனே இங்கு நடப்பதைப் பற்றியெல்லாம் தெரிந்து வைத்துக்கொண்டிருக்கும் போது,<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg57z81JDZI/AAAAAAAAAQ4/VPt0kYft4MA/s1600-h/SrilankanTamil.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 441px; height: 132px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Sg57z81JDZI/AAAAAAAAAQ4/VPt0kYft4MA/s320/SrilankanTamil.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336338740913180050" border="0" /></a>இதெல்லாம் தெரியாத நீங்கள் பாராளுமன்றத்தில் போய் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள், அதனால் தான் இந்த முறை உங்களுக்கு நகி! :)<br /><br />இருந்தாலும் நீங்களெல்லாம் பின் வாசல் வழியாக நுழைந்து மந்திரி பதவிக் கூட வாங்கி விடுவீர்கள், ஆனால் அதெல்லாம் மக்கள் ஆதரவில் அல்ல என்பதை மட்டும் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அதுவும் ரொம்ப நாட்களுக்கு இல்லை என்பதனையும்!<br /><br />புது தகவல்: சிதம்பரம் 3354 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டிருகிறார். அதனால் அடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். இருந்தாலும் இந்தியாவிலேயே புகழ்பெற்றவர் எந்த அலையும் இல்லாத போதே இழுத்துக்கோ, பறித்துக்கோ என்று வென்றதே அவருக்கு ஒரு பாடம் தான்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-827700240967636123?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-31927511238605278212009-05-09T20:05:00.000-07:002009-05-09T22:17:45.242-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgZF52j2YUI/AAAAAAAAAQg/N-cpg8BDHh8/s1600-h/elam.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgZF52j2YUI/AAAAAAAAAQg/N-cpg8BDHh8/s320/elam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334027668867670338" border="0" /></a><br /><br />கொத்து கொத்தாய் மனித இனம் செத்துக் கிடக்குது அங்கே<br />ஓட்டுக்காய் ஆளாய் பறக்குது அரசியல் கூட்டம் இங்கே<br /><br />அரிய வகை மிருகம் பார்க்க துறை இருக்காம் எங்கும்<br />ஆதி குடி தமிழனைக் கேட்கக் கூட நாதியில்லையே இங்கும்<br /><br />என்னினத்தை அழிக்க என் வரியா உனக்கு - அதை<br />எதிர்த்து நின்றால் தேசியப் பாதுகாப்புச் சட்டமே எனக்கு<br /><br />இசுலாமியராய் இருந்திருந்தால் - பத்தாண்டுகளிலாவது<br />ஈழம் வாங்கியிருப்போம்<br /><br />யூதனாய் பிறந்திருந்தால் - என்றாவது ஒரு நாள்<br />நாடு கண்டுவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கையில் இருந்திருப்போம்<br /><br />தமிழனாய் பிறந்ததினால் - கவிதை மட்டுமே எழுதி<br />நமது உறவுகளுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-3192751123860527821?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-47696596936587501872009-05-09T00:26:00.000-07:002009-05-09T18:36:01.642-07:00இரண்டு சக்கர வாகனத்திற்கான உரிமம் என்னுடைய 18ஆவது வயது எப்ப வரும் எனக் காத்திருந்து எடுத்து விட்டேன். ஆனால் நான்கு சக்கர வாகனத்திற்கான் சாரதி உரிமத்துக்கும் எனக்கும் ஏ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUzv0bgLvI/AAAAAAAAAQI/QPPb6EpPLLw/s1600-h/magnetic-l-plates.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 248px; height: 205px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUzv0bgLvI/AAAAAAAAAQI/QPPb6EpPLLw/s320/magnetic-l-plates.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333726230311087858" border="0" /></a>ழாம் பொருத்தம் போல!<br /><br />ஒரு ஆறு வருடத்திற்கு முன்பு, திடீரென்று ஒரு நாள் எனது அலுவலக நண்பர்கள் நாளை மறுநாளே மகிழுந்து வாங்குவதுப் போன்று ரகீம் டிரைவிங் ஸ்கூலில் சேர்ந்து விட்டார்கள். நமக்கு இது பொருக்குமா, நானும் ஜோதியில் ஐக்கியமாகி அடுத்த நாள் காலை ஆறறை மணிக்கு மன்னார்புரம் நால் ரோடில் உள்ள ரகீம் டிரைவிங் ஸ்கூல் வாசல் முன்பு ஆஜரானேன். ஆனால் ஒரு ஈ, காக்கா கூட கண்ணுக்கு எட்டின தூரம் வரைக் காணவில்லை. இப்போது போல் அப்போது ஈ, காக்காகளிடம் செல் போன்கள் கூட இல்லை. எனது அலுவலக மற்றும் டிரைவிங் ஸ்கூல் நண்பர்களிடம் கூட கேட்க முடியாமல் தேமே என்று நின்று கொண்டிருந்தேன். நமது முதல் மகிழுந்து கற்கும் முயற்சியே ஊசாலடிக் கொண்டிருந்த வேளையில் தான் எங்கிருந்தோ வந்தான் என்பது போல் அலுவலக நணபர் ஒருவ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUz6uq4PKI/AAAAAAAAAQQ/76CinaqRBq8/s1600-h/Ambassador3.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUz6uq4PKI/AAAAAAAAAQQ/76CinaqRBq8/s320/Ambassador3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333726417743527074" border="0" /></a>ர் தனது ஆதிகால டிவிஎஸ் 50-இல் மெல்ல மெல்ல வந்துகொண்டிருந்ததை நோக்கிய போது மனதில் சற்றே தைரியம் வந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு வழியாக ஆடியாடி ஒரு வெள்ளை அம்பாசிடரும் வந்தது. அதற்குள் இன்னொருவரும் வந்து சேர்ந்தார். ஒருவாறாக மூவரையும் அம்பாசிடரில் அள்ளிப்போட்டுக் கொண்டார் எங்களது பயிற்சியாளர். முதலில் இன்னொரு நண்பருக்குப் பயிற்சி தொடங்கியது.<br /><br />ஆக்ஸிலேட்டர், ப்ரேக், க்ளட்ச் போன்றவற்றை பொதுவாக எல்லோருக்கும் சொல்லி வைத்தார். சீட்டின் நுனியில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு தான் இதையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டிருந்தோம். இதற்கு ஒரு காரணம் பயம் என்றாலும் இன்னொரு காரணம் போகிற வழியில் ஏற்றிக்கொள்ளப்பட்ட இன்னும் இருவர். ஒரு வழியாக நமது நண்பரின் 15 நிமிட நேரம் முடிய அடுத்ததாக நமது முறை. முதலில் க்ளட்ச் என்று சொல்லப்படுகிற ஒரு பொருளையே கண்டுக் கொள்ளாமல் இருந்ததால் பயிற்சியாளரின் சீற்றத்துக்கு ஆளானேன். இந்த இத்யாதிகள் எல்லாம் எப்படி நினைவில் வைத்துக் கொள்ளவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது தான் யாரோ ஒருவர் வலமிருந்து இடமாக ABC என்றது ரொம்ப எளிதாக தோன்றியது. இப்படியாக முதல் நாள் பயிற்சி முடிந்து அலுவலகத்துக்குச் சென்றால் அங்கேயும் இதைப் பற்றித் தான் பேச்சு. எப்படி வளைப்பது, கியர் மாற்றும் போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஏகப்பட்ட குழப்பங்களுக்கு விடைத் தேடிக் கொண்டிருந்தோம்.<br /><br />அடுத்த நாள் பயிற்சியின் போது, முதலில் ஓட்ட நான் அழைக்கப்பட்டேன். சாவியைப் போட்டு நாசூக்காகத் திருவிவிட்டு வண்டிக் கிளம்பாததால் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த பயிற்சியாளரைப் பார்க்க, அவரோ, "என்னங்க தொட்டுக் குடுக்குறீங்க சும்மா நல்லா திருவுங்க" என்றார். அந்த வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்ய ஒவ்வொரு முறையும் நமது புஜ பல பராக்கிராமத்தைக் காண்பிக்க வேண்டும் என்பது பின்னர் தான் புரிந்தது.<br /><br />ஒரு மாதமான அந்தப் பயிற்சிக் காலத்தைக் கூட முடிக்க முடியாமல் இயற்கையோ அல்லது திருச்சி மாநகராட்சிக் குடிநீர் வாரியம் செய்த சதியோ தெரியவில்லை, மஞ்சட் காமாலையில் ஒரு மாதம் படுத்து விட்டேன். இதற்கிடையில் நமது நணபர்களனைவரும் உரிமம் வாங்கி விட்டார்கள்.<br /><br />எனது மஞ்சட் காமாலையின் மகிமையால் நான் ஒரு மாதம் அலுவலகம் பக்கமும் தலை வைக்கவில்லை.<br /><br /><br /><br />பொன்மலைப்பட்டி நாட்டு வைத்தியர், ஆங்கில மருத்துவம், பத்திய சாப்பாடு என்று இருந்து நமது உடலி<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUxtdKhfzI/AAAAAAAAAQA/MLM6qhrgllA/s1600-h/amby.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SgUxtdKhfzI/AAAAAAAAAQA/MLM6qhrgllA/s320/amby.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333723990682861362" border="0" /></a>ன் எடையும் கிறு கிறுவென குறைந்துவிட நமக்கு சாரதி உரிமம் எல்லாம் நினைவிலேயே இல்லை. இருந்திருந்தாலும் அந்த ஐம்பதாண்டு கால அம்பாசிடர் காரை நினைத்திருந்தாலே நான் போயிருந்திருக்கமாட்டேன்.<br /><br />இவ்வாறாக ஆறு மாத காலம் போய்விட்டபடியால், இன்னுமொரு முறை LLR அதற்குப் பின் உரிமம் என்பது எல்லாம் மலையைப் பிறட்டும் வித்தையை விட பெரியதாகத் தெரிந்தபடியால் அந்த பக்கமே தலை வைக்கவில்லை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4769659693658750187?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-63652450228781731952008-09-23T04:37:00.000-07:002008-09-23T04:50:09.358-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjVzIHF3QI/AAAAAAAAAK4/wlV05wiomVc/s1600-h/mexico-flag.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249180440027585794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjVzIHF3QI/AAAAAAAAAK4/wlV05wiomVc/s320/mexico-flag.gif" border="0" /></a><br /><br /><br />இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் ஒன்றான மெக்சிகோவிற்கு போக வேண்டிய வாய்ப்பு வாராது வந்த மாமணியாய் கிடைத்த போது, முதலில் நினைவுக்கு வந்தது ஆங்கில படங்களில் வரும் கெள பாய் தொப்பி தான்.<br /><br />பெரிய தொப்பியும், ஷுவும், அதை விட பெரிய மீசையும் வைத்துக் கொண்டு, சற்றே மாநிறமாயும் குதிரை மீதேறி வரும் இவர்களின் ஆடையைக் கழற்றி, வேட்டி, சட்டையை அணிய வைத்தால் இந்தியர் என்றும் சொல்லக்கூடிய அளவில் தான் இருப்பார்கள். <a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjVqTWqUnI/AAAAAAAAAKw/8YTS4ZDYOIc/s1600-h/cow-boy.gif"></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjWFMxX7GI/AAAAAAAAALA/Z4PBV5_DZfU/s1600-h/cow-boy.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249180750516317282" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjWFMxX7GI/AAAAAAAAALA/Z4PBV5_DZfU/s320/cow-boy.gif" border="0" /></a><br />முதற்படியாக, தில்லி சென்று மெக்சிகன் விசா எடுத்து வர முடிவு செய்தாகிவிட்டது. இதன் மூலம் வட இந்தியாவிற்கு எனது பாதம் பதியும் வாய்ப்பும் கிட்டியது. இந்தி கற்றுக்கொள்ள இதுவரை தேவையில்லாததால், நமது செந்தமிழுடனும், ஆங்கிலத்துடனும் தில்லி சென்றேன். கூட வந்த ஆந்திர நண்பனுக்கும் இந்தி என்பது ஏட்டளவிலே! பையனுக்கு படிக்க வருகிறது, பாவம் இந்தியில் பேச வேண்டுமென்றால் "mute" தான்... இத்தனைக்கும் அவன் பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே இந்தி படித்திருக்கிறான். தில்லியில் கூட படித்தும் இருக்கிறான். நமது அரசியல்வாதிகளைத் திட்டுபவர்களே, எல்லாமே தனி மனித விருப்பம் இருந்தால் தான் கற்றுக் கொள்ளமுடியுமே தவிர யாரும் திணிக்க முடியாது எனபதற்கு இவன் ஒரு சான்று. சரி இதைப் பிறகு வைத்துக் கொள்ளலாம்.<br /><br />ஒரு வழியாக மெக்சிகன் தூதரகத்தை அடைந்த போது, அந்த வாட்ச்மேன் மிகவும் அன்புடன் வரவேற்றார். இவரைக் கூட மெக்சிகோவிலிருந்து இறக்குமதி செய்திருப்பார்களோ என்றே தோன்றிற்று. நமது ஆந்திர நண்பனே முதலில் இண்டரிவியூக்குச் சென்றான். கேள்விக் கேட்பவர் இந்தியர் தான். என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை சரமாரியாக கேள்விகளைத் தொடுத்து ஆந்திர மிளகாயைக் கடித்ததுப் போல் அவனது ஆதி முதல் அந்தம் வரை வியர்க்க வைத்து வேடிக்கைப் பார்த்தார். இருந்தாலும், நமது ஆந்திர நண்பனின் பதில்களால் டர்ஜாகிப் போயிருப்பார் போல, அடுத்து சென்ற நம்மிடம் "மூச்", ஒரு கேள்வியும் இல்லை. நம்மிடமும் கேள்விகள் தொடர்ந்திருந்தால், அவரின் காது மடல்களிலிருந்து குருதி ஒழுகியிருக்கும்! தப்பித்தார்!<br /><br />ஒரு நாள் கழித்து பாஸ்போர்ட்டைத் திரும்பி வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்றதால் சந்தோசமுடன் தில்லி செங்கோட்டை, ஆந்திர பவன், கர்நாடக பவன் (இது எல்லாம் ஆந்திர நண்பனின் ஏற்பாடு தான் சாப்பாட்டிற்காக... ) மற்றும் இந்தியா கேட் என்று சுற்றிப் பார்த்தோம். தில்லி வெயில் சென்னை வெயிலுடன் மல்லுக் கட்டுகிறது.<br /><br />ஒரு நாள் விட்டு பாஸ்போர்ட்டை வாங்கச் சென்ற போது வாட்ச்மேனுக்கு சரியாக அடையாளம் தெரிந்தது. கலெக்சன் தானே ச்சாலோ என்றார். பாஸ்போர்ட்டை வாங்கி அதில் விசாவைப் பார்த்த போது ஏதோ மெக்சிகோவையே ஸ்பானியர்களிடம் போரிட்டு கைப்பற்றியது போல் உவகையடைந்தேன்.<br /><br />வாங்கி விட்டு வெளியே வந்த போது, நமது வாட்ச்மேனிடம் ஒரு பையனும் அப்பாவும் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். ஜாடையைப் பார்த்தால் தமிழாக தெரிந்ததால் அங்கும் இங்கும் நோட்டமிட்ட போது மாட்டியது அவரது கக்கத்தில் இருந்த பை! "செந்தமிழி"ல் ஏதொ ஒரு "டெக்ஸ்டைல்ஸ்" திருக்கோவிலூர் என்று எழுதியிருந்தது. அவர்கள் வாட்ச்மேனிடம் விசாவைப் பற்றி விசாரித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், அதை வாங்கியதில் ஒரு நாள் அனுபவம் இருந்ததால், டகால் என்று அவர்கள் சம்பாஷனையில் இடையில் புகுந்து எனது கருத்தைப் பதிந்தேன். எங்கோ வடகோடியில் அதுவும் மெக்சிகன் தூதரக வாயிலில் தமிழ் குரல் கேட்க நேர்ந்ததில் ஒரு நிமிடம் கே.பி. சுந்தராம்பாள் குரலைக் கேட்டதற்கிணையாகப் புல்லரித்துப் போனார் அவர். எப்படி நாங்க தமிழுனு தெரியுமுனு வெள்ளந்தியான அவரது கேள்விக்கு அறிவு ஜீவித்தனமான நமது பதிலைப் பார்த்து அவர் ஆடிப்போனாலும், பையன் ஏற இறங்க எங்களிருவரையும் பார்த்து விட்டு உள்ளே அப்பாவை இழுத்துக் கொண்டு போனான்! <a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjWN1Vk9bI/AAAAAAAAALI/l92b2Dq73-g/s1600-h/0808-0711-0812-2739.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249180898844538290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/SNjWN1Vk9bI/AAAAAAAAALI/l92b2Dq73-g/s320/0808-0711-0812-2739.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-6365245022878173195?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-76062461157856532042008-02-10T00:52:00.000-08:002008-02-10T01:15:24.106-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-HlpZIxI/AAAAAAAAAHc/8Bo5lnZeAYc/s1600-h/fr_live_doodle_snore.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165274860214625042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-HlpZIxI/AAAAAAAAAHc/8Bo5lnZeAYc/s320/fr_live_doodle_snore.jpg" border="0" /></a><br /><br />பயணமே வாழ்வின் பாதியாகி விட்ட எனது இன்றைய நிலைமையில் அடுத்தவர் விடும் குறட்டைக்கெல்லாம் கவனம் செலுத்தவதென்பது கொஞ்சம் அதிகப்படிதான் என்றாலும் கடந்த வாரம் பேருந்துப் பயணத்தின் போது ஏற்பட்ட அனுபவம் குறட்டையின் இன்னொரு முகத்தை எனக்குப் பரீட்சயப்படுத்தியது.<br /><br />வழக்கமாக பயணச்சீட்டு முன்கூட்டியே ரிஸர்வ் செய்யாத நேரங்களில் 3+2 சீட்டுக்களைக் கொண்ட சேலம் கோட்டப் பேருந்துகளே திருச்சியிலிருந்து பெங்களூர் செல்லும் எனது பயணத்திற்கு ஆபத்பாந்தவன்கள்!<br /><br />ஆனால் இந்த முறை வரும் போது தேர்தல் நேரத்து பிரச்சாரத் தலைவன் போல நடுவில் சில ஊர்களுக்கும் சென்று வந்ததால், திரும்பிப் போகும் போது பேருந்தில் முன்கூட்டியே டிக்கெட் கிடைத்தால் தேவலாமென்று தோன்றிற்று. ஆனால் ஞாயிறு இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் தோன்றிய இந்த யோசனை "அபத்தம்" என்பதை விட மேலானது என்பது, இது போன்ற காலத்தில் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்ககளிலிருந்து சென்னை மற்றும் பெங்களூருக்கு அடிக்கடி பயணம் செய்யும் மக்கள் உணருவார்கள்!<br /><br />ஆனால், அண்டை அயலாரின் அன்பை எங்களது குடும்பம் பேணி வந்ததன் பலனாக, கடைசி நேரத்தில், KPN-ன் வோல்வொ பேருந்தில் எனக்காக ஒரு இருக்கை தயாரானது.<br /><br />IIM-மில் சீட் கிடைத்ததைப் போல் துள்ளிக் குதித்த நான், பேருந்தின் பயண நேரம் 11 மணி தான் என்பதால், எனது மகிழ்ச்சித் தியாலங்களை சில மணி நேரம் வீட்டிலேயேயிருந்து extend செய்து கொண்டேன்!<br /><br />சரியான நேரத்துக்கு நான் சென்று விட்டாலும் எனது இருக்கையை முந்தைய பயணத்தின் பயணி ஆக்கிரமத்துக் கொள்ள நேர்ந்ததால், 11.15க்கே அந்த இருக்கையில் பட்டாபிஷேக விழா எதுவும் இல்லாமல் எளிமையாக முடிசூட்டிக் கொண்டேன்! சுற்றும் முற்றும் பார்த்த போது என்னைப் போலவே மற்ற தேசத்து ராஜாக்களும், ராணிகளும் தங்களுக்கு தாங்களே முடி சூட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.<br /><br />என்னருகிலிருந்த அண்டை நாட்டு ராஜா மிகவும் நாசூக்கானவர் போல் தெரிந்தார். இருந்தாலும் அவரைத் தொல்லைத் தரும் சில செயல்களில் நான் ஈடுபட நேர்ந்தது. எனது சிம்மாசனம் சாளரத்திற்கருகில் நிலவொளியைப் பார்க்கும் விதமாக அமைக்கப்பட்டிருந்ததால், எனது உடுப்புகளை வைக்க எடுக்கவென சில தடவைகள் அவரைத் தாண்டிச் சென்று அவருக்கு அசெளகரியத்தை ஏற்படுத்தும் துர்பாக்கிய நிலைக்கு ஆட்பட்டேன். சினமேதும் கொள்ளாத அவர் தனது வஞ்சத்தைப் பயணத்தில் தீர்க்கப்போகிறார் என்ற தகவலேதும் அந்த நேரத்தில் தெரியாத நான், அவரின் பெருந்தன்மையை எண்ணியபடியே எனதிருக்கையில் அமர்ந்திருந்தேன்.<br /><br />வோல்வோ பேருந்து அலுங்கி குலுங்கி திருச்சி நகரத்து சாலைகளின் அழகைப் பறைசாற்றிய வண்ணம் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது. இதனிடையே, நம்மருமை நண்பர், 90 டிகிரியில் இருந்த தமது இருக்கையை, மழலைக் கிறுக்கிய "சாய்ந்த L" வடிவத்துக்குக் கொண்டு வந்திருந்தார். பாதம் வைப்பதையும் நீட்டி விட்டு கால்களிரண்டையும் பரப்பி கைகளைக் குறுக்காகக் கட்டிக் கொண்டும் தனது வசதி குறைந்த கட்டிலில் இன்றிரவு சயனத்திற்குத் தயாரானார்.<br /><br />பேருந்து மெதுவாக நகரத்தை விட்டு தாண்டி கரூர் சாலையில் காவிரியாற்றின் எதிர் திசையில் சென்று கொண்டிருந்தது! பொதுவாகவே பயணத்தில் தூக்கமென்பது சற்று<br />மெனக்கெட்டவுடனேயே எனக்கு வரும். பல சமயங்களில் கொட்டக் கொட்ட முழித்திருந்து நான் ஓட்டுநருக்குத் தெரியாமலேயே வெளியிலிருந்தே ஆதரவு கொடுத்திருக்கிறேன். இன்றும் அப்படியே கண்ணை இறுக மூடிக்கொண்டு எனது திறமையெல்லாம் பயன்படுத்தி உறங்க முனைந்து கொண்டிருந்தேன். இந்த நேரத்தில் தான், மிகவும் மெதுவாக ஒரு சப்தம் தொடங்க ஆரம்பித்தது. மெல்ல மெல்ல அது உச்சஸ்தாயியை அடைந்த போது, முன்னும் பின்னும் சிலர் முணு முணுப்பதும் கேட்டது.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-WFpZIyI/AAAAAAAAAHk/Rsnb5WEr8RM/s1600-h/gal_Glasgow_big_snore.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165275109322728226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-WFpZIyI/AAAAAAAAAHk/Rsnb5WEr8RM/s320/gal_Glasgow_big_snore.jpg" border="0" /></a><br /><br />சும்மாவே தூக்கம் வராத எனக்கு, நமது அருமை நண்பரின் குறட்டைச் சத்தம், இன்றிரவு பெருத்த சவாலாகவே விளங்கும் என்பது குறட்டையின் வீச்சையும் தடவைக்கு தடவை அதிகமாகும் அதன் வீரியத்திலும் உணர முடிந்தது.<br /><br />அண்டை மன்னன் தொடுத்த குறட்டைப் போரில் புறமுதுகிட்டு ஓடிய எனது தூக்கம், திரும்பி வருவதற்கான சாத்தியமே இல்லாத நிலையில், அவர் விடும் குறட்டையின் இசை<br />நயத்தில் சிறிது நணைய ஆரம்பித்தேன்.<br /><br />சுருதி தப்பாமல் அவர் எழுப்பும் ஓ(இ)சையில் சங்கீத இலக்கணங்கள் இருப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் இருந்தன. நான் பெரிய சங்கீத விற்பனன் இல்லையெனினும், தலையாட்ட வைக்கும் எதுவுமே இசை என்பதாக எடுத்துக் கொண்டால், இதையும் அந்த வகையில் சேர்க்கலாம்.<br /><br />பாகவதர் பாடுவதைப் போன்று ஒரே வகையான ஓசை பல முறை எழுப்பினாலும், தூக்கத்திலேயே மாடுலேஷனை அப்போதைக்கு அப்போது மாற்றி கேட்பவருக்கும் தொய்வில்லாமல், நிலையறிந்து அவர் செயல்பட்ட விதம் பாராட்டுக்குரியது. இத்துனூன்டு வாய்லேர்ந்து இவ்வளவு பெரிய இசையா என்று விவேக் ஒரு படத்தில் சொல்லுவது போன்று பல தரப்பட்ட ஓசை தாளம் தப்பாமல் மாற்றி மாற்றி ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.<br /><br />ஒரு கட்டத்தில் மாயக் கண்ணனின் புல்லாங்குழலிசைக்கு மயங்கிய பசுக்கள் போல, சுற்று வட்டாரத்தில் உட்கார்ந்திருந்த அனைவரும் அவரது ஓசையைக் கேட்டு கண்ணயர்ந்தனர்.<br /><br />இன்னும் தூக்கம் வராததால் என்னைப் போன்ற முழித்திருக்கும் அந்த குறட்டைச் சத்தத்தை எண்ண ஆரம்பித்தேன். ஒன்று, இரண்டு... ஆயிரம் என அந்த இரவைப் போல் எண்ணிக்கை நீண்டதே ஒழிய, தூக்கம் மட்டும் தூரத்திலேயே இருந்தது.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-mlpZIzI/AAAAAAAAAHs/Vr44-xZuqyE/s1600-h/snoring1.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165275392790569778" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R66-mlpZIzI/AAAAAAAAAHs/Vr44-xZuqyE/s320/snoring1.gif" border="0" /></a><br /><br />கணவனின் குறட்டைக்கே கோர்ட் படியேறி அவனது தூக்கத்தைக் கலைக்கும் மேற்கத்திய மனைவி போலல்லாமல், பெயர் தெரியாத ஒரு மனிதனின் குறட்டையுடனும் ம்காத்மா காந்தி படிப்பித்த சகிப்புத்தன்மையுடனும் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த நானும் சில மணி நேரம் கண்ணயர்ந்திருக்கிறேன்.<br /><br />"மடிவாளா!" என்றக் குரல் கேட்டவுடன் அவருக்கு தொந்தரவு செய்ய நேர்ந்தாலும், இப்போது ஏனோ ஒரு குற்றவுணர்வும் இல்லாமல் இறங்கிக் கொண்டிருந்தேன். குறட்டைச் சத்தம் மட்டும் ஒலித்துக் கொண்டேயிருந்தது..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-7606246115785653204?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-46463348831459514462008-01-27T05:40:00.000-08:002008-01-27T05:54:35.277-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R5yKQLw5TqI/AAAAAAAAAHQ/JLgInOHVdWs/s1600-h/IMG_0811.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R5yKQLw5TqI/AAAAAAAAAHQ/JLgInOHVdWs/s320/IMG_0811.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160151283700158114" /></a><br /><br /><br />வாரம் தவறாமல்<br />வரும் சனி ஞாயிறுகளுக்கு<br />இல்லையா?! - விடுமுறை!<br /><br />வாரயிறுதி நாட்களில் <br />பூட்டிடப்படும் எனது வாய்<br />வணிகத்திற்காக மட்டும் திறந்து கொள்கிறது! <br /><br />டோக்கனை வாங்கிய சப்பளையரை சுற்றி <br />எட்டு ஜோடிக் கண்கள் சுழல்கிறது - <br />என்னுடைய ஒன்றையும் சேர்த்து!<br /><br />டோக்கனைக் கொடுத்து உணவு பெருவதற்குள்,<br />ஒவ்வொரு முறையும்<br />பயம் தொற்றுகிறது- <br />கொடுக்காமலிருந்து விடுவாரென!<br /><br />உட்கார்ந்தாலும் நின்றாலும் சாப்பிடுவது <br />தனியே தானென்பதால்<br />நின்றபடியே சாப்பிடும் உணவகத்துக்கே<br />செல்லுகிறேன் காதுகளை மட்டும் கூர்மையாக்கி!<br /><br />இந்தியாவிலே ஜனத்தொகை <br />100 கோடிக்கும் மேலாம் - பரவாயில்லை<br />எனக்கு மட்டும் தொல்லையில்லை!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4646334883145951446?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-18499545271156671662008-01-26T22:54:00.000-08:002008-01-27T05:57:53.600-08:00குறைவாயிருக்கும் மின்னொளி,<br />குளிரூட்டியபடியே யிருக்கும் அறை,<br />பலவாறாக வந்திருப்பவர்களின் அசாத்திய மெளனம்!<br />திடீரென கேட்கும் இரைச்சல்,<br />கூடவே வரும் காலடித் தடம்,<br />நாசியைத் துளைக்கும் துர் வாசனை,<br />மூன்று நாளானது விடுங்கள் - நான்<br />புறப்பட்ட இடத்துக்கே போய்விடுகிறேன்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-1849954527115667166?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-36508804720698372282007-11-24T02:43:00.000-08:002007-11-24T03:37:10.908-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R0gGwd_v4DI/AAAAAAAAAFc/dodKuO8zwDg/s1600-h/mumbai-traffic.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/R0gGwd_v4DI/AAAAAAAAAFc/dodKuO8zwDg/s320/mumbai-traffic.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136362804771545138" /></a><br /><br />இந்தியா வளர்கிறது. ஆனால், யாருக்கு என்ன பயன்? அடிப்படை வசதியேயில்லாத கிராமங்கள் ஒருபுறம் என்றால், அனைத்தும் பற்றாக்குறையாயிருக்கும் நகரங்கள் மறுபுறம். எவ்வளவு தான் சம்பாதித்தாலும், வீட்டில் வறுமை ஏன்? நான்கு பேர் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் நாற்பது பேரிருந்தால்?<br /><br />அளவுக்கு அதிகமான மக்கட்பெருக்கத்தால், சுகாதாரம், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு என அரசாங்காத்துக்கு எல்லா விதங்களிலும் யாரையுமே திருப்திப்படுத்த இயலாத நிலை. <br /><br />இதைத் தவிர சாலைக் கட்டமைப்பு வசதியில் சிக்கல். சராசரியாக நூறு வண்டிகள் போக வேண்டிய சாலைகளில் ஆயிரக்கணக்கான வாகனங்களின் அணிவகுப்பு. இதனால் சாலைகளின் வாழ் நாள் குறைவது கண்கூடு. எங்கும் மக்கள் கடல். சாலையில், பேருந்தில், அலுவலகத்தில், கடைகளில்.<br /><br />உலக நிலப்பரப்பில் 2.5% சதவீதமே இந்தியாவாகயிருப்பினும், உலக மக்கட்தொகையில் 15% இந்தியர்கள் என்று, பெருமைப்பட்டுக் கொள்ள வேண்டியது தான். <br /><br />அரசாங்கத்தின் இயலாமைக்குப் பல காரணங்களிருப்பினும், <b>மக்கட்தொகை</b> தான் மூலக்காரணம் என்பது மறுக்கவியலாது. <br /><br />தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை 2001ன் மக்கட்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் முந்தைய 1991 மக்கட்தொகைக் கணக்கெடுப்பை விடக் குறிப்பிடத்தக்க அளவு பின்னடைவு ஏற்பட்டுள்ளது. 15 சதவீதங்களிலிருந்த மக்கட்தொகைப் பெருக்கம் 11 சதவீத அளவுக்குக் குறைந்துள்ளது. இதற்குக் காரணம் கல்விக் கற்றோர் சதவீதமும் உயர்ந்துள்ளது காரணமாகிறது. கல்வி வாய்ப்பைப் பெருக்க வேண்டுமானால், மக்கட்தொகை பெருக்கத்தால் மிகுந்த தடை என்ற இறப்புப்பூட்டு நிலையை ஒத்துள்ளது. அதனால் ஜனநாயக நாட்டிலும் சில சமயங்களில் கழுத்தை நெறிப்பது போல் சில சட்டங்கள் இயற்றினால் தான் நாடு உருப்படும்.<br /><br />இந்தியாவில் காணப்படும் சமூகக் கேடுகளான, இலஞ்சம், கிடு கிடு விலை வாசி உயர்வு என எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் மக்கட்தொகையே! பொருள் குறைவு, ஆனால் அதற்கு கிராக்கி அதிகம் என்றால் அதற்கு ஒரு "விலை"க் கொடுத்து தான் வாங்க வேண்டும் என்கிறது பொருளாதாரம். அது தான் இங்கே நடக்கிறது. <br /><br />புள்ளி விவரத்தின் அடிப்படையில் பார்க்கையில் இந்தியாவில் ஒரு வருடத்தில் 1.8 கோடி குழந்தைகளுக்கும் மேல் பிறக்கின்றன. இது ஆஸ்திரேலியாவின் மொத்த மக்கட்தொகையுடன் போட்டி போடுகிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் நாம் மக்கட்தொகையில் ஒரு ஆஸ்திரேலியாவை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். <br /><br />ஒவ்வொரு இந்தியத் தாய்மாரும் சரசாரியாக 3 குழந்தைகளுக்குத் தாயாக இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் தெரிவிக்கிறது. <br /><br />இந்தியக் குடிமக்களாகிய நாம், ஏன் நாட்டு நலனுக்காகவும், வருங்கால சந்ததியினரின் நலனுக்காகவும் ஒரே ஒரு வருடத்தை மட்டும் <b>"நாட்டிலே புதியக் குழந்தைகளே"</b> இல்லாத ஆண்டாக அனுசரிக்கக்கூடாது? இதிலிருந்து, முதல் குழந்தைப் பெறுபவர்களுக்கு மட்டும் விலக்களிக்கலாம். தமிழகமே இதற்கு முன் மாதிரி மாநிலமாக அமையலாம். பிற்காலத்தில் குழந்தைகள் பற்றாக்குறை ஏற்படின், வேறு ஒரு திட்டம் வகுத்துக் கொள்ளலாம்! :))<br /><br />இப்பதிவிற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட புள்ளி விவரங்கள் இந்த தளங்களிலிருந்து அறியப்பட்டவை.<br />https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/print/in.html<br /><br />குறிப்பு: இந்தப் பதிவை எழுத ஆரம்பித்த போது இந்த தளத்தை http://populationcommission.nic.in/ திறந்தேன். <br /><br />எல்லாம் எழுதியவுடன், இப்பக்கத்தை மூடும் போது பார்த்த போது, கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரத்தில் 2160 குழந்தைகள் இந்தியாவின் பல மூலைகளிலிருந்து இந்தியக் குடிமக்களாக ஆகி உள்ளன. :)<br /><br /><b><br />எழுதுவதற்கு முன் -> 1121333854<br />எழுதியப் பின் -> 1121336014<br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-3650880472069837228?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-41261450172871108732007-11-03T09:53:00.000-07:002007-11-17T05:44:37.799-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RyypjUS7xTI/AAAAAAAAAFU/3bt6NbTRrUU/s1600-h/33964761.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RyypjUS7xTI/AAAAAAAAAFU/3bt6NbTRrUU/s320/33964761.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128660499876791602" /></a><br /><br />எப்போதும் ஓலமிடும் மின் விசிறி...<br />எங்கேயோ போகும் விமானத்தின் குரல்...<br />தலைக்கு மேல் எதையோ இடிக்கும் மேல் வீட்டுக்காரர்...<br />தூரத்தில் குலைக்கும் நாய்...<br />பேரிரைச்சலை எழுப்பும் வாகனங்கள்...<br />எதிர் வீட்டுக் குழந்தையின் <br />விடாத அழுகுரல்...<br />குழாயில் ஒழுகும் நீர்...<br /><br />இருள் கப்பிய வீடு<br />திறந்ததும், நுழைய முயலும் வெளிச்சம்...<br />துணிகளை மட்டுமே சுமக்கும் நாற்காலி...<br />கலைந்தப் படுக்கை...<br />மலையாய் குவிந்த குப்பைகள்...<br />விரித்தபடியே இருக்கும் அன்றைய செய்தித்தாள்<br />கதவைத் தாழிட்டவுடன்<br />மூச்சு முட்ட வைக்கும் தனிமை...<br /><br />எதுவும் மாறவில்லை இன்றும்...<br />மாறி மாறி ஒலிக்கும் சப்தங்களைத் தவிற...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4126145017287110873?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-42583174608214345922007-10-02T05:48:00.000-07:002007-10-02T06:02:34.065-07:00தமிழகத்தில் நேற்று நடைப்பெற்ற நிகழ்வுகளையும், உச்ச நீதி மன்றத்தின் "ஏன் 356-யை உபயோகப்படுத்தக்கூடாது" என்ற கேள்வி தொடர்பாகவும் செய்தி வெளியிட்டிருந்த இன்றைய டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் பெங்களூரு பதிப்பு வழக்கம் போல் தங்களின் அறியாமையைக் காட்டியிருந்தனர். இது அறியாமையா அல்லது அவர்கள் விருப்பக் கருத்தோ தெரியவில்லை. சுட்டிக் காட்ட வேண்டியது நம் கடமை! <br /><br><br />அச்செய்தியில் தற்போதைய முதல்வர் கருணாநிதிக்கு 356 ஒன்றும் புதிதல்ல என்றும். ராஜிவ் காந்தி படுகொலைக்குப் பிறகு ஜூன் 30 -ந்தேதி 1991 -ம் வருடம் கலைக்கப்பட்டது என்றும் செய்தி வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் உண்மையோ, ராஜிவ் படுகொலைக்கு முன்பே விடுதலைப் புலிகளைக் காரணம் காட்டி அவரது ஆட்சி ஜனவரி 30ந்தேதியே கலைக்கப்பட்டுவிட்டது. <br /><br><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RwI-tpp-C0I/AAAAAAAAAFE/9t_Ru9mH4Xo/s1600-h/times_pitharral.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RwI-tpp-C0I/AAAAAAAAAFE/9t_Ru9mH4Xo/s320/times_pitharral.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116721080643226434" /></a><br /><br><br /><br />விவரங்களுக்கு இங்கே சொடுக்கவும்... <br /><br><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RwJBVZp-C1I/AAAAAAAAAFM/m-IrADdQt7I/s1600-h/a356.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RwJBVZp-C1I/AAAAAAAAAFM/m-IrADdQt7I/s320/a356.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116723962566282066" /></a><br /><br /><br />http://lawmin.nic.in/ncrwc/finalreport/v2b2-5.htm<br />http://www.assembly.tn.gov.in/history/history.htm<br /><br /><br /><br />இது டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் செய்திகளின் திறனுக்கான ஒரு சாம்பிள் :))) <br /><br><br />ஊரறிந்த செய்தியே இவர்களிடம் இந்தப் பாடுபட்டு முழிக்கிறது. இதில் இவர்களின் யூகங்களின் அடிப்படையில் வெளியிடப்படும் செய்திகளின் நம்பகத்தன்மை எப்படியிருக்கும்...<br />புரியாதவர்கள் புரிந்து கொள்ளுங்கள்!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4258317460821434592?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-29287493027694571462007-09-02T09:56:00.000-07:002007-09-02T10:18:24.403-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rtrv5FD4VKI/AAAAAAAAAE8/l2gcaebO7UQ/s1600-h/Kattabomman_Copyright_Free.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rtrv5FD4VKI/AAAAAAAAAE8/l2gcaebO7UQ/s320/Kattabomman_Copyright_Free.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105656891467912354" /></a><br /><br />கடந்த சனிக்கிழமை இரவு ஏழரை சுமாருக்கு <b>மக்கள்</b> தொலைக்காட்சிப் பார்க்க நேர்ந்தது. நிகழ்ச்சிப் பெயர் தெரியவில்லை. நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் கட்டபொம்மன் நினைவிடத்தில் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது, வார்த்தையின் ஊடாக, கட்டபொம்மன் கப்பம் கட்டத் தயாராகியே இராமநாதபுரம் சென்றதாகவும் ஆனால் அங்கு ஜாக்சன் துரையால் அவமானப்படுத்தப்பட்டதால் தான் போர் வெடித்ததாகவும் சொல்லிச் சென்றார்.<br /><br />இதுவரை நான் படித்தது, படமாக பார்த்ததற்கு முற்றிலும் மாறாக, கிட்டத்தட்ட வீரப் பாண்டிய கட்டபொம்முவின் வீரத்திற்கே சந்தேகம் ஏற்படுத்தும் இந்த கருத்து உண்மையா? <br /><br />தெரிந்தவர்கள் விளக்கலாமே...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2928749302769457146?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-20235593282152906542007-08-23T09:06:00.000-07:002007-08-23T09:15:05.148-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rs2yF1D4VJI/AAAAAAAAAEU/a-a6SyoO6Xs/s1600-h/ist2_1170953_hot_internet_love.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101929766093083794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rs2yF1D4VJI/AAAAAAAAAEU/a-a6SyoO6Xs/s320/ist2_1170953_hot_internet_love.jpg" border="0" /></a><br /><br />கூகிளிலும் ஆர்க்குட்டிலும்<br />வந்து விழும் நூறாயிரம்<br />பக்கங்களிலும் உன்னைத்<br />தேட முனைகிறேன்<br />உன்னிடம் பேசத் துணிவின்றி!<br /><br />உன் பதிலிற்காக - என்<br />மெயில் பாக்ஸ் எப்போதும்<br />திறந்தே காத்திருக்கிறது!<br /><br />வந்த ஒற்றை வரிப்<br />பதிலையும் எத்தனை முறை<br />வாசிக்க - இன்றாவது<br />பதிலிடு ஒற்றை வரியிலேனும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2023559328215290654?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-75353885057540291782007-07-31T09:55:00.000-07:002007-07-31T10:05:23.372-07:00டொரொன்டோவில் உள்ள "டொரொன்டோ தீவில்" சுற்றிக் கொண்டிருந்த போது க்ளிக்கியது.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rq9rKJ3U2RI/AAAAAAAAAEE/qoB-Uexu3Y8/s1600-h/Photo2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093407525770156306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rq9rKJ3U2RI/AAAAAAAAAEE/qoB-Uexu3Y8/s320/Photo2.jpg" border="0" /></a><br /><br><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rq9raZ3U2SI/AAAAAAAAAEM/IEb-VZh5rmk/s1600-h/Photo1-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093407804943030562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rq9raZ3U2SI/AAAAAAAAAEM/IEb-VZh5rmk/s320/Photo1-1.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-7535388505754029178?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-7791918893253775732007-07-29T07:50:00.000-07:002007-07-29T08:03:09.348-07:00ஓசை செல்லா மற்றும் குழுவினர் தூண்டிவிட்ட புகைப்பட ஆர்வம் நேற்று அனாமதேயமாய் கொடியில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த கவ்விகளைக் கண்டவுடன் விழித்துக் கொண்டது. உங்கள் பார்வைக்கு நான் சுட்டது.... :)<br /><br /><br />ஆகா, ட்யூப் லைட்டும் வந்திருச்சே!<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrD53U2LI/AAAAAAAAADU/BrCe2IqP-Vk/s1600-h/IMG_0726.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrD53U2LI/AAAAAAAAADU/BrCe2IqP-Vk/s320/IMG_0726.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092633362210019506" /></a><br /><br />ட்யூப் லைட் இல்ல... ஆனா க்ளிப் சரியா தெரியலையே... :(<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrN53U2MI/AAAAAAAAADc/cwjf2IgF1tA/s1600-h/IMG_0727.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrN53U2MI/AAAAAAAAADc/cwjf2IgF1tA/s320/IMG_0727.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092633534008711362" /></a><br /><br /><br />ஏதோ லவ் பேர்ட்ஸ் மாதிரி தொரியுது... ஓ க்ளிப் தானா... :))<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrhJ3U2NI/AAAAAAAAADk/e5tI65aGvn0/s1600-h/IMG_0745.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RqyrhJ3U2NI/AAAAAAAAADk/e5tI65aGvn0/s320/IMG_0745.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092633864721193170" /></a><br /><br />அட இன்னொன்னு... <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyrp53U2OI/AAAAAAAAADs/Sexyp86vVo4/s1600-h/IMG_0746.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyrp53U2OI/AAAAAAAAADs/Sexyp86vVo4/s320/IMG_0746.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092634015045048546" /></a><br /><br /><br />இங்க பாருடா கூட்டமா... <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyr0p3U2PI/AAAAAAAAAD0/W9QtR1_XZwk/s1600-h/IMG_0747.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyr0p3U2PI/AAAAAAAAAD0/W9QtR1_XZwk/s320/IMG_0747.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092634199728642290" /></a><br /><br />எங்கயோ போய்டடா...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyr-p3U2QI/AAAAAAAAAD8/qves9OYRIfM/s1600-h/IMG_0748.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqyr-p3U2QI/AAAAAAAAAD8/qves9OYRIfM/s320/IMG_0748.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092634371527334146" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-779191889325377573?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-68480257863987411362007-07-28T18:38:00.001-07:002007-07-28T18:43:02.211-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqvwn53U2KI/AAAAAAAAADM/Q_-nfjIPCAU/s1600-h/my3.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rqvwn53U2KI/AAAAAAAAADM/Q_-nfjIPCAU/s320/my3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092428372010916002" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-6848025786398741136?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-35370437937504517142007-07-18T09:38:00.000-07:002007-07-18T09:53:50.753-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rp5EGElq09I/AAAAAAAAACg/jmBQHoWnMW0/s1600-h/IMG_0481.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rp5EGElq09I/AAAAAAAAACg/jmBQHoWnMW0/s320/IMG_0481.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088579500076880850" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rp5Djklq08I/AAAAAAAAACY/8uOcmlDz3zM/s1600-h/IMG_0713.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rp5Djklq08I/AAAAAAAAACY/8uOcmlDz3zM/s320/IMG_0713.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088578907371393986" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-3537043793750451714?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-51184879349924372792007-06-03T10:59:00.000-07:002007-06-03T11:00:10.834-07:00பங்கு சந்தை, ம்யூட்சுவல் ஃபண்ட் பத்தியெல்லாம் எழுதனும்னு ரொம்ப நாளா நினைப்பு! இப்ப அதுக்கு புதுசா ஒரு வலைப்பதிவு ஆரம்பிச்சிருக்கேன்...<br /><br /><a href="http://www.indiyapangusanthai.blogspot.com/">http://www.indiyapangusanthai.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-5118487934992437279?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-36402621565734536122007-05-17T09:54:00.000-07:002007-05-17T10:03:21.648-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RkyKrPw7iHI/AAAAAAAAACE/DOvPZprLbNU/s1600-h/image.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5065576156455733362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RkyKrPw7iHI/AAAAAAAAACE/DOvPZprLbNU/s320/image.bmp" border="0" /></a><br /><div><br />நிலவுக் கவிதை வேண்டுமென்றாய்<br />உன் பெயரைச் சொன்னால்<br />தாமரையாகிறாயே?!<br /><br />எல்லோர் விடியலுக்கும் சூரியன்<br />எனக்கு மட்டும் ஏன் நிலா?!<br /><br />தூங்கியிருக்கவே ஆவலுருகிறேன்<br />கனவுகளில் தானே பேசுகிறாய்!<br /><br />சித்திரை வெயிலில் வெளியே வராதே<br />சிலர் கோடையில் வசந்தம் - என<br />புகார் வாசிக்கக்கூடும்!<br /><br />இரவும் பகலும்<br />ஒன்று தான் - என்<br />நினைவுகளெல்லாம்<br />உன்னோடிருப்பதால்<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-3640262156573453612?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-5706852829337103212007-05-15T10:07:00.000-07:002007-05-15T10:33:16.319-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RknuvXla-MI/AAAAAAAAAB8/prJ6yJ6nhLE/s1600-h/jared_haircut.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064841753507068098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RknuvXla-MI/AAAAAAAAAB8/prJ6yJ6nhLE/s320/jared_haircut.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RkntwXla-LI/AAAAAAAAAB0/z1ThgNskQ9I/s1600-h/jared_haircut.jpg"></a><br /><br /><div>சின்ன வயசிலிருந்தே ராத்திரி முடி வெட்டாத, முடி வெட்டாதனு அம்மா சொல்லுவாங்க... அம்மா, அப்பா கூட இருந்த வரைக்கும் அதையெல்லாம் கேட்டுக்கிட்டுத் தான் இருந்தேன்... இங்க பெங்களூர் வந்தோன அதெல்லாம் மறந்திருச்சு...<br /><br />இங்க நம்ப ஏரியால பர்கூர்காரர் ஒருத்தர் சலூன் வச்சிருக்கார். அவருக்கிட்ட தான் வெட்டறது. நம்ப பர்கூர்காரர் என்ன பண்ணுவாருன்னா, கடையத் தாண்டிப் போனா விட மாட்டாரு... ஒரு ராயல் சல்யூட் போட்டு நமக்கு ராணுவ மரியாதை ரேஞ்சுக்கு செஞ்சு அனுப்பி வைப்பாரு...<br /><br /><br />இப்படி தான் "office" முடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்த நான் நாளைக்கு முடி வெட்டனும்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்... மணி ஏழரைப் போன ஆனதால சரி சாப்பிட போலாம்னு போய்ட்டு திரும்பி வந்துக்கிட்டுருந்தோம்... இடையில நம்ப பர்கூர்காரர் வழக்கமான மரியாதை செய்ய... நான் கடையப் பார்க்க... கும்பல் வேற இல்ல... நமக்கு தான் சனி வெத்தல பாக்கு போட்டு அழைக்குமே... நமக்கு இதெல்லாம் தெரியல... ஆகா காலியாயிருக்குனு டக்குனு உள்ள நுழைச்சிட்டேன்... அப்பக் கூட அம்மா சொல்றது ஒரு தடவ mildaa ஞாபகம் வந்துச்சு... இருந்தாலும் "ரன்" பட விவேக் ரேஞ்சுக்கு ஒரு "style"லா உள்ள போனேன்.<br /><br /><br />நமக்கு "hair style" எல்லாம் ஒன்னும் தெரியாது. எனக்கு நினைவு தெரிஞ்ச நாளிலிருந்து ஒரே "style"-லில தான் முடி வெட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்...<br />"ரொம்ப ஒட்ட வெட்டுங்கனு" (இது தான் நம்ப style) சொல்லிட்டு ஏறி உக்காந்தாச்சு. அவரும் மெஷின எடுத்து ஆரம்பிச்சுட்டாரு... சரி ஒரு குட்டித் தூக்கம் போடலாம்னு அப்படி கண்ணு சொக்க உக்காந்திருந்தேன்... சாப்பிட நம்பளோட கூட வந்த நண்பர் துணைக்கு உக்காந்திருந்தாரு... பல வருசத்துக்கப்புறம் முடி வெட்ட என் கூட துணைக்கு வந்திருந்தத நினைச்சுக்கிட்டேன்..கண்ணாடில அவரப் பார்த்தோன எனக்கு சிரிப்பு வந்திருச்சு... "தலை" 2 நாளைக்கு முன்னாடி தான் திருப்பதி போய்ட்டு "மொழு மொழு"னு வந்திருந்துச்சு... "இரும்பு அடிக்கிற இடத்தில "ஈ"க்கென்ன வேலை"ங்கற மாதிரி தோணுச்சு.<br /><br /><br />வேலை நடக்கும் போதே குசலம் விசாரித்து, ஊர்க்கதை எல்லாம் பேசிக்கிட்டு இருந்தப்ப தான் அது நடந்துச்சு... கையில வைச்சிருந்த மெஷினிலிருந்து டப்புனு சத்தம் வந்துச்சு... அவ்வளவு தான் நமக்கு பயம் ஆகிப்போச்சு... மூளைனு இருந்த கொஞ்ச நஞ்சமும் வெளிய வந்திருச்சோனு... நல்ல வேளை அப்படி எதுவும் நடக்கலைனு சந்தோஷப்பட்டப்பதான் உரைச்சது பவர் கட்டாயிருச்சுனு... இருட்டுல அந்த போர்வையோட உக்காந்திருந்தேன்... இப்ப தான் நமக்கு ஒரிஜனல் ஏழரை ஆரம்பிச்சிச்சு... கடையில ஜெனரேட்டரும் இல்ல... கடைப் பையன் மெழுகுவர்த்தி ஏத்த... அரைகுறையா இருந்த தலைய சரி பண்ணிருவாருன்ற நம்பிக்கையில இருந்தேன்.<br /><br /><br />வெளிச்சம் தெரியலைனு பையன என் தலைக்கு நேர மெழுகுவத்தியப் பிடிக்க சொன்னாரு... இவரோட ரெண்டு கைக்கு நடுவுல அந்த பையனோட மெழுகுவர்த்திக் கைய வச்சுக்கிட்டாரு... சரி இன்னைக்கு கடைசி ராணுவ மரியாதை தான்னு தோணிச்சு. இவரு முடி வெட்ட நகர்த்த நகர்த்த அவன் கையையும் நகர்த்தனும். நானும் தலைய தூக்க முடியல... தூக்கினா மெழுகு சூடு தான்... மூணுப் பேத்துல யாருக்கும் எது நடந்தாலும் என் தலையில தான் விடியும் இல்ல விழுங்கிற கயத்தில நடக்கிற situation... பையனுக்கு வேற செம திட்டு... இங்க புடி அங்க புடின்னு... போற போக்கில அவன் என் தலையில் போட்டுட்டு ஓடிடுவானோனு பயமா இருந்துச்சு... எப்படா மேல போட்டிருக்க போர்வைய எடுப்பாரு வீட்டுக்கு போலாம்னு இருந்தேன்... ஆ சொல்லிட்டாரு... தலை தப்பியது தம்பிரான் புண்ணியம்னு ஓட்டமும் நடையுமா வீடு வந்து சேர்ந்தேன்...<br /><br /><br /><b>இப்ப புரியுது எதுக்கு ராத்திரி முடி வெட்டக்கூடாதுனு! :( </b></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-570685282933710321?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-86507107002500828732007-05-09T09:47:00.000-07:002007-05-09T09:56:42.238-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RkH9EHla-KI/AAAAAAAAABs/3yQCgfH5c2w/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5062605703338457250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RkH9EHla-KI/AAAAAAAAABs/3yQCgfH5c2w/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>சில வாரங்களுக்கு முன் ஜேட் - சில்பா ஷெட்டி விவகாரம் இந்தியாவில் பெரிதாகப் பேசப்பட்டது. மீடியாக்களும் மாய்ந்து மாய்ந்து செய்தியாக்கிக் கொண்டிருந்தது. இந்தியாவில் ஏதோ எல்லோரும் சமமாக பார்க்கப்படுவது போலவும், இந்த ஜேட் சொன்னதால் எல்லாம் போனது போலவும் மாயையை உருவாக்கினார்.</div><br /><div><br /><br />சற்றே யோசித்துப் பாருங்கள்...! இந்தியா வேற்றுமையில் ஒற்றுமைக் காணும் தேசம் தான்! ஆனால் நாம் எல்லோரும் சக மனிதனால் மனிதனாகப் பார்க்கப்படுகிறோமா?! ஒற்றுமையை விட வேற்றுமயைத் தெரிந்து தூற்றுவதில் தான் ஆர்வமாய் இருக்கிறோம். </div><br /><div><br /><br />ஆரிய - திராவிட பஜனை... சரி திராவிடன் தான் என்றால் தமிழனா, தெலுங்கனா, மலையாளியா, கன்னடனா என்றப் பார்வை... சரி தமிழன் தான் என்றால் இவன் மூதாதையரும் தமிழன் தானா என்ற ஆராய்ச்சி... சரிப்பா தமிழன் தான் என்றால் மதம் முன்னே வருகிறது... பின்னாடியே ஜாதியும், பிரிவுகளும் வந்துவிடுகிறது...</div><br /><div><br /><br />இப்படி நம்மிடமே ஆயிரத்தெட்டிருக்கும் போது நாம் ஜேட் கூடிக்களைத் திட்டிக் கொண்டிருப்பது சரிதானா?</div><br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-8650710700250082873?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-5916474987090691772007-05-03T22:35:00.000-07:002007-05-07T07:14:51.249-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rj80KXla-JI/AAAAAAAAABk/bn9mDKhKh00/s1600-h/love1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061821858922035346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rj80KXla-JI/AAAAAAAAABk/bn9mDKhKh00/s320/love1.jpg" border="0" /></a><br /><div>உலகம் தட்டை என்றனர்,<br />உருண்டை என்கின்றனர்<br />என்னைக் கேட்டால் சொல்லியிருப்பேன்<br />உலகமே நீ தானென்று!<br /><br /><br /></div><div>நீயில்லை என்றால்-எனக்கு<br />ஊர்வலச் சாலையும்<br />வெறிச்சோடுகிறது!<br /><br /><br />தேர் வருகிறதென ஊரோடு<br />நீயும் வருவது - உனக்கே சரிதானா?!<br /><br /><br />என் தூக்கம் கெடுக்க<br />சூரியானலும் முடியாத போது<br />உன்னால் எப்படி?<br /><br /><br />பூக்களும் அழகு தான் - நீ<br />சிரிக்கும் முன் வரை!</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-591647498709069177?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-14545943498586154712007-04-11T11:09:00.000-07:002007-04-11T11:24:27.957-07:00<a href="http://kuraikudam.blogspot.com/2007/04/blog-post.html">குறைக்குடம்</a> அழகுச் சங்கிலியில் என்னையும் இணைத்துள்ளார், நான் அழகாய் நினைத்திருப்பவைகளைப் பற்றி ஒரு முறை யோசிக்கவைத்ததற்கு நன்றி!<br /><br />எனக்கு அழகாய்ப் படுவது எது என யோசிக்கையில் இயற்கையழகுகள் தான் மேலோங்கி நிற்கிறது.<br /><br /><b>தங்கமாய் மாறும் சூரிய கதிர்கள்!</b><br />சிறு வயதில் கோடை விடுமுறைக்கு திருச்சி முக்கொம்பு அருகிலுள்ள ஊருக்குச் செல்வோம்! கோடை மாலையில் குளியாலாட அங்கும் இங்குமாய் ஆரவாரமற்று ஓடி வரும் காவிரிக்குச் செல்வோம்... தன் கடமையை அன்றும் செவ்வனே முடித்துவிட்ட திருப்தியுடன் வீட்டுக்கு திரும்பும் சூரியனார் தன் கதிர்களை தண்ணீரில் பரப்பி தங்கமாய் மாற்றும் அழகே அழகு! பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கலாம்!<br /><p><b>அடை மழை!</b><br />சிறு தூரல் நச நச...! பெரு மழை குளு குளு! பேருந்தின் உள்ளே கண்ணாடி போட்ட ஜன்னலோர இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டோ மாடி வீட்டின் மாடத்திலிருந்தோ பார்க்கும் போது பெய்யும் அடை மழை அழகோ அழகு! </p><p><b>யானை நடை!</b><br />தூண் போன்ற நான்கு கால்களையும் தூக்கி தூக்கி, காதுகளை ஆட்டி வரும் யானையின் அசமந்தமும் அழகே அழகு! சிறு வயதில் வீடு தேடி மணியோசையோடு வரும் யானை என்றுமே அழகு தான்! யானைப் போன்று நடந்து வரும் மனிதர்களைப் பார்ப்பதும் எனக்கு அழகாகவே தெரிகிறது :)) <b></b></p><p><b>அதிகாலை நகரத்து சாலைகள்! </b><br />பகல் நேரங்களில் பர பரத்துக் கிடக்கும் நகரத்துச் சாலைகள் அமைதியாய் அதிகாலையில் இளைப்பாறும் அழகு அருமை. இதற்காகவே பல நாட்கள் எனது அதிகாலைத் தூக்கத்தை துறந்துள்ளேன்.<br /><b></b></p><p><b>கிராமத்து வயல்வெளி</b><br />நீண்டு செல்லும் மண் சாலையும், அதனை ஒட்டியே நெல் வாசனையோடு கூடவே வரும் வயல்வெளியும் எனக்கு என்றும் மாறா அழகு. உம்ம்ம்... ஆனால் இப்பொழுதெல்லாம் அது போன்ற கிராமங்களுக்கு சென்று ரொம்ப நாளாகிறது.<br /><b></b></p><p><b>பயணம்!</b><br />பயணம் எப்போதுமே எனக்கு அலாதியான அழகுதான். புது மனிதர்கள், புது சாலைகள்.... வண்டியின் ஜன்னல் நொடிக்கொருமுறை அள்ளித் தெளிக்கும் காட்சிகள் அழகே அழகு!<br /></p><p>நான் இந்த அழகுச் சங்கிலிக்கு அழைக்க நினைப்பது<br />1. <a href="<a">மு. கார்த்திக்கேயன்</a><br />2. <a href="http://thulasidhalam.blogspot.com">துளசி கோபால்</a><br />3. <a href="http://pithatralgal.blogspot.com">நாமக்கல் சிபி</a><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-1454594349858615471?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-28016872565067872007-04-05T04:09:00.000-07:002007-04-05T04:33:17.448-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RhTdpIAa2OI/AAAAAAAAABU/JiRPAd6yyJw/s1600-h/Jenny3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049904780782786786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RhTdpIAa2OI/AAAAAAAAABU/JiRPAd6yyJw/s320/Jenny3.JPG" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RhTdXIAa2NI/AAAAAAAAABM/_kBbjuncT4g/s1600-h/Jenny3.JPG"></a> <div></div><div></div><div>சிறு வயதில் போலியாவால் பாதிக்கப்பட்டாலும் தன்னம்பிக்கைப் பாதிக்கப்பட்டாத திருச்சி பொன்மலைப்பட்டியைச் சேர்ந்த ஜெனித்தா செஸ் விளையாட்டில் தேசிய, மாநில, மாவட்ட போட்டிகளில் பல பரிசுகளை வென்றுள்ளார். இவரைப் பற்றி வார இதழ்களும், நாளேடுகளும் எழுதியுள்ளன.<br /></div><div>ஊனமுற்றோருக்கான உலக செஸ் போட்டியில் கலந்து கொள்ள ஜெனித்தா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவருக்கு இப்போது சவாலாக இருப்பது எதிரே விளையாடப்போகும் போட்டியாளரோ, தன்னுடனே இருக்கும் ஊனமோ அல்ல. <b>"பணம்".</b><br /><br /></div><div>ஆம், அவர் இப்போட்டிக்காக வருகிற மே மாதம் போலந்து செல்ல வேண்டும். இதற்கு ரூ. 1,75,000 (ஒரு உதவியாளருடன்) தேவைப்படும் எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.<br /></div><div><br />தமிழ்நாடரசின் உதவிக்காக அமைச்சர்களையும் சந்திக்கவிருக்கிறார்கள். இந்நிலையில் திருச்சியிலிருக்கும் நண்பன் மூலமாக எனக்குக் கிடைத்த தகவல்களை இங்கு தந்துள்ளேன்.<br /></div><div></div><div>வாசிக்கும் உள்ளங்கள் உதவும் என்ற நம்பிக்கையோடு வங்கி விவரங்களை இணைத்துள்ளேன். உங்களுக்கு மேலும் தகவல் தேவைப்படின் பின்னூட்டமிடுக. </div><div></div><div>அவரது தந்தையின் கைப்பேசி எண் +91-9367790793 (G. KANICKAI IRUDAYA RAJ)</div><div><br />வங்கிக் கணக்கு எண் : 10322416465</div><div>வங்கி: ஸ்டேட் பேங்க் ஆஃப் இந்தியா (SBI)</div><div>கணக்கு வைத்திருப்போர் பெயர்(Joint account): K. JENNITHA ANTO and her father G. KANICKAI IRUDAYA RAJ </div><br /><br /><b><b></b></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2801687256506787?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-42159762493573090372007-04-01T09:58:00.000-07:002007-04-01T10:06:00.070-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rg_mBTzmjSI/AAAAAAAAABE/Av57xk2uuI4/s1600-h/renner_grandma.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rg_mBTzmjSI/AAAAAAAAABE/Av57xk2uuI4/s320/renner_grandma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048506617476582690" border="0" /></a><br />ஆமாங்க சுடுது தான் போலிருக்கு! நேத்து நைட்டு தூக்கம் வராம வீட்டுக்கு வெளிய எட்டிப்பார்த்தப்பத்தான் தெரிஞ்சது நம்மள தவிர இன்னொருத்தரும் முழிச்சிருக்காருன்னு... யாருமில்ல நம்ம நிலா சாரு தான்...<br /><br />ரொம்ப நாள நானும் பாக்கிறேன் அவரு மட்டும் அப்படியே இருக்காரு... அப்ப அப்ப காணாமப் போனாலும் "gun" மாதிரி அண்ணன் திரும்பி வந்தர்றாரு. கூடவே பாட்டியும் வந்திருது... இன்னைக்கும் பாட்டி எண்ணெய் சட்டியோட உக்காந்திருக்கு... பாட்டி வடை சாப்பிடுறியானு கேக்குற மாதிரி இருந்துச்சு...<br />நல்ல வாசனை வேற! இருந்தாலும் வேணாமுன்னு சொல்லிட்டேன்...<br /><br />"local"-ல வடை சாப்பிட்றப்பவே வயிறு மூணு நாளைக்கு தூங்க மாட்டேங்குது... இதில "மூன் "-லேர்ந்து வடை வாங்கி சாப்பிட்டு அதுனால எதுனா பிரச்சினையானா டாக்டர்ட்ட கூட சொல்ல முடியாது "மூன் பாட்டி" கொடுத்த வடையினால தான் பிரச்சனையினு. ஆமா அவரு மட்டும் என்ன நம்பவா போறாரு...<br /><br />அதனால பாட்டிக்கிட்ட வடையெல்லாம் வேணாம் நீ சில விசயங்கள மட்டும் தெளிவு பண்ணுனு சொல்லிக் கேட்டுகிட்டேன். பாட்டியும் பெரிய மனசு பண்ணி அது பிறந்து வளர்ந்த கதையிலிருந்து, வடை சுட்ற வரைக்கும் சொல்லி முடிச்சுது.<br /><br />பாட்டி பொறந்தது வளர்ந்தது எல்லாம் மூன்லேயே தானாம். பாட்டி, பாட்டின்றதால அதுக்கு அது அம்மா, அப்பாவப் பத்தியெல்லாம் ஒன்னும் தெரியல... ஆனா ஒரு விசயம் மட்டும் அதுக்கு ஞாபகமிருக்கு... அதுக்கு எண்ணெய்ச் சட்டி அடுப்பெல்லாம் கொடுத்து தொழில் ஆரம்பிச்சுக் கொடுத்தவரு நம்ப ஆம்ஸ்ட்ராங் தானாம்.<br /><br />பாட்டி, ஆம்ஸ்ட்ராங் அங்க போறப்ப சும்மா ரோமிங்கில இருந்திருக்கு... ஆம்ஸ்ட்ராங் கடுப்பாயிருக்காரு... என்னடா நம்ப அவ்வளவு தூரத்திலிருந்து இங்கே வந்திருக்கோம், நமக்கு ஒரு சிங்கிள் வடைக் கூட சுட்டுக் கொடுக்காம இது பாட்டுக்கு சுத்திக்கிட்டு இருக்குனு. அன்னைக்கு முடிவுப் பண்ணிட்டாரு... பாட்டிக்கு கால் கட்டு போட்றனுமுனு.<br /><br />ஒரு அடுப்புயும் அட்வைஸையும் பண்ணி கடை ஆரம்பிச்சுக் கொடுத்திருக்காரு. அவரு கிளம்பறப்ப ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருக்காரு... நான் வந்துட்டேனில்ல... இனிப் பாரு எல்லாம் கூட்டம் கூட்டமா வருவானுங்கனு. அத நம்பித்தான் பாட்டி இன்னும் வடைக் கடைய மூடமாயிருக்காம்.<br /><br />பாட்டிக் கதை சொல்லி முடிக்க, பக்கதிலே கோயில் மணிச்சத்தம்... மணியப்பாத்தா காலைல ஏழு...<br /><br />அய்யகோ! எனக்கு மட்டும் ஏன் கனவுல கூட "பாட்டி" வந்து கதை சொல்லிட்டுப் போகுது!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4215976249357309037?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-91738988632491529432007-03-31T09:59:00.000-07:002007-03-31T10:02:50.989-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rg6ULTzmjRI/AAAAAAAAAA8/oqN1LeYPxSI/s1600-h/think.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048135154345086226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rg6ULTzmjRI/AAAAAAAAAA8/oqN1LeYPxSI/s320/think.gif" border="0" /></a><br /><div>அன்றாட வாழ்க்கையில நமக்கு எவ்வளவோ பிரச்சினை!</div><br /><div></div><br /><div>காலையில பஸ் ஸ்டாப்பிங்ல நிக்குமா... நின்னா நமக்கு உட்கார இடம் கிடைக்குமா... இடம் கிடைச்சா பக்கத்தில முடியாதவங்களோ, வயசானவங்களோ வந்து நின்னு விடுவாங்களோனு எவ்வளவோ பிரச்சினையிருக்கு... இந்த நேரத்தில என்னத்த யோசிக்கிறதுனு யோசிச்சா அத கொஞ்சம் நம்ப மாத்திக்கலாம். </div><br /><div></div><br /><div>ஆமாங்க நம்ப நாட்டுல ஏகப்பட்ட நீதிக் கதைகள், இதிகாசங்கள் எல்லாம் இருந்தாலும் நாம அத "follow" பண்ணுறோமா...? முதல்ல படிக்கிறதே கேள்விக் குறியா இருக்கறப்போ மத்தத எப்படிங்க எதிர்ப்பார்க்கமுடியும்.<br />ஆனா நம்ப என்ன சொல்றோம், நம்ம கலாச்சாரம் பெரிசு, மேற்கத்திய நாடுகளிலிருந்து நாம கலாச்சாரத்தில தழைத்தோங்கியிருக்கோம் அது இதுனு... நம்ப என்ன பண்ணறோம்... சின்ன சின்ன விசயங்கள்ல எப்படி நடந்துக்குறோம்... நன்றி சொல்வதுக்குக் கூட யோசிக்கிறோம்... </div><br /><div><br />இன்னைக்கு நான் சொல்ல நினைக்கிறது "நன்றி"யப் பத்தி.</div><br /><div><br />என்ன தான் ஆட்டோ டிரைவர் மீட்டருக்கு மேல கேட்டாலும் இறங்கினோன ஒரு தாங்கஸ் சொன்ன எப்படி இருக்கும்...</div><br /><div></div><br /><div>என்ன தான் பஸ் நடத்துனர் கோபமாயிருந்தாலும், டிக்கெட் கொடுத்தோன ஒரு தாங்கஸ் சொல்லிப்பாருங்க அவரு ரியாக்ஷ்ன..<br /></div><br /><div>பால்க்கடை, மளிகைக்கடை, சலூன், டீக்கடை, உணவகம் என இது மாதிரி எங்கெங்கெல்லாம் தாங்கஸ் சொல்ல முடியுமோ சொல்லுங்க... </div><br /><div></div><br /><div>மேலை நாடுகள்ல இது ஒரு "attitude"-யாயிருக்கு... ஆனா நம்பக்கிட்ட என்ன மனோபாவம் இருக்கு...? "நாம காசு கொடுக்குறோம் அவுங்க வேல பாக்குறாங்கனு" </div><br /><div></div><br /><div>நம்மளோட இந்த "attitude" மாறுமா? இதுல என்ன பெரிய மாற்றம் வரும்னு நீங்க நினைக்கலாம்! ஒன்னுமில்லங்க... , அவங்கள நாம மனுஷர்களா மதிக்கிறோமுன்னு சொல்ற மாதிரி தாங்க... ரெண்டுப்பக்கமும் ஒரு மகிழ்ச்சி. பள்ளிக்கூடங்கள்ல என்னதான் சொல்லிக் கொடுத்திருந்தாலும் பின்னாளில மறந்திடுது...</div><br /><div></div><br /><div>இவ்வளவு நேரம் பொறுமையா படிச்சதற்கு ரொம்ப "தாங்க்ஸ்ங்க" :)</div><br /><div><br />என்னங்க, ரொம்ப அட்வைஸ் பண்ற மாதிரி இருக்கா... கருத்து கந்தசாமி கணக்கா இருந்தாலும் பரவாயில்லைனு தான் எழுதுறேன்...முடிஞ்சா இந்த கருத்து கந்தசாமி அடிக்கடி தோன்றுவார்.:) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-9173898863249152943?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-5670339053945819932007-03-27T22:48:00.000-07:002007-03-27T23:07:50.681-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RgoDNDzmjPI/AAAAAAAAAAo/PnjoQ5u3gd0/s1600-h/62312908.mcexYf1s.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046849855316987122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RgoDNDzmjPI/AAAAAAAAAAo/PnjoQ5u3gd0/s320/62312908.mcexYf1s.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><br />அன்றும் வழக்கம் போல் தான் விடிந்தது... வருடத்திற்கு 54 முறை மட்டுமே ஷேவிங் செய்து கொள்வது, அதாவது வாரத்திற்கு ஒரு முறை என்று... ஷேவிங் செய்ய ஆரம்பித்த நாள் தொட்டு நான் ஒரு கணக்கு வைத்திருக்கிறேன். அதுவும் கூட ரெகுலரா கிடையாது... ஆபீஸிலேயோ, வீட்டிலேயோ "இவனுக்கு என்ன ஆச்சு" என்று look விடும் வரை தாடிய maintain பண்ணுவேன்... </div><div><br />வேலைக்கு சேர்ந்த பிறகு கூட கொஞ்ச நாள் அடிக்கடி பண்ணலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனாலும் முடியல... பழச மறக்காமல் இன்னும் அப்படியேதான்! </div><div> </div><div>ஆண்டவன் ஆம்பிள்ளைங்களுக்கு மட்டும் ஏன் தாடி மீசை எல்லாம் கொடுத்தான் என்று கோபம் கூட வரும்...:(( பெரிய தொல்லைங்க... தாடி வைச்சிருந்தா காதல் தோல்வி இல்லைனா ஏதோ கவலைன்னு முடிவு பண்ணுது சமூகம்...</div><div><br />சரி, விஷயத்துக்கு வரேன்... அப்படி வழக்கமா விடிஞ்ச ஒரு காலைல..., கண்ணாடில முகத்தப் பார்த்தேன். எனக்கே எம்மேல ஒரு பரிதப உணர்ச்சி வந்திருச்சு... அதுவும் இல்லாம ஆபீஸ்ல மீட்டிங் வேற... பெரிய தலை எல்லாம் பார்க்க வேண்டி வரும்... </div><div><br />அவசரத்தோட அவசரமா சரி இன்னைக்கு பண்ணிடுவோம்னு முடிவு பண்ணி என்னோட ஷேவிங் kit-ta எடுத்து செய்ய ஆரம்பிச்சேன்... என்னவோ தெரியல... எவ்வளவு cream முகத்துல தடவினாலும் நுரையே வரல... வழ வழான்னே இருந்துச்சு... தூக்ககலக்கத்தில வேற இருந்ததால இதப் பத்தி ரொம்ப ஆராய வேணாம் என்று கஷ்டப்பட்டு ஷேவிங் செஞ்சு முடிச்சேன்... ஏகப்பட்ட தடவ அந்த வழ வழ கொழ கொழாவ மூஞ்சில அப்பி ஒரு வழியா முடிச்சாச்சு.<br /></div><div>இதுல நடுவுல ரூம் மேட்ஸ் கிட்ட comment வேற... இன்னைக்கு ஷேவிங் பண்ண ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குன்னு...</div><div><br />after ஷேவ் லோஷன தேடினா கைக்கு வந்தது ஷேவிங் க்ரீம், அப்ப இவ்வளவு நேரம் பண்ணினது... ஆகா after ஷேவ் லோஷன வச்சுள்ள ஷேவ் பண்ணி இருந்திருக்கேன்... சரி தானிக்கு தீனி சரிய போகும்னு ஒரு தடவ ஷேவிங் க்ரீமா அப்பிட்டு முகத்தக் கழுவினேன்... </div><div><br />இதுலேர்ந்து நான் தெரிஞ்சுக்கிட்டது என்னனா</div><br /><div></div><div>கொஞ்சம் பொறுமையா இருந்தோம்னா after ஷேவ் லோஷ்ன வச்சுக்கூட ஷேவ் பண்ண முடியும்னு தான்!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-567033905394581993?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-12070492464192513932007-03-19T22:00:00.000-07:002007-03-19T22:16:51.341-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rf9soAY9tgI/AAAAAAAAAAg/FmvDMycVkh8/s1600-h/JJ.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043869542233519618" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rf9soAY9tgI/AAAAAAAAAAg/FmvDMycVkh8/s320/JJ.JPG" border="0" /></a><br /><div>"பம்மல்"</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><br />பம்மல் என்பது வாழ்க்கையில் அத்தியாவசியமான ஒன்றாகிவிட்டது. பம்மல் ஊரைக் குறிப்பிடவில்லை. பம்மல் என்ற செயலைக் குறிக்கிறேன்.</div><br /><div><br />வாழ்க்கையில் ஒரு முறையாவது ஒருவர் மற்றவரிடம் பம்ம வேண்டியதாயிருக்கிறது. பம்மல் என்பது மாணவர் ஆசிரியிரிடம், குழந்தைகள் பெரியவர்களிடம், பிள்ளைகள் பெற்றோர்களிடம்,இன்டர்வியுவில் கேள்வி கேட்பவரிடம், அலுவலகத்தில் மேனேஜரிடம் என பம்மல் அங்கங்கு தேவைப்படுகிறது. மிக முக்கியமாக தலைவர்களிடம், அடுத்த கட்ட தலைவர்கள்... நமது காலத்திலேயே பம்மலால் முதலமைச்சாராக முன்னேறியவரைக் கூட பார்த்திருக்கிறோம்... </div><div> </div><div>பல சமயம் காரிய சித்திக்காவும், சில சமயம் மரியாதை நிமித்தமாகவும் தேவைப்படுகிறது. </div><div><br />பம்மல், பல நேரங்களில் ஒரு மனிதனின் வெற்றி, தோல்வியை தீர்மானிக்கிறதென்றால் அது மிகையல்ல. ஒரு அலுவலகத்தில் இருவர் ஒரே வகையான தகுதியைப் பெற்றிருக்கும் போது பம்மலே அவர்களின் முன்னேற்றத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.<br /></div><div>இவ்வாறு வாழ்க்கையில் இன்றியமையாததாகி விட்ட பம்மல் பற்றி வரலாற்றிலும் சரி இலக்கியத்திலும் சரியான இடம் பெற்றிராமலிருப்பது சற்று வருந்ததக்கதே! திருவள்ளுவரின் வழியில் பம்மலுக்கு ஒரு அதிகாரம் படைத்திருக்கிறேன்... இது எதிர் கால சந்ததியினருக்கும் பயனுள்ளதாக அமையும் என்பது திண்ணம்!</div><div><br />பம்மல் பற்றிய சில வெற்றிக் குறிப்புகள்....<br /></div><div>பம்மலின் வெற்றியே அது பம்மப்படுபவர் அதனைப் பற்றி அறியாமல் இருக்கும் போது தான் அமைகிறது. </div><div><br />நான் பம்மும் போது எதிராளியும் பம்மினால், அவரை விட நமது பம்மலே உயர்ந்தாக இருக்குமாறு நாம் பம்ம வேண்டும்.<br /></div><br /><div>சில குறள்களை நான் இங்கே தந்துள்ளேன்...<br /></div><br /><div>பம்மல் - அதிகாரம்<br /></div><br /><div>பம்முக பம்மல் அப்பம்மல் - நற்பம்மல்</div><div>பிறிதோர்க்கு தெரியா திருக்க </div><div><br />பம்மலின் பம்மாமை நன்று - அப்பம்மல்</div><div>எல்லோர்க்கும் தெற்றென தெரிய<br /></div><div> </div><div>பம்மல் செய்தாரை ஒருத்தல் - அவர்நாண</div><div>அவரிடமே பம்மி விடல்<br /></div><div> </div><div>பம்முக பம்மல் அப்பம்மல் - பிறிதோர்பம்மல்</div><div>வெல்லும் இன்மை யறிந்து<br /></div><div> </div><div>எண்ணித் துணிக பம்மல் - துணிந்தபின்</div><div>எண்ணுவம் என்ப திழுக்கு</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-1207049246419251393?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-12478424714109097342007-03-14T10:55:00.000-07:002007-03-15T07:38:23.247-07:00வழக்கமாக இரவிலேயே திருச்சியிலிருந்து பெங்களூர் செல்லும் நான் பேருந்திலும் இரயிலிலும் டிக்கெட் கிடைக்காததினால் ஞாயிற்றுக் கிழமைக் காலையில் கிளம்பி சேலம் ஓசூர் என மாறி மாறி போகலாம் என முடிவு செய்து கிளம்பிவிட்டேன்.<br />நினைக்கும் போதே சற்று பயமாகதானிருந்தது... 350 கிமீ வெயிலில் எப்படி போவது என்று!<br /><br />எஸ். இராமகிருஷ்ணன் தனது தொடரில் பஸ் பயணத்தைப் பற்றி ஒரு முறை எழுதியிருந்ததை ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டேன்.<br />திருச்சியிலிருந்து கிளம்பும் போதே உயிர்மை மற்றும் தீராந்தி புத்தகங்களை வாங்கிக்கொண்டேன். மற்றப் புத்தகங்களை சிறிது நேரத்திலேயே படித்து விடுவேன்... இந்த மாதிரி புத்தகங்கள் என் சிற்றறிவுக்கு எட்ட நேரம் பிடிக்கும் என்பதனால் நெடிய பயணத்திற்க்கு உறுதுணையாக இருக்கும் என்று வாங்கிக்கொண்டேன்.<br /><br />நத்தை ஓடு போல இரவு உலகை மூடிக்கொள்கிறது... எதுவும் தெரிவதில்லை. பகல் எல்லாவற்றையும் திறந்து விடுகிறது. இரவுப் பயணத்தில் ஜன்னல் என்பது காற்று வருவதற்கும் பல நேரம் அதை பாதி தூக்கத்தில் மூட முயற்சிப்பதிலேயே முடிந்து விடுகிறது! ஆனால் பகல் பொழுதின் ஜன்னல் எல்லையில்லா அனுபவத்தை கொடுக்கிறது.<br /><br />வயல்வெளிகள், பள்ளிக்கூடங்கள், கிரிக்கெட் விளையாடும் சிறார்கள், மரத்தடி பெட்டிக்கடைகள், காலி மனைகள், வீடாக மாறும் வயல்வெளிகள்... எல்லாம் கடந்துப் போகிறது.<br />தண்ணீருக்காக அல்லாடும் மக்கள்... காலிக் குடங்கள் எல்லாம் கடந்து போகிறது...<br /><br />மாமூல் பிரச்சினைகள் பேருந்தில்...சில்லறைத் தட்டுப்பாடு, உள்ளே போ சப்தங்கள்... இத்யாதி... இத்யாதி...<br />நமக்கு ஒரு நாள் பயணம்... ஓட்டுனர், நடத்துனுருக்கு மற்றுமொரு பயணம்...<br /><br />என்னைப்போன்ற நீண்டப் பயணத்திற்கு உள்ளாகிறவர்களுக்கு, இது போன்றவைகள் பயணத்தை இலகுவாக்குகிறது. எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாமல் ஜன்னலோரமாக உட்கார்ந்து கொண்டு வேடிக்கைப் பார்ப்பதென்பது யானையைப் பார்க்கும்போது ஏற்படும் சந்தோஷத்திற்கு சமம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-1247842471410909734?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-91865108455317473752007-03-12T19:41:00.000-07:002007-03-12T19:45:19.836-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RfYQN6-_OII/AAAAAAAAAAY/i5hJkh_tVoo/s1600-h/template_01_06.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041234664245639298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/RfYQN6-_OII/AAAAAAAAAAY/i5hJkh_tVoo/s320/template_01_06.gif" border="0" /></a><br /><div>கர்நாடக அரசு பேருந்து தனது இணைய வழி முன்பதிவு சேவையைத் துவக்கியுள்ளது. மேலதிக விவரங்களுக்கு...<br /></div><br /><div></div><br /><div><a href="http://www.ksrtc.in">www.ksrtc.in</a>...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-9186510845531747375?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-20531475641563078132007-03-12T19:29:00.000-07:002007-03-12T19:35:59.608-07:00தோட்டத்து ரோஜா செடியில் முள்ளில்லை...<br />வியப்பில்லை...<br />சரி தான், உன் வீட்டுச் செடியல்லவா!<br /><br />பூச்செடியென்றால் இலை, தண்டு எல்லாமுண்டு தானே<br />நீ என்ன செய்கிறாய்...?<br />உன் வீட்டுச் செடியில் மட்டும் பூக்களாகவே உள்ளனவே!<br /><br />செய்கை மொழியால் கவிதை சொல்ல முடியுமென்றால்<br />அதுவே சிறந்ததென்பேன்...<br />மொழித் தேவையில்லையல்லவா!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-2053147564156307813?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-42348226048825777392007-02-22T04:47:00.000-08:002007-02-22T04:54:21.573-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rd2SPB0SUTI/AAAAAAAAAAM/-epxcGgwaRI/s1600-h/tn_3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034340745353515314" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-CfwZo6tpxQ/Rd2SPB0SUTI/AAAAAAAAAAM/-epxcGgwaRI/s320/tn_3.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>பெங்களூர் மாநகர பேருந்து சமீப காலமாக பல முன்னோடி நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறது... வோல்வோ பேருந்து சேவையைத் தொடர்ந்து, வோல்வோ பஸ் எங்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது என்று அறிய குறுஞ்செய்தி (SMS) அனுப்பினால் போதும், பஸ் இருக்கும் இடம் தெரிந்து விடும். அதற்கு தகுந்த மாதிரி நமது பயணத்தை அமைத்துக் கொள்ளலாம்!<br />மேலதிக தகவல்களுக்கு இங்கே சொடுக்கவும்... <a href="http://www.clinf.com/yi/">http://www.clinf.com/yi/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-4234822604882577739?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1171341028887099242007-02-12T20:26:00.000-08:002007-02-12T20:36:08.220-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1906/2131/1600/563128/valentines-india.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1906/2131/320/35520/valentines-india.jpg" border="0" alt="" /></a><br />முழு வேலை நிறுத்ததால் 3 நாட்களான விடுமுறையின் எச்சத்தில் இருந்த போது மிகவும் bore ஆகி தேன்கூடை மேய்ந்துக்கொண்டிருந்தேன்..<br />காதலர் தின பதிவுகளைப் பார்த்த போது சட்டென நானும் ஏதாவது எழுத வேண்டும் என்று தோன்றியது. <br /><br />நான் எழுதியதை எந்த வகையில் சேர்ப்பது என்று தெரியவில்லை...இதைக் கவிதையாகப் பாடுவதோ கட்டுரையாக பாவிப்பதோ வாசிப்பவரின் கற்பனா சக்தியைப் பொருத்தது!<br /><br /><br /><br />இவையனைத்தும் என் சொந்த அனுபவம் இல்லை... :)<br /><br />என் ஒரு தலைக் காதலிகளே<br />ஒரு முறையாவது சொல்லுங்கள்<br />நான் உங்களால் காதலிக்கப்பட்டிருந்தால்!<br /><br />என்னுடைய காதல் யாருக்கும் தெரியாது...<br />என் காதலி உட்பட!<br /><br />காதலைத் தெரியப்படுத்தாதீர்கள்...<br />சில நேரங்களில் தெரியப்படுத்தாத காதல்கள் தான் நிறைவேறுகிறது...<br />மனதளவிலாவது!<br /><br />உன்னிடம் பேச ஒப்பனை செய்யப்பட்ட வார்த்தைகள் <br />பார்த்தவுடன் கலைக்கிறது வேடத்தை!<br /><br />உன் வீட்டு ரோஜா சிரிக்கிறது தினமும்<br />வியப்பில்லை தான்<br />உன் தரிசனம் கிடைக்கிறதே!<br /><br />இனியாவது என்னிடம் சொல்லிவிட்டு போ<br />நீ எங்கு செல்கிறாய் என்று...<br />உன் பூந்தொட்டிக்களுக்குப் பதில் சொல்லி மாளவில்லை என்னால்!<br /><br />உன் வீட்டுத் தாழ்ப்பாளுக்கு எண்ணெயிடாதே...<br />பின், உன் வரவை யார் அறிவிப்பது?!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-117134102888709924?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1171025996458538592007-02-09T04:52:00.000-08:002007-02-09T04:59:56.476-08:00ஆம்! என்னுடன் பணி புரியும் இருவர் தமிழில் தான் பேசிக் கொள்கின்றனர். இதில் என்ன அதிசயம் என்று நினைத்தால் ஒருவர் மலையாளி, ஒருவர் கன்னடர்... அவர்களை இணைப்பது நம் தமிழ்! ஆம் இருவருக்கும் நன்றாக தமிழ் தெரியும்! <br /><br />தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெல்லாம் பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும் என்பதற்கினங்க!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-117102599645853859?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1165834185199925552006-12-11T02:47:00.000-08:002006-12-11T02:49:45.223-08:00இதுவரை சினிமா விமர்சனங்களை வாய் வழியாக பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேனே தவிற வலைப் பதிவாக இட வேன்டும் என்று தோணியதில்லை. என்னை எழுதத் தூண்டியது கடந்த சனிக் கிழமை பார்த்துவிட்டு பெங்களூர் குளிரில் நடுக்கத்துடன் வீடு திரும்ப வைத்த விக்ரமனின் சென்னைக் காதல். <br /><br />சனிக் கிழமை மதியம் CMH ரோடு அடையார் ஆனந்த பவனில் சாப்பிட்டுவிட்டு திக்கு தெரியாமல் சுற்றிக் கொண்டிருந்த போது தான் நண்பன் ஒருவன் தொலைபேசினான் சென்னைக் காதல் போகலாம் என்று. விக்ரமன் படம் என்றவுடன் ஓசூர் பஸ்ஸில் அடிக்கடி பார்க்கும் உன்னை நினைத்து நிழலாடி பயமுறுத்தியது. சனிக் கிழமை மந்தமாகத் தான் இருந்தது. சரி போகலாம் என்று முடிவெடுத்தேன்.<br /><br />தாவரகரெவில் உள்ள இன்னொரு நண்பன் வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள லெக்ஷ்மி திரையரங்கத்துக்கு போவாது என முடிவு செய்தோம். இரவுக் காட்சி எட்டு மணிக்கெல்லாம் ஆரம்பித்துவிடும். புறப்படும் முன் நண்பனிடம் இன்னொரு முறைக் கேட்டுக் கொண்டேன் "வெயில்" போலாமே என்று… அவனோ "கரகாட்டக்காரன்" ரேஞ்சில் விக்ரமனே சொல்லி விட்டார் “இந்த படத்தில் புது விக்ரமனை பார்க்கலாம் என்று” என்றான். நல்ல வேலையாக இசை S.A. ராஜ்குமார் இல்லை…ஜோஷ்வா சீதர்… தப்பிதோம் என்று நினைத்து விக்ரமனே சொல்லிட்டாருள்ல என்று புறப்பட்டு விட்டோம்.<br /><br />ஏழு நாப்பது போல் இடத்தை அடைந்தோம். அங்கும் இங்குமாக 40-45 பேர் நின்றிருந்தார்கள். கதவு திறந்தவுடன் எல்லோரும் திபு திபுவென ஓடி டிக்கெட் கவுன்டரை மொய்த்துக் கொண்டோம். நாப்பது ரூபாய் டிக்கெட் வாங்கி உள்ளே சென்றால் பிளாஸ்டிக் சேர் தான் போட்டிருந்தார்கள். சரியாக எட்டு மணிக்கு படம் போட்டுவிட்டார்கள்.<br /><br />படம் ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்… முதல் காட்சியே சண்டைக் காட்சியாக இருந்தது. அதற்கு அடுத்த அடுத்தக் காட்சிகளிலும் பரத் யார் யாரயோ அடித்துக் கொன்டிருந்தார்… அப்பாவிடம் திட்டு வாங்கிக் கொண்டிருந்தார்…அப்பவாஇ முறைத்துக் கொண்டு வளரும் பிள்ளையாக காண்பிக்கிறார்கள். Sஅமெ ஒல்ட் காதல் கதை தான்…ஹீரொயின் அப்பா வில்லன். ஓரு மாப்பிள்ளை கேரக்டர், படம் முடிவில் ஹீரோவுக்கு ஹிறொயினை விட்டுக் கொடுத்து விட்டு நீண்ட டயலாக் பேசி விட்டு போவார்… நல்ல வேலை இந்த படத்தில் அந்த மாதிரி தியாகி ஆக்கவில்லை இவரை.<br /><br />காமெடி என்ற பெயரில் பரத் குடும்பம் எருமை மாட்டுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தது…அப்பொது தியேட்டரே மயான அமைதியில் இருந்தட் தன் சூப்பர் காமெடி. இது இல்லாமல் பரத்தின் நண்பர்களில் ஒருவராக வரும் கோவை குணா (விஜய் டிவியில் வரும் கலக்கப் போவது யெறுவில் வந்தவர் தான்..) இவர் பண்ணும் மிமிக்கிரி வகையறாக்களைப் பார்க்கும் போது விஜய் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போன்ற உணர்வை தவிர்க்க முடியவில்லை. முதல் படத்திலயே இவருக்கு நல்ல ரோல் குடுத்திருக்கிறார் டைரக்டர்… பாவம் இவரால் தான் சுமையைத் தாங்க முடியவில்லை. இன்னொரு விஜய் டிவிக்காரருக்குட வாய்ப்பு குடுத்திருந்தார்கள் இன்ஸ்பெக்டராக.<br /><br />ராதாரவி வழக்கம் போல் ஹீரொயின் அப்பா. தொழிலே வெட்டு குத்து தான்… ஆனால் பாவம் அவர் மகள் ஜெனிலியாவிர்க்கு மட்டும் 20 வயது வரை தெரியவில்லையாம். உலகம் தெரியாத புள்ள…? :) ராதாரவிக்கு "பின் தலையில் தன் கையால் தட்டிக் கொள்வது போல்" ஒரு மேனரிஸம் வேறு… :)<br /><br />பாவம் அந்த தெலுங்கு நடிகர் பரத்துக்கு அப்பவாக நடித்திருந்தார்.. எப்போது பார்கும் போதும் கையில் ஒரு பேக்குடனே வந்து கொண்டிருந்தார்… ஆபீஸ்ல வேலைப் பார்கிறராம்…! தெலுங்கில் "டப்" செய்யும் உத்தேசதில் இவரை போட்டிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />பரத், நன்றாக வந்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் பாவம் விக்ரமனிடம் மாட்டிக்கொண்டார். பெரிய டைரக்டர் என்பதால் படதை ஒத்துக் கொண்டிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />பாடல்கள்… வேண்டாம் சாமி என்ற பாட்டு மட்டும் வித்தாயசமாக இருக்கிறது… மற்ற பாடல்கள் எல்லம் கிராபிக்ஸில் ஏதொ பண்ணி இருக்கிறார்கள்… <br /><br />நண்பர்கள் தேவையில்லாத இடங்களில் எல்லாம் சிரித்துக் கொண்டு வருவது போல் காண்பிக்கிறார்கள்… உ-ம்: பரத் கத்தி குத்துப்பட்டு ஆஸ்பத்திரி கட்டுகளுடன் வரும் போது நண்பர்கள் சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்கிரார்கள்.<br /><br />மற்றுமொரு தமிழ் படம் என்பது தவிற சொல்வதற்க்கு ஒன்னும் இல்லை. தமிழ் சினிமா இன்னும் திருந்தவில்லை என்பதற்க்கு மற்றுமொரு உதாரனம். <br /><br />நண்பன் சொன்னது போல் விக்ரமன் மாறி விட்டார் தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-116583418519992555?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1163328531403179412006-11-12T02:27:00.000-08:002006-11-12T02:48:51.416-08:00தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு போனது என்பார்கள்... <br /><br />ஆனால் இப்போது கர்நாடகத்தில் இரு சக்கர ஓட்டிகள் அனைவருக்கும் தலைக்கு வந்து விட்டது தலைப்பாகை(ஹெல்மட்). <br /><br /><br /><br />இப்போது அப்போது என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்த அரசு நவம்பர் 1-லிருந்து கட்டாயம் என்று அறிவித்துவிட்டது.<br /><br />ஹெல்மட் கட்டாயம் என்ற அரசின் ஆணைக்குப் பிறகு பலவிதமான ஹெல்மட்-களை சாலைகளில் பார்க்க முடிகிறது. <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/close-helmet-joust.0.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/close-helmet-joust.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />காலை இளவெயிலில் வெறும் தலையுடன் பிரகாசமாக இரு சக்கர வாகனங்களில் பறந்து கொண்டிருந்தவர்கள், இப்பொழுது கருப்பு, சிகப்பு, மற்றும் இன்னப் பிற நிறங்களில் சூரிய ஒளிப் பளிச்சிட பறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். <br /><br />ஹெல்மட் அணிவதால் ஏற்ப்படும் பலா பலன்களை நிறையப் பார்த்து விட்டதால், வேறு யார் யாருக்கெல்லாம் இச்சட்டத்தால் வசதி என்றுப் பார்ப்போம்.<br /><br /><br />* 60-65 களில் ஸ்கூட்டருடன் வாங்கிய ஹெல்மடை தனது வீட்டாரின் ஏச்சுப் பேச்சுகளுக்குப் பிறகும் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வரும் பெரியவர்களுக்கு - ஆமாங்க சாலையில் போகும் பத்தில் இரு வாகனங்களில் அறுபதுகளில் வாங்கியது போகிறது. இவர்கள் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டு சாலைகளில் போகும் போது, அவர்கள் அந்த பொருளை(!) பல ஏச்சுகளுக்குமிடையில் போற்றிப் பாதுகாத்ததை புரிய வைத்த திருப்தியுடன் செல்லவதாக தெரிகிறது.<br /><br />* ஹெல்மட் போன்ற வடிவமுடைய தலையில் அணியக் கூடிய வஸ்துவை வைத்திருந்தவர்கள் - ஆமாங்க, ஹெல்மட் சட்டத்தால் தலையில் ஏதாவது ஒன்று இருந்தால் போதும் என்று தப்பு அர்த்தம் பண்ணி கொண்டவர்கள் இவர்கள்... ஹெல்மட் என்று இவர்கள் அணிந்து வருவது சாலையில் வரும் மற்ற வாகன ஓட்டிகளுக்கு விபத்து ஏற்படுத்தாமல் இருந்தால் சரி.<br /><br />* எப்போதும் போல "அதை" எதிர் பார்க்கும் காவலருக்கு... ஏற்கனவே ஆயிரம் காரணங்கள் இருக்கும் போது வெறும் கண்ணால் பார்த்தவுடன் கிடைக்கும் இந்த உடனடிப் பரிசு நிச்சயம் அவர்களை மகிழ்விக்கும் என்று எதிர்ப்பார்க்கப்படுகிறது.<br /><br />* நிச்சயம் ஹெல்மட் வியாபாரிகளுக்கு - ஈSஈ முத்திரையுடன் தான் அணிய வேண்டும் என்ற அரசின் ஆணைக்கிணங்க அதையும் கால நேரம் பார்க்காமல் உடனடியாகப் போட்டு சகல விதமான ஹெல்மட்-களையும் ஏதோ ஒரு விலைப் போட்டு விற்று வரும் வியாபாரிகளுக்கு...<br /><br />எது எப்படியோ அனைவரின் தலைக்கும் ஒன்று வந்து விட்டது...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-116332853140317941?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1161254102522300142006-10-19T03:34:00.000-07:002006-10-19T03:42:44.443-07:00எது நடக்ககூடாது என்று இவ்வளவு நாள் நினைத்திருந்தேனோ அது இன்று நடந்தே விட்டது. <br /><br />இவ்வளவு நாள் பொறுத்திருந்த எனக்கு இந்த வாரம் என்ன நடந்தது என்றே தெரியவில்லை நடந்து விட்டது. <br /><br />கல்லூரியில் படிக்கும் போது நண்பர்கள் சென்ற போது கூட அவர்களின் கதையைக் கெட்டு கொண்டிருந்தேனே தவிற அப்படி ஒரு எண்ணம் எனக்கு தோன்றியதில்லை. <br /><br />ஆனால், இன்று அறை நண்பர் கூப்பிட்டவுடன் நானும் வரேன் என்று கிளம்பி விட்டேன். எங்கிருந்து எனக்கு தைரியம் வந்தது எனத் தெரியவில்லை<br /><br />பணம் எல்லாம் அவர் ஏற்கனவே விசாரித்து விட்டார். போக வேண்டியது தான் பாக்கி.<br /><br />நண்பர் தான் தைரியம் சொல்லிக் கூட்டிச் சென்றார். அவருக்கும் இதில் எல்லாம் அனுபவம் இல்லை என்றாலும் நான் சற்றே பயந்தது கண்டு அவர் கெத்தாக தைரியம் சொல்லி கொண்டிருந்தார்.<br /><br />இடமும் வந்துவிட்டது. இப்பவும் கூட நான் ஒரு முறைக் என்னைக் கேட்டுக் கொண்டேன் "இது எல்லாம் உனக்கு தேவை தானா என்று"<br /><br /><br />இவ்வளவு தூரம் வந்து விட்டோம் இனி வேண்டாம் என்று சொன்னால் நண்பரின் கேலிப் பார்வைக்கு ஆளாக நேரிடும். அதுவுமில்லாமல், மற்ற அறை நண்பர்களிடமும் சொல்லி விடுவார்... அப்புறம் கைப்புள்ள ரேஞ்சுக்கு முழிக்க வேண்டிட்யது தான் சபையில... பின் விளைவுகளை யோசித்து விட்டு பின் வாங்கக்கூடாது என முன்னோக்கி சென்றேன்.<br /><br />கடவுள்(!!!) மேல் பாரத்தைப் போட்டு, அந்த சந்தில் நுழைந்தே விட்டோம். நண்பர் ஏதோ லட்சியத்தோடே இருந்த மாதிரி தோணியது. எதைப் பற்றியும் கவலைப்பட்டவராக தெரியவில்லை.<br /><br />முதல் மாடியில் தான் அது இருந்தது. படி ஏறும் போதே பாட்டுச் சத்தம் கேட்டது. <br /><br />மெல்ல மெல்ல இருவரும் முன்னேறி இடத்தை அடைந்தே விட்டோம். <br /><br />மழைக்குக்கூட ஜிம் பக்கம் ஒதுங்காத நான் இன்று உள்ளே நிற்கிறேன். <br /><br />ஆயுதங்கள் எல்லாம் புதுசா தெரிந்தது. மாஸ்டரை பார்த்தவுடன் கோயில் பட வடிவேலு ஞாபகம் வந்தார். <br /><br />மாஸ்டர் டிப்ஸ் எடு என்றார்... அது என்ன டிப்ஸ் என்று புரியாமல், தெரிஞ்சது மாதிரி நான் எதையோ பண்ண அருகில் நின்றவர்களின் "கொள்" சிரிப்பிற்க்கும் ஆளாக நேர்ந்தது.<br /><br />இப்படியான எனது ஜிம் அனுபவம் தொய்வில்லாமல் 3-4 நாட்கள் ஓடிவிட்டது. எவ்வளவு நாள் தான் வலிக்காத மாதிரி நடிக்கிறதனு பார்ப்போம். :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-116125410252230014?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1155955682397192952006-08-18T19:47:00.000-07:002006-08-18T19:48:02.410-07:00வலைப்பூ எழுத வெண்டும் என்ற நினைத்த மாத்திரத்திலேயே, மனதில் தோன்றிய பெயர் "அமிழ்து"!<br /><br />பள்ளியில் படிக்கும் பொது நாம் சில செய்யுட்களை அர்த்தம் புரியுதோ இல்லையோ மனப்பாடம் செய்து தேர்வில் எழுத வேண்டி வரும்... ஆனால் பாவேந்தரின் இந்த அமிழ்து கவிதைப் படிப்பதற்க்கு மிகவும் எளிமையானது. யார் வேண்டுமானாலும் புரிந்துக் கொள்ளும் வகையில் இருக்கும்.<br /><br />பொங்கல் அமிழ்து தான் பொய்யில்லை<br />கட்டிக் கறும்பு அமிழ்து<br />முல்லை அறும்பு அமிழ்து<br />தேன் அமிழ்து <br />தினை அமிழ்து<br />அப்பம் அமிழ்து <br />குழந்தைக் குதலை மொழி அமிழ்து<br /><br />என்று கவிதை நீண்டு செல்லும். என்னவோ தெரியவில்லை, இக்கவிதை என் மனதில் "பச்சக்" என்று சொல்லுவார்களே அது போல் ஒட்டிக்கொண்டது. இப்பவும், சில சமயங்களில், இதனை நான் முணு முணுத்துக் கொண்டு இருப்பேன் என்னையும் அறியாமல்... <br /><br />அமிழ்து என்று ஒரு முறை சொல்லிப் பார்த்தாலே, ஏதோ வாயில் தேன் ஊறியதைப் போல இருக்கிறது. அமிழ்து என்ற இப்பதம் பாவேந்தரின் கவிதயைப் படிப்பதற்க்கு முன்னமே எனக்கு அறிமுகம் ஆகியிருந்ததோ தெரியவில்லை, ஆனால் பாவேந்தரின் இவ்வார்த்தையைக் கையாண்டுள்ள விதம் அவ்வார்த்தையை நான் உச்சரிக்கும் போதே உணர வைக்கிறது.<br /><br />மனதிலிருந்த அதுவே பெயராகிப் போனது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115595568239719295?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1155820455445500542006-08-17T06:11:00.000-07:002006-08-17T06:14:15.463-07:00இந்தியாவின் பொருளாதார ரீதியான எழுச்சியின் தாக்கத்தை இங்கே காண முடிகிறது. <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/NASDAQ.0.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/NASDAQ.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />நண்பர் ஒருவர் அனுப்பியிருந்த மெயிலிருந்து.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115582045544550054?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1155688322979249502006-08-15T16:13:00.000-07:002006-08-15T17:39:42.293-07:00இலங்கையில் குருதி ஆறு ஓடும் நிலையில் நான் இதை எழுதலாமா என்று தெரியவில்லை...<br /><br />கனடாவில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் போது நம்முடைய இலங்கைத் தமிழ் நண்பர் Scarborough ஏரியாவிற்கு அழைத்து சென்றிருந்தார்.<br />அங்கு பல தமிழ்க் கடைகளைக் காண முடிந்தது. தமிழில் பெயர் பலகைகள், தமிழ்ப் பதார்த்தங்கள் மற்றும் தமிழ்க் குரல்கள், மிகவும் இனிமையான அனுபவமாக இருந்தது. இலங்கைத் தமிழ்ச் சகோதரர்களுக்கு நன்றி! உலகின் எப்பகுதியிலும் தமிழ் ஒலிப்பது இவர்களால் தான் என்றால் மிகையாகாது.<br />ஒரு பேக்கரிக்குச் சென்று னெக்டொ என்ற பானத்தை வாங்கிக் கொடுத்தார், இது தான் இலங்கையில் விரும்பி அருந்தப்படும் பானமாம்! இது இலங்கையில் இருந்து இங்கு தருவிக்கப்படுகிறது போலும்! அந்த பாட்டிலின் படம் தான் இது!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/necto.2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/400/necto.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />இவர்கள் இதனை இலங்கையிலேயே ஆசுவாசமாக பருகும் நாள் தான் என்று வருமோ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115568832297924950?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1155670730112655342006-08-15T12:37:00.000-07:002006-08-15T12:38:50.143-07:00சி தீவை இ நாட்டுன் இணைக்கலாமா? - இக்கதைக்கான உங்கள் கருத்து என்ன?<br />முன்குறிப்பு:இது எனது கற்பனையே!இதில் வரும் சம்பவங்கள் உண்மையைப் போலிருப்பின், அது படிப்பவரது பார்வையே ஒழிய, அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல! :))முன்பொரு காலத்தில் இ நாடு என்று ஒரு நாடு இருந்து வந்தது. அதில் பல கோடி பேர் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் பல மொழிகள் பேசி வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்குள் சிறு சிற்ரு மனக் கசப்புகள் இருந்தாலும், அந்நாடு அமைதியாகத் தான் இருந்தது. ஒரு மொழியினையோ,ஒரு சமூகத்தையோ அடக்கி ஆளும் மனோபாவம் குறைந்தே காணப்பட்டது.ஆனால் அருகே இருக்கும் சி தீவிற்கு, இதில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லைப் போலும். மொத்தமாக இரு பெரிய மொழியினரும், மற்றும் சில சமூகங்களும் வாழும் அந்த தீவில் பெரும்பான்மை மொழி பேசும் இனம் மற்றவரை அடக்கி ஒடுக்கப் பார்க்கிறது. அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்படுகிறது. பலர் அகதிகளாக வேறு நாடுகளுக்கு செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்படுகிறது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், அடக்கி ஒடுக்கப்டும் இனம் பேஸும் மொழியும், இ நாட்டின் தென் பகுதியில் பேஸும் மொழியும் ஒன்றே. பல காலங்களுக்கு முன் இ நாட்டிலிருந்து புலம் பெயர்ந்திருக்கலாம் என்று பேசப்படுகிறது. அவர்கள் இ நாட்டிர்க்கும் வருவதுண்டு. அது தவிர வேரு பல நாடுகளிலும் அடைக்கலம் பெற்றனர்.இன்னொரு வேடிக்கை என்னவென்றால் பெரும்பான்மை மொழி பேசுபவரும் இ நாட்டிலிருந்து புலம் பெயர்ந்தவர்கள் என்றும் அவற்கள் பேசி வரும் மொழியும் இ நாட்டின் சில மொழிகளைத் தழுவியதே என்றும் பேசப்பட்டது.சி தீவும் இ நாட்டின் உதவியைப் பல சமயங்களில் பெற்றுள்ளது, இராணுவ விசயத்திற்க்கும், மற்ற விசயங்களுக்கும்...இந்நிலையில் தான் ஒரு கேள்வி எழுகிறது, வரலாற்று பூர்வமாகவும், மொழி ரீதியாகவும் பல ஒற்றுமைகளை கொண்டுள்ள சி தீவு ஏன் இ நாட்டுடன் இணைந்து விடக் கூடாது.உங்கள் கருத்து இருந்தால் பதிவு செய்யவும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115567073011265534?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1154566854711811882006-08-02T17:40:00.000-07:002006-08-02T18:00:56.033-07:00சற்றே bore அடித்ததால், reception-ல் கிடந்த USA Today பத்திரிக்கையை எடுத்து வந்து படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.<br /><br />USA Today - வில் வந்திருந்த ஒரே ஒரு இந்தியச் செய்தி வந்திருந்தது. Infosys-இன் 25-ம் ஆண்டு கொண்டாடங்களை நான்கு கால கட்டுரையில் விவரித்திருந்தனர். எப்போது ஆரம்பிக்கப்பட்டது... நாராயணமூர்த்தி மற்றும் நந்தனின் சாதனைகள் விளக்கப்பட்டிருந்தன.<br />படிப்பதற்கே பெருமையாக இருந்தது...<br /><br />IBM எப்படி அமெரிக்காவின் சொத்தாக பார்க்கப்படுகிறதோ அது போல இந்தியாவிலும் Infosys பார்க்கப்படும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை என்றே தெரிகிறது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115456685471181188?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1154297028644905522006-07-30T14:43:00.000-07:002006-07-30T15:12:25.940-07:00இந்த செய்தியைக் கேட்டவுடன் முதலில் கண்களில் நீர் தான் வந்தது. நான் சென்னை விமான நிலையத்தில் ஃப்ரான்க்ஃப்ர்ட் விமானத்திற்கு காத்திருந்த வேளையில், தமிழகத்தின் பல்வேறு கிராமங்களிலிருந்து வந்திருந்த பலர் சிங்கப்பூர் விமானதிற்க்கும், வளைகுடா விமானங்களுக்கும் காத்திருந்தனர். சிலர் மஞ்சள் பையும், சிலர் ஜவுளிக் கடை பிளாஸ்டிக் பைகளையும் ஹேன்ட் பேக்கஜ் ஆக வைத்திருந்ததை பார்த்து மனது மிகவும் கனத்து இருந்தது.<br /><br />சற்று அவர்களைப் பற்றி யோசித்த போது,<br /><br />வேலைப் பற்றி என்ன ஏது என்று தெரியாமல், ப்ரோக்கர் சொல்லும் தொகையை கொடுத்து விட்டு இன்று நாளை என்று காத்திருந்து ஊரிலிருந்து கிளம்பி வந்து, என்று ஊருக்கு திரும்ப போகிறோம் என்பதை பற்றி தெரியாமல், சொந்த பந்தம் எல்லாம் சென்னை ஏர்போர்ட்டிலே விட்டு விட்டு கிளம்பி இருகின்றனர்.<br /><br />நான் கண்கூடாக பார்த்திருக்கிறேன் , பல குடும்பங்கள் மிகவும் நல்ல நிலைக்கே வந்து இருக்கின்றன.<br /><br />ஏதோ ஏதோ ஞாபகங்கள் வந்து கொண்டிருந்தன. வெற்றி கொடி கட்டு படம் கூட ஞாபகம் வந்தது.<br /><br />மனது புறப்படும் எல்லோரும் ஏமாற்றபடாமல், அவர்களுக்குண்டான வேளையில் பிரச்சனை இல்லமால் சேர வேண்டுமே என்று ஆதங்கப்பட்டது.<br />ஆனால் இப்போது கிடைத்த இச்செய்தி, எத்தனை குடும்பங்களின் நம்பிக்கை கீற்றை கருக்கியதோ, எத்தனை குடும்பங்களின் கனவுகளை பொசுக்கியதோ என்று எண்ணும் போதே மனது கணக்கிறது!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115429702864490552?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1153562788668217822006-07-22T03:06:00.000-07:002006-07-22T11:57:43.016-07:00கனடா பயனமும் நானும் - பாகம் 1<br /><br />கடந்த நான்கு வருடங்களாக நானும் Software field-இல் குப்பை கொட்டிகொண்டு இருந்தாலும், நான் இன்னும் பெங்க்ளூருக்கும் திருச்சிக்கும் தான் பயனம் செய்து கொண்டிருந்தேனே தவிற அதைத் தாண்டி எஙும் செல்லவில்லை.<br />இதனால் உறவினர்கள் மத்தியில் சந்தேக ரேகை ஓடிக்கொண்டுதான் இருந்தது, இவன் சொfட்நரெ-ல தான் இருக்கிறானா என்று... ஊருக்கு போகும் போது எல்லாம், அவர்களுக்கு தெரிந்தவர்கள் இங்க இருக்கான், அங்க இருக்கான் என்று பேச்சுக்கள் தான் காதில் விழும்...<br />னான் இதை பத்தி எல்லாம் கவலைப் படாமல் வெள்ளிக் கிழமை KSRTC-யோ, TNSTC-யோ பிடித்து, சன்டே ட்ரைனை பிடித்து போஇ வந்து கொண்டிருந்தேன்.<br />இந்த நேரத்தில் தான் வராது வந்த மாமணியை, இந்த ட்ரிப் வந்து சேர்ந்தது. அதிகம் இல்லை ஜென்டில்மேன், ஒரு மாதம் தான் என்றாலும், கடைசியில், பாஸ்போர்ட் எக்ஸ்பையர் ஆகு முன் வந்து விட்டது.<br />ஆகா, எல்லம் தெரிந்தப்பின், உறவினர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும் சொல்லி ஆகி விட்டது. கிளம்பும் நாளும் வந்து விட்டது...!<br />பெங்க்ளூரிலிருந்து சென்னை சென்று, அங்கிருந்து Fரன்க்fஉர்ட் வழியாக டொரொன்டொ செல்வது தான் பயனா ஏற்பாடு..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-115356278866821782?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1148459905266685052006-05-24T01:22:00.000-07:002006-05-24T01:49:11.120-07:00வலைப்பதிவர் பெயர்: சதீஸ்<br />பெயர் : அமிழ்து<br />உர்ல் : <a href="http://amizhthu.blogspot.com">http://amizhthu.blogspot.com</a><br />ஊர்: பெங்களூர்<br />நாடு: இந்தியா<br />வலைப்பூ அறிமுகம் செய்தவர்: பத்ரி சேஷாத்திரி<br />முதல் பதிவு ஆரம்பித்த நாள்,வருடம் : 17 ஜனவரி 06<br />இது எத்தனையாவது பதிவு: 10<br />இப்பதிவின் உர்ல்: <a href="http://amizhthu.blogspot.com/2006/05/httpamizhthu.html">http://amizhthu.blogspot.com/2006/05/httpamizhthu.html</a><br />வலைப்பூ ஏன் ஆரம்பித்தீர்கள்: நினைததைச் சொல்வதற்க்கு<br />சந்தித்த அனுபவங்கள்: வலைப்பூவில் எழுத ஆரம்பித்தவுடன், பார்ப்பதை எல்லாம் எவ்வாறு சுவையாக சொல்ல முடியும் என்று சிந்திக்கிறேன்.<br />பெற்ற நண்பர்கள்:இது வரை இல்லை<br />நிறையகற்றவை: எங்கு போனாலும் சண்டை ஓயாது.<br />எழுத்தில் கிடைத்த சுதந்திரம்: அளப்பரியது.<br />இனி செய்ய நினைப்பவை: தினமும் ஒரு பதிவாவது இடுவது.<br />முழுமையான குறிப்பு:<br />கணிணி பயன்பாடு படித்து விட்டு, பெங்களூரில் ஒரு MNC-யில் வேலை. சிறு வயதில் நிறைய எழுத வேண்டும் என்று ஆசை.<br />தினமலர் சிறுவர் மலர் போட்டியில் ரூ. 100 பரிசு வென்று எனது படைப்பு வெளியானது. :)<br />பின்னர் அனந்த விகடன் மாணவ நிருபர் திட்டத்தில் சேர தீராத அவா இருந்தது, ஆனால் முடியவில்லை.<br />இப்பொழுது நினைத்தை நினைத்தவுடன் எழுதி என்னால் பிரசுரிக்க முடிகிறது. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-114845990526668505?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1145695297506871702006-04-22T01:40:00.000-07:002006-04-22T01:45:44.863-07:00யாரு முதலா ஆரம்ப்பிச்சு வச்சானு தெரியல, தமிழ் நாட்டு மக்களுக்கு எல்லா பிரச்சனையும் தீர்ந்த மாதிரியும், சன் டிவி ஒண்ணு தான் அவங்களுக்கு பெரும் பிரச்சனை மாதிரியும் ஆளாளுக்கு சன் டிவிய தான்பா டார்கெட் பன்றாங்கோ...!<br />ஒரு கட்சி தலிவரு சன் டிவில முகம் காண்பிக்கலேனு கோபப்பட்டு எகிறி ஓடிட்டாரு...!<br />இன்னொரு நடிகரு குடும்ப அரசியலுன்னு சொல்லி போட்டு அந்த குடும்ப டிவில ப்ரொக்ரம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்காரு...இன்னமும்...<br />பத்தாதுக்கு தமிழ் முரசு, தினகரன் வேற... இதனால பாவம் அடி வாங்கின பத்திரிக்கைங்களோட ஜால்ரா சத்தம் வேர ஓவரா இருக்குது....!<br />அய்யா தலைவருங்களா, பத்திரிக்ககாரங்களே, எங்களுக்கு டிவி, பேப்பர் தாண்டி எவ்வளவோ இருக்கு...<br />கொஞ்சம் அதையும் பேசுங்க, எழுதுங்க உங்க ஜால்ராக்களுக்கும் விளம்பரஙளுக்கும் மத்தியிலே...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-114569529750687170?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1143811404697085482006-03-31T04:41:00.000-08:002006-03-31T05:23:24.740-08:00<p><br />பெங்களூரில் சராசரியாக மூன்று மாதத்திற்க்கு ஒரு வீடு மாற்றி கொண்டு இருக்கும் எனக்கு, பொழுது போக வில்லையென்றால் வீடு மாறி விடுவதாக நண்பர்கள் மத்தியில் நமக்கு ஒரு நல்ல பெயர் உண்டு.<br />வீடு பார்ப்பது என்று முடிவு செய்தவுடன், உடனே, சில பல தெருக்கள், சுற்றி விட்டு, முடியாமல் பிறகு புரோக்கருக்கு கால் பண்ணிட வேண்டியது தான்.... (வீட்டு புரோக்கருக்கு தாங்க...)<br />புரோக்கர் என்றவுடன், நாம் இங்கு நிறைய சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது. புரோக்கரை நாம் எப்படி வேண்டுமானலும் பார்த்திருந்திருக்கலாம். ஏதாவது ஒரு சாகரில் நம்மருகில் நின்று சாப்பிட்டுகொண்டு இருந்திருப்பார். ஆனால் நமக்கு தெரியாது, பின்னொரு நாளில், வீடு தேவை என்கிற அத்தியாவசியம் ஏற்படும் போது, Fரேஆட்ச் இலொ, ஆட்Mஅக் இலொ ஒரு சின்ன கட்டத்திற்க்குள் ஒளிந்திருப்பார். நாமும் ஏதொ ஒரு நில கிழாருடைய நம்பர் (அதாங்க ளான்ட் ளொர்ட்...!)என்று கால் பண்ணி விஷ்யத்தை கேட்கும் போது தான் தெரியும் அவர் ஒரு புரோக்கர் என்பது. சரி பரவாயில்லை என்று, பரஸ்பரம் அங்க அடையளங்களைப் பரிமாறிக் கொண்ட பிறகு, ஒரு இடதில் சந்திக்க முடிவு செய்வோம்.</p><p><br />இந்த இடத்தில் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம், புரோக்கர் என்றவுடன், ஏதொ எளிய உடையுடன், கையில் ஒரு பேக்-உடனும், நடந்து வருவார் என்று எதிர்ப்பார்த்து கண் எல்லாம் பூத்து போன வேலையில், ஒரு பல்சரிலோ இல்லை யூனிகர்னிலோ ஒருவர் வந்திறங்குவார். நிகெ ஷூவும், அடிடச் ட்-ஷர்ட், லிவெ-இன் ஜீன்ஸுமாக தான் வருவார்.<br />னாம் சொன்ன அங்க அடையளங்களை உள் வாங்கியுள்ள அவர், நம்மிடம் சரியக வந்து விடுவார். </p><p><br />பிறகு தான் வேலையே தொடங்கும்... அவரும் நமது cஒன்fஇகுரடிஒந்கு தகுந்தவாறு, சில பல வீடுகளை காண்பிப்பார். ஒவ்வொரு முறையும், நமது முகத்தை பார்ப்பார், ஏதாவது சந்தோச ரேகை தெரிகிறதா என்று, ணாமும் விட பிடியாக, பிடிக்கவில்லை என்று கூறிக்கொண்டு இருப்போம்.<br />ணமது, தீவிரமான மறுப்பை கண்டு சலித்தவராய், சில வார்த்தைகள் உதிர்ப்பார். கொஞ்சம் வாடகை கூட குடுத்தா நல்ல வீடு கிடைகும்...இந்த ஏரியா கொஞ்சம் காஸ்ட்லி, வேற ஒரு ஏரியால சூப்பர் வீடு இருக்கு என்ற தொணியில் வார்த்தைகள் வந்து விழும்...<br />சூப்பர் வீடு என்றவுடன் நமக்கும் அதை பார்த்தால் தான் என்ன என்று எண்ணம் தோன்றும். பின்னர் சில கிலோமீட்டர்கள், தள்ளி நம்மை அழைத்து சென்று வீட்டை காட்டுவார். வீடு நன்றாக தான் இருக்கும். ஆனல், அது இருக்கும் இடம் தான் நம்மை கொஞ்சம் பயமுருத்தும். தினமும் ஆfஏஷ் போய் வீடு திரும்புவது என்பது ஒரு சகாசமாகவே பிறகு அமைந்து விடும்.<br />இப்பொழுது அவர் குரல் சற்று உயரும். இந்த இடத்தில தான் சார் நீங்க சொல்ற வாடகைக்கு வீடு கிடைக்கும் எனபார். ணமகும் இப்பொழுது தான் தோண்றும், இங்கு வந்து இவ்வளவு தூரத்தில் இருப்பதற்க்கு, பேசாமல் பழைய வீட்டில்யே இருந்து விடலாம் என்று தோன்றும். ஆனால், இதெல்லாம் சில வினாடிகளுக்கு தான். பின்னர் பழையபடி முருங்க மரம் தான்.<br />அடுத்த ப்ரோக்கரைப் பார்க்கவேண்டியது தான்.<br /> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-114381140469708548?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1140443711646854862006-02-20T05:44:00.000-08:002006-02-21T20:04:06.816-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/11-poor-sadgirl.0.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/11-poor-sadgirl.0.jpg" border="0" /></a><br /><br />கடந்த சனிக்கிழமை மாலை, ஒரு கோவிலுக்கு சென்று இருந்தேன்.<br />வழக்கம் போல கூட்டம் அலை மோதியது. வட இந்தியரைப் போல இருந்த ஒரு பெரியவரும், அவரது மனைவி போல இருந்தவரும் பக்தர்களுக்கு பிரசாதமாக வெண் பொங்கல் வழங்கிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.<br />சிறுவர், சிறுமியர் முண்டி அடித்து கொண்டு இருந்தார்கள், பெரியவர்களும் கூட.<br />இதில், கோவிலுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் சிறு குழந்தைகளும் பிரசாதம் வாங்க ஓடி வந்தன. அவர்களுக்கு இந்த பிரசாதம் இரவு உணவாகாவே பயன்படும் என்பது, அவர்கள் அணிந்திருந்த உடைகளிலும், பிரசாதம் வாங்க அவர்கள் செய்த பகீரத பிரயத்தனமுமே புலப்படுத்தியது.<br />ஆனால், அந்த வயது முதிர்ந்த கனவான் ஒரு தடவைக்கு மேலே வரக்கூடது என்று சொல்லி விரட்டி விட்டார். நல்ல வேலையாக ஒரு தடவை அனுமதித்தார்!!!<br />அதை பார்த்தபோது எனக்குள் ஒரு கேள்வி எழுந்தது. பிரசாதமோ இல்லை அன்னதானமோ கொடுப்பது இல்லதவர்களுக்கு தானே தரப்பட வேண்டியது, அவர்கள் ஏன் தவிர்க்கப் படுகிறார்கள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-114044371164685486?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1139576706797599472006-02-10T04:48:00.000-08:002006-02-10T05:08:34.180-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/image_rk.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/image_rk.jpg" border="0" /></a><br />புலி வருது புலி வருது கதையாக கடைசியில் வந்தே விட்டது. ஆமாம், ஏர் டெக்கான் தனது திருச்சி-சென்னை சேவையை பிப்ரவரி 2-ஆம் தேதி தொடங்கிவிட்டது.<br />48 பேர் அமரக்கூடிய வகையில் உள்ள ATR-42 வகை விமானம் தினமும் இயக்கப்படுகிறது.<br />சென்னையில் மதியம் 1:25 மணிக்கு கிளம்பி 2:25-ற்க்கு திருச்சியை அடைகிறது. எதிர் மார்க்கமாக 2:45-க்கு கிளம்பி 3:45-க்கு சென்னையை சென்றடைகிறது.<br />ஆக பயண நேரம் ஒரு மணி நேரமே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113957670679759947?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1139322379273087062006-02-07T06:14:00.000-08:002006-02-20T06:02:04.746-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/alla_allap_panam_b.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/alla_allap_panam_b.jpg" border="0" /></a><br />தற்பொழுது படித்து கொண்டு இருக்கும் புத்தகஙள்...<br />1. மூன்று விரல் - இரா. முருகன் கிழக்கு பதிப்பகத்தாரின் இந்த நாவல், மென் பொருள் துறையில் பணிபுரியும் ஒருவனுடைய கதை...!<br />2. அள்ள அள்ளப் பணம் - சோம. வள்ளியப்பன்<br />ஷேர் மார்க்கெட் பற்றியும், ம்யூட்சுவல் பன்ட்ஸ் பற்றியும் விரிவாக கூறுகிறார்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113932237927308706?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1139320757763363292006-02-07T05:58:00.000-08:002006-02-07T06:13:40.356-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/1600/republicday.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1906/2131/320/republicday.jpg" border="0" /></a><br />இந்த வருட குடியரசு தினமும் மற்றுமொரு நாளாக கடந்து போனது!<br />பள்ளிக் காலத்திற்க்கு பிறகு, குடியரசு தினம் என்பது, ஒரு விடுமுறை நாளாக தான் தெரிகிறது.<br />அன்றைய தினம், டெல்லியில் அணிவகுப்பு நிகழ்ச்சியை பார்க்கும் போது, மனதில் நெருடலாக இருந்தது.<br />தாய் நாட்டிற்க்காக பனி மலையிலும், பாலைவனத்திலும், விரிந்த கடற்பரப்பிலும், அல்லலுரும் வீரர்களை நினைக்கும் போதே மெய் சிலிர்க்கிறது.<br />இவை எல்லம் நினைத்தாலும், எப்பொதும் போல மதியம் சாப்பிட்டு, சாயங்காலம் தொலைக்காட்சி பார்த்து, இரவு தூங்கி விட்டேன்.. :((<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113932075776336329?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1137588636205136062006-01-18T04:49:00.000-08:002006-01-18T04:52:18.786-08:00பெங்களூர் நகர போகுவரத்து கழகம் 3 வோல்வோ பேருந்துகளை நகர போக்குவரத்திற்கு விட்டுள்ளது. பேருந்துகள் பார்ப்பதற்க்கு மிகவும் நன்றாகவுள்ளது.<br /><br />இந்திய போக்குவரத்து வரலாற்றிலேயே முதன் முறையாக நகர போக்குவரத்திற்கு, வோல்வோ பேருந்துக்கள் சேவை துவங்கப்பட்டுள்ளது இங்கே தான்.<br /><br />BMTC எனப்படும் பெங்களூர் நகர போகுவரத்து கழகம், பல அம்சங்களில் முன்னிலை வகிக்கிறது.<br /><br />1. முக்கியமான இடங்களில் முன் பதிவு வசதி.<br />2. GPS எனப்படும், பேருந்து எங்கே சென்று கொண்டிருக்கிறது என அறியும் வசதி.<br />3. வகை வகையான அழகிய பேருந்துகள்<br /><br />இன்னும் பல பல...<br /><br />தற்பொழுது மகுடம் சூட்டியது போல வோல்வோ பேருந்து சேவை!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113758863620513606?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1137506416764280492006-01-17T05:38:00.000-08:002006-01-17T19:19:13.080-08:001. இந்த வலை தளத்திற்க்கு செல்க <a href="http://www.jaffnalibrary.com/tools/Unicode.htm">http://www.jaffnalibrary.com/tools/Unicode.htm</a>.<br />2. ஆங்கிலத்தில் தட்டச்சு செய்து, தமிழில் பெறுக.<br />3. அதனை Copy &amp; Paste செய்து விடுக.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113750641676428049?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21094761.post-1137504662877474702006-01-17T05:14:00.000-08:002006-01-17T05:31:02.900-08:00அமிழ்து!<br />இன்று முதல் நமது கருத்து பரிமாற்றத்திற்க்கு!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21094761-113750466287747470?l=amizhthu.blogspot.com' alt='' /></div>அமிழ்துhttp://www.blogger.com/profile/11143139027971348843noreply@blogger.com0